Το μήνυμα του νεαρού Αλέξανδρου από το παλαιόν Κλεινόν Άστυ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ

Αξιοκρατία Διαφάνεια Δικαιοσύνη Καθαρότητα,  Ουσιαστική Εύνομη Δημοκρατία

Ο ενδοξότερος των Ελλήνων Ημίθεων Πολεμιστών  
και ο ανίκητος στρατηγός
στο    Άστυ του ΠεριΚΛΕΟΥΣ, 
εν Αθήναις

Ο νεαρός ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ των Ομηρικών Επών, ο Αχιλλεύς  Αλέξανδρος , ο γητευτής των Αλόγων του Διομήδη Ηρακλής, νέος, ωραίος, λαμπερός,  λεοντόκαρδος, δυνατός, γενναίος,  με γερό  σώμα, έφιππος στον Βουκεφάλα,  χωρίς σκιές, με  διαχρονικά ΟΠΛΑ  την   αειθαλή νεότητα ΗΒΗ και τα Ομηρικά Έπη, με αίτημα τη δικαιοσύνη, την διαφάνεια, ατενίζοντας την δαμασμένη από τον Οδυσσέα ποσειδώνια θάλασσα  καλεί  όλους τους Ελληνόψυχους  σε μία ουσιαστική δημοκρατία, εύνομη ΠΟΛΙΤΕΙΑ, αξιοκρατία με καθαρό ουρανό και γαλάζια τη θάλασσα στης Ιστορίας τον Ωκεανό.

Ο Αλέξανδρος  επιτέλους στην Αθήνα

Ύστερα από περιπέτειες και καθυστερήσεις που διήρκεσαν σχεδόν 20 χρόνια, ο έφιππος νεαρός Μέγας Αλέξανδρος του γλύπτη Γιάννη Παππά (1913-2005) τοποθετήθηκε στην καρδιά της Αθήνας, στη συμβολή των οδών Αμαλίας και Βασιλίσσης Ολγας, με το βλέμμα στραμμένο προς τη θάλασσα.

Ο σύνδεσμος του Σ.Α.Φ.Ε.Μ και ο πρόεδρος του, Ευάγγελος Στόγιος δηλώνουν ικανοποιημένοι από την τελική έκβαση και επιτέλους, το άγαλμα και ο Αλέξανδρος βρίσκει τη θέση του, ύστερα από δική τους παρέμβαση, προσπάθεια και πρωτοβουλία .

Σε μία θέση υψηλής προβολής και τελετουργικής εισόδου στο κέντρο της Αθήνας, ο έφιππος ανδριάντας του Μεγάλου Αλεξάνδρου, έργο του μεγάλου Γιάννη Παππά, ορίζει ένα τοπίο. Η ένταξη του σημαντικού αυτού γλυπτού στην προθήκη της Αθήνας σηματοδοτεί και μια αρχή, συμβολικής έστω, για την ανασύσταση του ιστορικού νοήματος της πρωτεύουσας.

O έφιππος Μέγας Αλέξανδρος στο βάθρο του ατενίζει προς τη θάλασσα.

«Το θεώρησα σωστό διότι τη θάλασσα πέρασε και πήγε στην Ανατολή και διέδωσε τον ελληνικό πολιτισμό. Ο Αλέξανδρος εδώ είναι ένας νεαρός οραματιστής και αυτό είναι το ενδιαφέρον με το γλυπτό», λέει στην «Κ» ο αρχιτέκτονας Παντελής Νικολακόπουλος που σχεδίασε το βάθρο του αγάλματος και επιμελείται τη διαμόρφωση του περιβάλλοντος χώρου.

«Το έφιππο ήταν μια πρόκληση»Γιάννης Παππάς, (1913-2005).

Η πρόκληση είναι πάντα μία, στο ταξίδι της γνώσης:

Η σωστή Επιλογή

Το  μεγάλο ταξίδι του Ηρακλή  με τα Βόδια του Γηρυόνη από την Ανατολή στη Δύση ολοκληρώθηκε.

Η Επιστροφή του Αλέξανδρου  από τους μυθικούς κύκλους της Μυθιστορίας με το ΣΩΜΑ των Ελλήνων, της Αθηναϊκής Πολιτείας   υγιές, νεανικό και γερό  στα μονοπάτια της Σοφής Ομηρογνωσίας

Αστραία

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Ομηρική Πολιτεία

Η μάντισσα Πυθία και ο Αλέξανδρος

Αλέξανδρος εν Δελφοίς

Ο ακαταμάχητος Αλέξανδρος

Ο χρησμός:

 Στο Μέγα Αλέξανδρο, κατά την επίσκεψή του στο Μαντείο των Δελφών, η γηραιά Πυθία, του απάντησε: «Γιε μου, είσαι ακαταμάχητος»!

