Ευθυγράμμιση Αφροδίτης

16 μοίρες στους Διδύμους και στον Ρίγκελ  του Ωρίωνος


Αφροδίτη
 Η γέννηση της μορφής των όντων σε ενδελεχή σύνδεση και υφή!
 Αποσπερίτης αυγερινός πριν ή μετά τον Ήλιο Απόλλωνα μαζί με την Ηώς!

Η Αφροδίτη είναι ο δεύτερος σε απόσταση απο τον Ήλιο πλανήτης του Ηλιακού Συστήματος. Όταν παρατηρούμε την Αφροδίτη με γυμνό μάτι είναι το πιο λαμπερό αντικείμενο στον ουρανό μετά απο τον Ήλιο και τη Σελήνη. Ονομάζεται από το λαό Αυγερινός ή Αποσπερίτης.

Η Αφροδίτη ήταν γνωστή από τους αρχαίους χρόνους, καθώς είναι εύκολα ορατή στον ουρανό. Στην αρχαιότητα ονομάζονταν Εωσφόρος ("αυτός που φέρνει φως") όταν εμφανίζονταν το πρωί και Έσπερος το βράδυ. H θεά Αφροδίτη κατά τη μυθολογία ήταν η προσωποποίηση της ομορφιάς και η προστάτιδα του έρωτα. Έτσι είναι προφανής ο λόγος που δόθηκε το όνομα της πιο λαμπερής θεάς στο συγκεκριμένο πλανήτη.
 Η Αφροδίτη είναι ένας από τους τέσσερις εσωτερικούς, γαιώδεις πλανήτες του Ηλιακού Συστήματος. Απέχει κατα μέσο όρο 108 εκατομμύρια χιλιόμετρα από τον Ήλιο. Η τροχιά της περιφοράς της Αφροδίτης γύρω από τον Ήλιο είναι σχεδόν κυκλική, αντίθετα με τους άλλους πλανήτες των οποίων οι ελλειπτικές τροχιές παρουσιάζουν μεγαλύτερη εκκεντρότητα. Η περίοδος περιφοράς είναι 0,62 γήινα έτη. Η ελάχιστη απόσταση απο τη Γη είναι 38 εκατομμύρια χιλιόμετρα, ενώ η μέγιστη είναι 257 εκατομμύρια χιλιόμετρα· έτσι η Αφροδίτη είναι ο πλανήτης που βρίσκεται πιο κοντά στη Γη

Οι θεοί και οι θεές … αρχετυπικές ενέργειες … που ονειρευτήκαμε διαιρώντας και ενώνοντας …ένα Μήλο της Έριδος σε 6 κομμάτια

 Ερμής Αφροδίτη Δήμητρα Άρης

Εις τον Αφρόν της Αφροδίτης

Στα Κύματα του Κοσμικού Ωκεανού η Αναδυομένη Ομορφιά εμφανίζεται πανέμορφη και λαμπερή από του Ουρανού τα Μονοπάτια.... του ΕΜΕΙΣ... τα Συνειδησιακά.Οι Δρόμοι της Αγάπης και οι Διάδρομοι της είναι  ενωτικά Αφροδιτικοί


 Η θεά της Αγάπης

Η Αφροδίτη,  Ο Έρως,  το  Παν!
ΑΦΡΟΔΙΤΗ!  Η αγάπη είναι γένους θηλυκού, ειρηνική!
Ο Έρως ανήκει στην άρρεν αρχή,  την πολεμική
Η Αφροδίτη μητέρα της Αρμονίας…  μας μυεί  στο δικό της  κόσμο , της ομορφιάς  και του έρωτα για να μας  μεταδώσει την δική της σοφία και τις δικές της αξίες  . Η αισθητική, η αρμονία, το κάλλος, η αγάπη, η γλυκύτητα, η καλοσύνη, η ευγένεια, η τρυφερότητα, η συνεργασία, η Ειρήνη!
Αιωνίως νέα, αιωνίως ερωτική,  εποπτεύει την ερωτική συνουσία του Κόσμου, έτσι ώστε να διασφαλίζεται το φυσικό γίγνεσθαι. Κοντά της μέχρι και ο Άρης γλυκαίνει, χαλαρώνει, αναζητά λύσεις συνύπαρξης, χτίζει γέφυρες επικοινωνίας και συνεργασίας, αφήνοντας τον μοναχικό δρόμο  και αναζητά την συντροφικότητα της τέλειας πανέμορφης Θεάς. Η ισχύς, η δύναμη από τη μία και η ομορφιά  η καλαισθησία από την άλλη  εν τη ενώσει!
Ιερά της σύμβολα ήταν τα λευκά περιστέρια, ένα ζευγάρι περιστεριών έσερνε το άρμα της. Σύμβολά της ήταν επίσης το μήλο, η παπαρούνα, το άνθος της ροδιάς, το τριαντάφυλλο, η μυρτιά, σύμβολο γονιμότητας, και η ανεμώνη. 
 Ο ΕΡΩΤΑΣ  που η δύναμη του σμίγει τα πάντα και γίνεται ΖΩΗ είναι γιος της Αφροδίτης.
Πως θα μπορούσε ο κόσμος να ήταν χωρίς την ΟΜΟΡΦΙΑ!
Και χωρίς τον ΕΡΩΤΑ που τον κινεί .
Άραγε   μπορεί η  ομορφιά   να σώσει τον κόσμo;;;
Μόνο όταν δεν είναι κλεμμένη!