Εκείνη όμως το είπε, γιατί ο Αλέξανδρος, παρόλο που είδε την Πυθία να απέχει από χρησμοδότηση, τη σήκωσε στα χέρια του για να τη μεταφέρει στο Ιερό του Απόλλωνα και της ζήτησε χρησμό για την εξέλιξη της μεγάλης εκστρατείας του. Όταν η Πυθία αντιστάθηκε στο αίτημά του, εκείνος την αγκάλιασε τρυφερά και χαμογελώντας την οδήγησε προς την πόρτα του Ιερού! Τότε εκείνη τον χαρακτήρισε ακαταμάχητο, με μειδίαμα στο πρόσωπό της!

«Γιε μου, είσαι ακαταμάχητος»!

πηγή

Ο ακαταμάχητος, των Ελλήνων και των Λακεδαιμονίων, στρατηγός!
Σαν  Έρως και Φως!
Ελθέ Φοίβε Αλέξανδρε σαν αστραπή,να φωτίσεις όλη τη Γη!
Στα γενέθλια σου  κάνουμε  ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ, μια ΕΥΧΗ με ομηρική σπονδή!
Για  την Ελλάδα  και την  Σοφή Νοημοσύνη, την ορθή!

Η Οδύσσεια του Αλεξάνδρου

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΕΝ  ΑΘΗΝΑΙΣ

Ο Αλέξανδρος έρχεται  στην Αθήνα με όλη τη  μυθική πανοπλία μετά από μία  μεγάλη  ιστορική εκστρατεία και τον γύρο του κόσμου σε ευθεία πορεία

Μια σπουδαία  ιστορική στιγμή για την πόλη των Αθηνών που έπρεπε να είχε γίνει εδώ και πολύ καιρό με  νοήμονα φαιά ουσία.

Έως τον προσεχή Δεκέμβριο θα τοποθετηθεί στο κέντρο της Αθήνας, ο έφιππος ανδριάντας του Μεγάλου Αλεξάνδρου μετά από «οδύσσεια» 24 σχεδόν χρόνων.

Πρόκειται για έργο του αείμνηστου γλύπτη Γιάννη Παππά, που με απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Αθηνών, αποφασίστηκε το 2015 να τοποθετηθεί στη νησίδα που σχηματίζεται στη συμβολή των λεωφόρων Βασιλίσσης Σοφίας και Βασιλίσσης Όλγας, κοντά στις Στήλες του Ολυμπίου Διός.

Θάρθεις σας αστραπή Αλέξανδρε να φωτίσεις  κάθε γενναία  ηράκλεια  ηρωική ψυχή!
Άφιξις Αλεξάνδρου

Το χαμόγελο του Αλέξανδρου

Αλέξανδρος , στρατηγός των Ελλήνων

Η συνάντηση του Αύγουστου Καίσαρα με τον νεκρό Αλέξανδρο

Μια από τις όψεις της αποκαλούμενης "Σαρκοφάγος του Αλεξάνδρου"
Αρχαιολογικό Μουσείο Κωνσταντινούπολης

Από «Τα μυστικά ημερολόγια» του Αύγουστου Καίσαρα

για την αντιγραφή Γ.Γ.Γ.

Περγαμηνή αρ. LXXXIX

«Θέλω να ξεκινήσω από την αρχή, από τότε που ο άνθρωπος συνάντησε το είδωλο, όπως λένε και οι Έλληνες, το είδωλο της τυφλής λατρείας. Εμείς η Ρωμαίοι δανειστήκαμε αυτή τη λέξη, όπως και πολλές άλλες που μας έλειπαν, και πολλοί από εμάς αναζητούν τα είδωλά τους σε αυτούς που μας δάνεισαν αυτή τη λέξη. Δεν αποτελώ εξαίρεση και θα έλεγα ψέματα αν ισχυριζόμουν ότι ο θρυλικός πατέρας μου, Γάιος Ιούλιος Καίσαρας, τον οποίο αγαπώ, αποτέλεσε είδωλο για μένα στα νεανικά μου χρόνια.