Μαγικές ασκήσεις για την Αφροδίτη.

Α σκήσεις:

Ομορφιάς και θηλυκότητας !

Αφροδίτη!

Η θεά του έρωτα!

Η αισθητική, η αρμονία, το κάλλος, η αγάπη, η γλυκύτητα, η καλοσύνη,

η ευγένεια, η τρυφερότητα, η συνεργασία, η Ειρήνη!

Η Αφροδίτη η πανέμορφη κόρη του Δία και την Διώνης,

έχει ένα πατέρα στον 10 οίκο, πανίσχυρη εξουσία στον Αιγόκερω

και φυσικά σχετίζεται με όλα τα θέματα εξουσίας έμμεσα.
Το ενεργειακό της κέντρο βρίσκεται στην περιοχή των δύο νεφρών,

που δείχνουν και την άλλη πλευρά  του ρόλου της και των διπλών της ιδιοτήτων

και Ζυγίσιων δράσεων.

Η μαγική της Ζώνη στην περιοχή αυτή ‘δένει’ και συγκρατεί την αγάπη στο σώμα.

Αυτόν τον ‘κηστόν ιμάντα’, που ζήτησε και η πρώτη Κυρία του Ολύμπου, η Ήρα

για να γίνει πιο θελτική!

Καταληκτικά, λοιπόν μπορούμε να πούμε ότι ένα μικρό ασήμαντο Έγώ΄,

διεκδικεί θαρραλέα και τολμηρά την ύπαρξη και μια θέση κάτω

από ένα λαμπερό ήλιο σε μια σκληρή μονομαχία,

στην γαλαζοπράσινη μικρούλα Γη
και… την κατακτά περήφανα!
Μετά όπως και σταδιακά θα αρχίσει αυτό το Εγώ,

να ανακαλύπτει και να νιώθει πολύ καλύτερα στο Εμείς
και θα αναζητήσει λύσεις συνύπαρξης, ευφυούς συνεργασίας

και γέφυρας μεταξύ τους.

Γιατί πάντα στην τελική φάση της πορείας

το Εμείς είναι καλύτερο από το Εγώ

και λιγότερο μοναχικό σε ένα τόσο δύσκολο ταξίδι,

όπως είναι το ταξίδι του Ανθρώπου.
Και η λαμπερή και τόσο τέλεια όμορφη θεά του Ολύμπου,

βρίσκεται πάντα σε ένα ΕΜΕΙΣ…

Μαγικές ασκήσεις …για ένα Ζυγό!

Ειρήνη και …Πόλεμος.

Η διευθέτηση και η μορφή της ενέργειας
Η πολικότητα Ζυγού-Κριού
Το ζευγάρι των αιώνιων εραστών
Αφροδίτη- Άρης

Η όσφρηση

Β. Αφροδίτη -Ζυγός

Ότι μισούμε ή αγαπούμε δεν αποτελεί παρά αντανάκλαση του εαυτού μας.

Η πανέμορφη θεά του Ολύμπου η Αφροδίτη, αφού προκαλέσει ένα πόλεμο φοβερό δίνοντας την ωραία Ελένη στον Πάρι, θα επιδιώξει την ειρήνη.
Μια ειρήνη όμως επιτυγχάνεται πάντα με πολύ κόπο και αγώνα

και όσο πιο σωστά δυνατός είναι ο ¨Άρης ΄τόσο μεγαλύτερες εγγυήσεις

έχει αυτή να διαρκέσει και να είναι ισχυρή.

Μια ειρήνη που ξεκινά πάντα από ένα μεγάλο δίλημμα και μια δύσκολη Επιλογή,
όπως αυτή που έκανε ο Οδυσσέας, όταν βρέθηκε ανάμεσα στην Σκύλλα και την Χάρυβδη, επιλέγοντας την ελεύθερη πτώση της απροσδιοριστίας και

… το περίφημο άλμα στο ‘Κενό’-Καινό’.

Η Ζώνη …των Πολεμιστών!

Έμεινε για λίγο σιωπηλός και συνέχισε ..
-Θαρθεί η στιγμή, που θα πρέπει να μπορείς να συνυπάρξεις με τους άλλους, σε μια λεπτή ισορροπία και να εγκαταλείψεις την μοναχικότητα, ενός πολεμιστή ήρωα.
Κάποια στιγμή…καθαρίζοντας τους στάβλους ενός μεγάλου βασιλιά Αυγεία ,που το όνομα του, μας φέρνει στο νου, το λαμπρό αστέρι της Αφροδίτης-Αυγερινού, που ξεπροβάλει το πρωί, με τις ακτίνες του Ήλιου.
Θα χρειαστείς γιάυτό, την βοήθεια δυο ποταμών, του Αλφειού και του Πηνειού.
Αυτό με προβλημάτισε και τον ρώτησα
-Το δύσκολο ερώτημα είναι ,που τελειώνει η δική μου ελευθερία και που αρχίζει η ελευθερία των άλλων.
Όλα κρέμονται σε μια λεπτή κλωστή,που φοβάμαι κάθε φορά πως αποδεικνύεται τόσο εύθραυστη.
-Όταν μπορείς να κάνεις καλή παρά με τον εαυτό σου, όταν μένεις μόνος και δεν φοβάσαι την μοναξιά, μπορείς να κανείς καλή συντροφιά και με τους άλλους.
Αρκεί να έχεις δυο πολύ γερά νεφρά και να λειτουργούν πολύ καλά. Το διυλιστήριο του σώματος, να είναι σε άριστη κατάσταση, για να φιλτράρονται οι αντιθέσεις..
Φυσικά θα πρέπει να προσέξεις πολύ την συμφωνία με τον βασιλιά…γιατί καταλαβαίνεις που καταλήγουν όλες οι συμφωνίες, οι συνεργασίες και οι …«γάμοι»!
Κούνησα καταφατικά το κεφάλι.
-Σε αντιπαραθέσεις ,απάντησα.

-Σε πόλεμο! Ακριβολόγησε.

Σε πόλεμο, για κάποιες συμφωνίες ,που δεν τηρήθηκαν.

Να είσαι έτοιμος …να το αντιμετωπίσεις αυτό…

9. Ο Ηρακλής και… οι συμφωνίες!

 Από τα μονοπάτια της Ουράνιας Αφροδίτης.
Όταν η Αφροδίτη συναντά τον Απόλλωνα
 στα αστρικά ρυάκια του κοσμικού ωκεανού!
 Στην Ελλάδα των Άστρων ...του σήμερα και του πάντοτε
 16 μοίρες των Διδύμων στο Ρίγκελ του Ωρίωνος

Η Διάβαση της Αφροδίτης

6 Ιουνίου 2012: Στα βήματα της Αφροδίτης
16 μοίρες στους Διδύμους 
στην αντίστοιχη θέση  του Ρίγκελ,
Ωραίας  Ελένης ,  στον αιώνα μας