Τα είδωλα δεν τα αγαπάμε, αλλά τα σεβόμαστε και θαυμάζουμε, και εγώ θαύμαζα τον Μεγάλο Μακεδόνα, τον Αλέξανδρο. ...........

Δεν θα ξεχάσω ποτέ την όψη του. Ο Μεγάλος αυτός άνδρας, χωρίς γένια, έμοιαζε να χαμογελάει, ένα χαμόγελο ικανοποίησης που έδειχνε ότι γνώριζε καλά τι είχε καταφέρει, περήφανος και συνειδητοποιημένος, ναι, ακόμη και αυτάρεσκος και ανώτερος. Με αυτό το χαμόγελο πεθαίνει μόνο ένας άντρας που έχει κόψει με το σπαθί του το γόρδιο δεσμό, αντί να ψάχνει να βρει την αρχή και το τέλος του σχοινιού, ένας άντρας που πηγαίνει στην έρημο να βρει τον Άμμωνα Δία για να επιβεβαιώσει τη θεϊκή καταγωγή του και το δικαίωμα της εξουσίας, ένας άντρας που ουσιαστικά δεν γνώριζε κανέναν αντίπαλο εκτός από τον ίδιο του τον εαυτό. Τότε δεν ήθελα τίποτα περισσότερο παρά να πεθάνω κι εγώ κάποια στιγμή σε τον Μεγάλο Μακεδόνα- με ένα χαμόγελο χαραγμένο στο πρόσωπό μου.

Έμεινα ατέλειωτες ώρες έτσι, να τον κοιτάζω, μέχρι που οι ανυπόμονοι σύντροφοί μου με πίεσαν να δούμε και άλλους νεκρούς Πτολεμαίους, που κείτονταν εκεί επί 300 χρόνια, μεταμορφωμένοι σε μούμιες. Είπα επιτακτικά στους ανόητους συντρόφους μου πως αυτό που ήθελα να δω εγώ ήταν ένας βασιλιάς, και όχι άλλα πτώματα. Γι' αυτό και αρνήθηκα να επισκεφθώ τον Άπι, αφού εμείς οι Ρωμαίοι συνηθίζουμε να λατρεύουμε τους θεούς και όχι τους ταύρους.

Η Επιστροφή του Αλέξανδρου

Θάρθεις σαν αστραπή, σαν αετός,  σαν φως 

να φωτίσεις την Ελλάδα και τον κόσμο όλο ξανά,

των Ενωμένων Ελλήνων  υπέρμαχος στρατηγός

Μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και την υπερβολική έκθεση στα ΜΜΕ, που «θάμπωσε» εν πολλοίς τη λάμψη της μεγαλύτερης αρχαιολογικής ανακάλυψης των τελευταίων ετών, η επιστημονική ομάδα του τύμβου Καστά στην Αμφίπολη συνεχίζει πολύ προσεκτικά να συμπληρώνει το παζλ που θα οδηγήσει σε απαντήσεις για τη χρήση και τη λειτουργία του μεγαλοπρεπούς μνημείου.

Η σύνθεση αυτή είναι δύσκολη, καθώς πρέπει να συνδυαστούν μια σειρά από δεδομένα, που αφορούν: α) στα αρχαιολογικά ευρήματα που έχει δώσει μέχρι τώρα ο τύμβος και β) στις ιστορικές πληροφορίες που φωτίζουν κάποιες πτυχές της εποχής εκείνης και μπορεί να δέσουν με τα υπόλοιπα στοιχεία.

Η εκπεφρασμένη άποψη της ανασκαφικής ομάδας, ότι ο τάφος είναι ηρώο προς τιμήν του Ηφαιστίωνα, φαίνεται πως όσο περνάει ο καιρός επιβεβαιώνεται, αλλά αποτελεί μόνο τη βάση των επιστημονικών ερευνών, καθώς όσο προχωράει η μελέτη τόσο περισσότερα ερωτήματα απαντώνται.

Το γεγονός ωστόσο ότι στην περιοχή είναι γνωστό πως προϋπήρχε μαντείο, στην κορυφή του Παγγαίου, μπορεί, σύμφωνα με τους ειδικούς, να ενισχύσει τη θεωρία περί δημιουργίας ενός νέου τύπου μαντείου στο τέλος της εκστρατείας του Μεγάλου Αλεξάνδρου, όταν πλέον η υστεροφημία ενδιέφερε ιδιαίτερα τον Μακεδόνα στρατηλάτη.