Αστρονόμοι σε ολόκληρο τον κόσμο προετοιμάζονται για τη συστηματική παρατήρηση ενός από τα σπανιότερα περιοδικά αστρονομικά φαινόμενα που γνωρίζουμε. Στις 6 Ιουνίου 2012 και χάρη σε μια σπανιότατη ευθυγράμμιση της Γης με την Αφροδίτη και τον Ήλιο, θα γίνουμε μάρτυρες μιας «ηλιακής έκλειψης σε μικρογραφία», όταν η Αφροδίτη θα διαβεί για τελευταία φορά αυτόν τον αιώνα μπροστά απ΄ τον ηλιακό δίσκο. Καθώς η Αφροδίτη θα αρχίσει να περνά ανάμεσα από τη Γη και τον Ήλιο, θα γίνει αντιληπτή ως μια μικρή μαύρη κουκκίδα που κινείται αργά κατά μήκος του ηλιακού δίσκου, ένα φαινόμενο που θα διαρκέσει περίπου 6,5 ώρες και θα είναι ορατό στο μεγαλύτερο μέρος της υδρογείου. Επειδή, κατά την έναρξη του φαινομένου ο Ήλιος στη χώρα μας θα βρίσκεται κάτω από τον ορίζοντα, μεγάλο τμήμα της διάβασης θα είναι αόρατο. Προσοχή όμως! Η παρατήρηση του φαινομένου χωρίς τα κατάλληλα αστρονομικά όργανα και φίλτρα μπορεί να προκαλέσει σοβαρή βλάβη στα μάτια, ακόμη και τύφλωση, ενώ εξίσου επικίνδυνες θεωρούνται και οι διάφορες «πατέντες» που κατά καιρούς χρησιμοποιούνται, όπως η χρήση καπνισμένου γυαλιού ή η χρήση γυαλιών οξυγονοκόλλησης.
Δεδομένης της ταχύτητας με την οποία κινούνται οι δύο πλανήτες, θα περίμενε κάποιος οι διαβάσεις αυτές να παρατηρούνται περίπου κάθε 584 ημέρες. Στην πραγματικότητα, όμως, είναι πολύ πιο σπάνιες, γιατί η τροχιά της Αφροδίτης δεν βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο με τη γήινη τροχιά. Γι’ αυτό και οι διαβάσεις της Αφροδίτης εμφανίζονται σε «ζεύγη» που χωρίζονται μεταξύ τους κατά 8 χρόνια, αλλά επαναλαμβάνονται κάθε 121,5 και στη συνέχεια κάθε 105,5 χρόνια. Με άλλα λόγια, ο κύκλος των διαβάσεων της Αφροδίτης επαναλαμβάνεται περίπου κάθε 243 χρόνια, με τις επί μέρους διαβάσεις να παρατηρούνται κάθε 8, 121,5, 8 και 105,5 χρόνια.
Είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον να σημειώσουμε ότι η παρατήρηση της διάβασης ενός πλανήτη μπροστά από το άστρο του χρησιμοποιείται από τους αστρονόμους για τον εντοπισμό πλανητών εκτός του Ηλιακού μας συστήματος. Γι’ αυτό και η διάβαση της Αφροδίτης προσφέρει μια μοναδική ευκαιρία στους αστρονόμους, προκειμένου να ελέγξουν και να βελτιώσουν νέες μεθόδους και τεχνικές που έχουν επινοήσει για τον εντοπισμό εξωπλανητών. Πράγματι, διαστημικά τηλεσκόπια, όπως το Kepler, προσπαθούν να καταγράψουν τις περιοδικές και ανεπαίσθητες μειώσεις της φαινομενικής λαμπρότητας ενός άστρου, οι οποίες παρατηρούνται κάθε φορά που ένας «υποψήφιος» εξωπλανήτης διέρχεται μπροστά από το άστρο του. Αυτή η περιοδική καταγραφή της μείωσης της φωτεινότητας ενός άστρου είναι μια έμμεση απόδειξη για την ύπαρξη ενός πλανήτη, και με την κατάλληλη ανάλυση μπορεί να προσδιορίσει το μέγεθος και την τροχιά του.