Ο Ηρόδοτος, μάλιστα, αναφερόμενος στην περιοχή, κάνει λόγο για ένα σπουδαίο ιερό του Διονύσου στο Παγγαίο, ενώ γίνεται παραλληλισμός με αυτό του μαντείου των Δελφών, γεγονός από το οποίο διαφαίνεται πως η φήμη και η εμβέλεια του διονυσιακού μαντείου της Αμφίπολης ήταν πολύ μεγάλες την εποχή εκείνη.

Η λέξη «μαντείο» είναι ενδεικτική και υπό συζήτηση, αλλά οι έρευνες φαίνεται πως οδηγούν στην άποψη ότι στον συγκεκριμένο χώρο δίνονταν χρησμοί, καθώς ο τύμβος Καστά αλλά και η ευρύτερη περιοχή ενδέχεται να συνδέονται με το Μαντείο του Διονύσου που υπήρχε στο Παγγαίο και να αποτελούν, τρόπον τινά, «εξέλιξή» του.

ΓΙΑΤΙ ΕΚΕΙ; Το ερώτημα που προκύπτει είναι γιατί να έγινε στο συγκεκριμένο σημείο κάτι τέτοιο και ποιες ήταν οι φάσεις της εξέλιξής του. Είναι δεδομένο ότι στον φυσικό λόφο Καστά, πριν γίνει τύμβος, υπήρχαν ταφές και ίσως πολύ σπουδαίων προσώπων, ενώ η πόλη είχε ιδιαίτερη αξία και για τον πατέρα του Αλεξάνδρου, Φίλιππο, που την είχε καταλάβει έπειτα από πολιορκία.

Συνεπώς, σε έναν σημαντικό χώρο, φορτισμένο ιστορικά, έγινε με εντολή του Αλεξάνδρου περιχαράκωση ενός ήδη ιερού χώρου, του λόφου Καστά, και δημιουργήθηκε σε ένα σημείο «κυβερνητικό» μαντείο. Αυτό θα έπαιζε κομβικό πλέον ρόλο στο νέο, οικουμενικό κράτος του Μεγάλου Αλεξάνδρου, αφού εκεί, εκτός των άλλων, μπορεί να μεταφέρθηκε ακόμα και η τέφρα του Ηφαιστίωνα, όπως λέει ο καθηγητής Θεόδωρος Μαυρογιάννης, που ταυτίζει το μνημείο με τον δεύτερο τη τάξει της αυτοκρατορίας.

Η συγκεκριμένη υπόθεση εργασίας μπορεί να στηριχθεί και σε σειρά αρχαιολογικών δεδομένων, όπως έχουν προκύψει από τη μέχρι τώρα ανασκαφή. Το πρόπυλο και οι επιβλητικές Σφίγγες υπάρχουν και στο πρώτο πανελλήνιο Μαντείο των Δελφών, το οποίο είχε δει και ο Αλέξανδρος, καθώς το είχε επισκεφθεί για να πάρει χρησμό πριν ξεκινήσει την εκστρατεία του.

Και λόγω του γεγονότος ότι το δικό του κράτος είχε σημείο εκκίνησης την Αμφίπολη, είναι λογική η υπόθεση περί δημιουργίας μαντείου στον συγκεκριμένο χώρο, το οποίο θα αναδείκνυε τον ηρωοποιημένο πλέον χιλίαρχο, Ηφαιστίωνα, ενώ παράλληλα θα έδινε τους δικούς του χρησμούς για την πορεία της αυτοκρατορίας και μαζί το στίγμα της νέας λατρείας που ήθελε να εγκαθιδρύσει ο Μακεδόνας στρατηλάτης.

Το γεγονός ότι την ιδιαίτερα ταραγμένη εκείνη περίοδο φρούραρχος της Αμφίπολης ήταν ο Αριστόνους, έμπιστος της μητέρας του Αλεξάνδρου, Ολυμπιάδας, είναι σαφές ότι μπορεί να βοήθησε το όλο εγχείρημα να ολοκληρωθεί αρχιτεκτονικά.

Το «μήνυμα» της στήλης στο Μουσείο

Μια επιτύμβια στήλη στο Μουσείο της Θεσσαλονίκης, άγνωστης προέλευσης, φέρει την επιγραφή «Διογένης Ηφαιστιώνι Ηρώι».