Οι πληροφορίες αυτές, σε συνδυασμό με τις ιδιότητες του άστρου που μας είναι ήδη γνωστές, βοηθούν τους αστρονόμους να αποφανθούν εάν ο πλανήτης που ανακάλυψαν, βρίσκεται εντός της λεγόμενης κατοικήσιμης ζώνης, αν δηλαδή βρίσκεται σε τέτοια απόσταση, ώστε να επιτρέπει την ύπαρξη νερού σε υγρή μορφή στην επιφάνειά του. Τις περισσότερες φορές, η καταγραφή τριών διαβάσεων, όλες με την ίδια περίοδο, μεταβολή λαμπρότητας και διάρκεια, είναι αρκετή προκειμένου να αποφανθούν οι επιστήμονες ότι όντως έχουν ανακαλύψει έναν νέο πλανήτη. Ωστόσο, απαιτείται και η ανεξάρτητη επιβεβαίωση από άλλες μεθόδους. Μέχρι τον περασμένο Φεβρουάριο, οι αναλύσεις των σχετικών δεδομένων του Kepler συνηγορούσαν για την ύπαρξη περισσότερων από 2.321 «υποψήφιων» εξωπλανητών.
Όπως είναι γνωστό, το τηλεσκόπιο αυτό ονομάστηκε έτσι προς τιμή του Γερμανού αστρονόμου Johannes Kepler (1571-1630), του πρώτου που προέβλεψε ότι τόσο ο Ερμής όσο και η Αφροδίτη θα πραγματοποιούσαν διαβάσεις στο τέλος του 1631. Απ’ όσο γνωρίζουμε, ο πρώτος που παρατήρησε τη διάβαση του Ερμή, επιβεβαιώνοντας την πρόβλεψη του μεγάλου Γερμανού αστρονόμου, ήταν ο Γάλλος Pierre Gassendi (1592-1655), στις 7 Νοεμβρίου 1631. Τον επόμενο μήνα, μάλιστα, ο Gassendi επιχείρησε να παρατηρήσει και τη διάβαση της Αφροδίτης, που επίσης είχε προβλέψει ο Kepler, αλλά χωρίς επιτυχία. Όπως γνωρίζουμε σήμερα, η αποτυχία αυτή του Gassendi οφείλεται στο γεγονός ότι εκείνη η διάβαση της Αφροδίτης ήταν αόρατη από το Παρίσι.
Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του Kepler, η επόμενη διάβαση της Αφροδίτης θα συνέβαινε έναν αιώνα αργότερα. Είχε, όμως, κάνει λάθος και, όπως απέδειξε ο Βρετανός αστρονόμος Jeremiah Horrocks (1618-1641), η διάβαση συνέβη τελικά το 1639. Καθώς, όμως, ο Horrocks είχε ολοκληρώσει τους υπολογισμούς του μόλις έναν μήνα πριν την έναρξη του φαινομένου, δεν κατάφερε να κάνει ευρύτερα γνωστή την πρόβλεψή του αυτή, γι’ αυτό και οι μοναδικοί μάρτυρες της διάβασης του 1639 στάθηκαν ο ίδιος και ο φίλος του αστρονόμος William Crabtree (1610-1644). Στα χρόνια που ακολούθησαν και μέχρι την διάβαση του 2012, πραγματοποιήθηκαν 5 ακόμη διαβάσεις, τα έτη 1761, 1769, 1874, 1882 και 2004, ενώ για την παρατήρηση των 4 πρώτων οργανώθηκαν μεγάλες και δαπανηρές αποστολές στα πέρατα της Γης. Βασικός στόχος των αποστολών αυτών ήταν να υπολογιστεί η μέση απόσταση της Γης από τον Ήλιο (Αστρονομική Μονάδα), κάτι που πρώτος συνειδητοποίησε ο Σκώτος μαθηματικός James Gregory (1638-1675) και αργότερα ο Άγγλος αστρονόμος Edmond Halley (1656-1742), γνωστότερος για τον υπολογισμό της τροχιάς του κομήτη που φέρει το όνομά του.
Τα αποτελέσματα των αποστολών που πραγματοποιήθηκαν το 1761 δεν ήταν αυτά που ανέμεναν οι αστρονόμοι της εποχής, ωστόσο οι αποστολές του 1769, στις οποίες συμμετείχε και ο μεγάλος θαλασσοπόρος και εξερευνητής James Cook (1728-1779), επέτρεψαν εντέλει στον Franz Encke (1791-1865), διευθυντή του αστεροσκοπείου του Βερολίνου, να υπολογίσει την Αστρονομική μονάδα στα 153.340.000 km. Οι παρατηρήσεις των διαβάσεων του 1874 και 1882 βελτίωσαν ακόμη περισσότερο τις σχετικές μετρήσεις, αν και σήμερα υπάρχουν πολύ ακριβέστερες τεχνικές, οι οποίες βασίζονται στη χρήση ραντάρ. Όπως και να ‘χει, οι αστρονόμοι αναμένουν με ιδιαίτερο ενδιαφέρον την εξέλιξη του φαινομένου, αφού το επόμενο «ζεύγος» διαβάσεων δεν θα παρατηρηθεί ξανά πριν από τον Δεκέμβριο του 2117 και 2125 αντίστοιχα.
Πηγή: Ευγενίδειο Πλανητάριο