Η συγκεκριμένη επιτύμβια στήλη, που κάνει λόγο για ηρώο του Ηφαιστίωνα, συνδέοντάς το με τη λατρεία του Διονύσου, μπορεί και να σχετίζεται με τον τύμβο Καστά, όπως λέει ο κ. Μαυρογιάννης, ιστορικός από το Πανεπιστήμιο της Κύπρου, που εξαρχής υποστήριζε πως το συγκεκριμένο μνημείο είναι ηρώο του Ηφαιστίωνα και επιβεβαιώθηκε.

Οι έρευνες πλέον της ανασκαφικής ομάδας επικεντρώνονται στο «δέσιμο» των στοιχείων, με την πεποίθηση ότι τόσο ο τύμβος όσο και ο χώρος γύρω από αυτόν έχουν να δώσουν πολλές απαντήσεις ακόμη. Αυτό γιατί είναι πολύ πιθανόν να υπάρχουν γύρω ιερά τα οποία δεν έχουν ανασκαφεί και ίσως ενισχύσουν ακόμη περισσότερο το ενδεχόμενο να πρόκειται για λατρευτικό χώρο, που είχε και ρόλο χρησμοδοσίας.

Παράλληλα, μέλη της ανασκαφικής ομάδας στρέφουν τις έρευνές τους και στην Αλεξάνδρεια, καθώς τα ίχνη της αρχαίας πόλης που ίδρυσε ο Μέγας Αλέξανδρος μπορούν να συμπληρώσουν κομμάτια του παζλ.

Αμφίπολη: Μαντείο του Μακεδονικού Κράτους με εντολή Αλεξάνδρου

Του Σταύρου Παπαντωνίου, Εφημερίδα ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ

Έργα και Λόγια του Αλεξάνδρου

ὁ Ἀλέξανδρος κατὰ τὸν Πλούταρχον:

Οὐ γὰρ ἡδονὴν ζηλῶν οὐδὲ πλοῦτον, ἀλλ'ἀρετὴν καὶ δόξαν, ἐνόμιζεν, ὄσω πλείονα λήψεται παρὰ τοῦ πατρός, ἐλάττονα κατορθώσειν δι' αὐτοῦ[…] ἐβούλετο μὴ χρήματα μηδὲ τρυφᾶς καὶ ἀπολαύσεις, ἀλλ' ἀγώνας καὶ πολέμους καὶ φιλοτιμίας ἔχουσαν ἀρχὴν παραλαβῆς. {5-5 κ.ἒ}

ο Φίλιππος εἶπε στὸν Ἀλέξανδρο, ὅταν δάμασε τὸν Βουκέφαλο :

"Ὢ παῖ, φάναι, ζήτει σεαυτῶ βασιλείαν ἴσην. Μακεδονία γὰρ σ' οὐ χωρεῖ." {6-8}

ο Ἀλέξανδρος θαύμαζε καὶ ἀγαποῦσε τὸν δάσκαλό του Ἀριστοτέλη :

Ἀριστοτέλην δὲ θαυμάζων ἐν ἀρχῇ καὶ ἀγαπῶν οὒχ ἧττον, ὡς αὐτὸς ἔλεγε, τοῦ πατρός, ὡς δι' ἐκεῖνον μὲν ζῶν, διὰ τοῦτον δὲ καλῶς ζῶν… {8-4}

ο Ἀλέξανδρος εἶπε στοὺς Ἀθηναίους, μετὰ τὴ μάχη τῆς Χερώνειας :

…ἀλλὰ καὶ προσέχειν ἐκέλευσε τοὶς πράγμασι τὸν νοῦν τὴν πόλιν, ὡς εἰ τί συμβαίη περὶ αὐτόν, ἄρξουσαν τῆς Ἑλλάδος. {13-2}

δηλαδὴ : νὰ προσέχουν πολὺ τὰ πράγματα γιατί ἂν κάτι τοῦ συνέβαινε στὴν ἐκστρατεία κατὰ τῶν Περσῶν, ἡ Ἀθήνα θὰ εἶχε τὴν ἐξουσία στὴν Ἑλλάδα.