Η κυνηγός του Ωρίωνος

Λευκώλενος Ελένη

Ρίγκελ  άστρο της αριστερής κνήμης του αστερισμού του Ωρίωνος
αντιστοιχεί σήμερα στις 16 μοίρες του ζωδίου των Διδύμων
 κατά  τις 6 Ιουνίου κάθε χρόνου


Ρίγκελ είναι το ιδιαίτερο όνομα του φωτεινότερου αστέρα στον αστερισμό Ωρίωνα, τoυ β Ωρίωνος (beta Orionis, β Ori), που βρίσκεται στα νοτιοδυτικά του αστερισμού. Διακρίνεται εύκολα από την Ελλάδα με γυμνό μάτι τις νύχτες του χειμώνα. Είναι ο έκτος φωτεινότερος απλανής αστέρας στον γήινο ουρανό.

Ονομασίες και Ιστορία

Το όνομα αυτό (διεθνώς Rigel) προέρχεται από την αραβική φράση Rijl Jauzah al Yusra, που σημαίνει «το αριστερό πόδι του κεντρικού» ή του γίγαντα, όπως ονόμαζαν τον Ωρίωνα. Το Rigel πρωτοεμφανίζεται στους Αλφόνσειους Πίνακες του 1521: «Lucida que est in pede sinistro. Et est communis ei et aquae: et dicitur Algebar nominatur etiam Rigel». Το Algebar, όπως και η παραφθορά του, Elgebar, απαντάται και μεταγενέστερα ως ποιητική ονομασία. Τα αναφερόμενα «νερά» είναι σε σχέση με τον παρακείμενο αστερισμό Ηριδανό, τον ουράνιο ποταμό.
Ο Riccioli παραθέτει το όνομα Regel, ο Schickard το Riglon και ο Chilmead το Rigel Algeuze και το Algibbar.
Ο Αλ Σούφι δίνει το παλαιότερα δημοφιλές αραβικό όνομα Rai al Jauzah, δηλαδή «ο καμηλιέρης του Jauzah», του οποίου οι καμήλες ήταν οι αστέρες α, γ, δ και κ Ωρίωνος. Επίσης, το Al Najid, «ο Κατακτητής», που όμως χαρακτήριζε και τους α και γ.
Ο Γεώργιος Χρυσοκόκκης του αποδίδει το όνομα Πους διδύμων, ενώ ο Bayer το Kesil, που ήταν η ονομασία των Εβραίων για ολόκληρο τον αστερισμό Ωρίωνα.
Στους Νορμανδούς ο Ρίγκελ σημείωνε το ένα από τα μεγάλα δάχτυλα των ποδιών του Orwandil, ενώ το άλλο είχε αποσπασθεί από τον θεό Θωρ όταν είχε νεκρωθεί από κρυοπάγημα και είχε εκτοξευθεί στον βόρειο ουρανό (είναι ο Αλκόρ της Μεγάλης Άρκτου)
Οι αστρολόγοι ισχυρίζονταν ότι μεγαλεία και τιμές περίμεναν όσους γεννιόνταν κάτω από την επίδρασή του.

Αστρονομικά και αστροφυσικά δεδομένα

Η επιφανειακή θερμοκρασία του Ρίγκελ είναι 11.000 K, ενω η μάζα του εκτιμάται ότι είναι 17 φορές μεγαλύτερη της μάζας του Ήλιου και η διάμετρός του 70 φορές μεγαλύτερη, επομένως ο όγκος του είναι 340 χιλιάδες φορές μεγαλύτερος από τον όγκο του Ήλιου. Το απόλυτο μέγεθος του Ρίγκελ είναι –6,7, που αντιστοιχεί σε βολομετρική λαμπρότητα 66 χιλιάδες φορές μεγαλύτερη από εκείνη του Ήλιου.
Επειδή είναι τόσο λαμπρός αστέρας και η περιοχή του έχει μεγάλες ποσότητες διαστρικής ύλης, ο Ρίγκελ φωτίζει αρκετά νέφη σκόνης στη γειτονιά του, δημιουργώντας έτσι νεφελώματα ανακλάσεως. Το πιο αξιοσημείωτο από αυτά είναι το IC 2118, γνωστό με το χαρακτηριστικό όνομα «Κεφάλι της Μάγισσας».
Ο Ρίγκελ απομακρύνεται από εμάς με ταχύτητα 20,7 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο (74.500 χιλιόμετρα την ώρα). Εξαιτίας της μεγάλης αποστάσεως από τη Γη, εμφανίζει πολύ μικρή ιδία κίνηση, 0,002 δευτερόλεπτο της μοίρας ανά έτος