ο Ἀλέξανδρος πίστευε πὼς ὁ αὐτοέλεγχος εἶναι σπουδαιότερος ἀπὸ τὶς στρατιωτικὲς νίκες : Ἀλέξανδρος ὡς ἔοικε τοῦ νικᾶν τοὺς πολεμίους τὸ κρατεὶν ἑαυτοῦ βασιλικώτερον ἡγούμενος {21-7}

ο Δαρεῖος ὅταν ἄκουσε γιὰ τὸν μεγαλόφρονα τρόπο μὲ τὸν ὁποῖον ὁ Ἀλέξανδρος ἀντιμετώπισε τὶς συγγενεῖς του, εἶπε:

"Θεοὶ γενέθλιοι καὶ βασίλειοι, μάλιστα μὲν ἐμοὶ διδοίητε τὴν Περσῶν ἀρχὴν εἰς ὀρθὸν αὔθις σταθεῖσαν ἐφ' οἲς ἐδεξάμην ἀγαθοὶς ἀπολαβείν, ἴνα κρατήσας ἀμείψομαι τᾶς Ἀλεξάνδρου χάριτας, ὧν εἰς τὰ φίλτατα πταίσας ἔτυχον. Εἰδ'ἄρα τὶς οὗτος εἰμαρτὸς ἤκει χρόνος, ὀφειλόμενος νεμέσει καὶ μεταβολή, παύσασθαι τὰ Περσῶν, μηδεὶς ἄλλος ἀνθρώπων καθίσειεν εἰς τὸν Κύρου θρόνον πλὴν Ἀλεξάνδρου". {30-12,13}

δηλαδὴ : Εὔχομαι νὰ κερδίσω αὐτὸν τὸν πόλεμο γιὰ νὰ μοῦ δωθεῖ ἡ εὐκαιρία νὰ ἀνταμοίψω τὸν Ἀλέξανδρον γιὰ τὴν συμπεριφορὰ τοῦ ἀπέναντι στοὺς συγγενεῖς μου ποὺ αἰχμαλώτησε. Ἀλλὰ κι ἂν ἀκόμα ὁ χρόνος τῆς βασιλείας μου τελείωσε, ἐπειδὴ ἔτσι τὸ θέλησε ἡ θεία βούληση, μακάρι νὰ μὴν κάτσει στὸν θρόνο τοῦ Κύρου ἄλλος ἐκτὸς ἀπὸ τὸν Ἀλέξανδρον

όταν ὁ Παρμενίων ἐγκατέλειψε τὸ πεδίο τῆς μάχης τῶν Γαυαγαμήλων, γιὰ νὰ ὑπερασπίσει τὶς ἀποσκευὲς καὶ τοὺς ὑπηρέτες τοῦ μακεδονικοῦ στρατοῦ, ἀπὸ τὴν ἐπίθεση τῶν Περσῶν, ὁ Ἀλέξανδρος εἶπε:

Αὐτὸς οὐδ'ἐντὸς εἶναι τῶν λογισμῶν, ἀλλ' ἐπιλελῆσθαι ταραττόμενον, ὅτι νικῶντες μὲν προσκτήσονται καὶ τὰ τῶν πολεμίων, ἠττωμένοις δὲ φροντιστέον οὐ χρημάτων οὐδ' ἀνδραπόδων, ἀλλ' ὅπως ἀποθανοῦνται καλῶς καὶ λαμπρῶς ἀγωνιζόμενοι. {32-7}

δηλαδὴ : Σίγουρα τρελλάθηκε ὁ Παρμενίων ! δὲν σκέφτηκε πὼς ἂν νικήσουμε θὰ ἀποκτήσουμε καὶ τὰ ὅσα κατέχουν οἱ ἐχθροί, κι ἂν ἡττηθοῦμε αὐτὸ ποὺ θὰ πρέπει νὰ κάνουμε εἶναι ὄχι νὰ σκεφθοῦμε γιὰ χρήματα καὶ δούλους, ἀλλὰ πὼς θὰ πεθάνουμε ἔνδοξα ἀγωνιζόμενοι λαμπρῶς.

έλεγε ὁ Ἀλέξανδρος συγκρίνοντας τὴν χαλαρὴ ζωὴ μὲ τὶς κακουχίες τῆς ἐκστρατείας: "δουλικώτατον μὲν ἔστι τὸ τρυφᾶν, βασιλικώτατον δὲ τὸ πονείν". {40-2}

όταν τοῦ πρόσφεραν νερὸ μὲ τὴν περικεφαλαία στὴν ἔρημο, ἐνῶ ὁ στρατὸς τοῦ διψοῦσε :

"Ἂν γὰρ αὐτὸς πῖω μόνος, ἀναθυμήσουσιν οὗτοι [οἱ ἱππεῖς]". θεασάμενοι δὲ τὴν ἐγκράτειαν αὐτοῦ καὶ μεγαλοψυχίαν οἱ ἱππεῖς ἀνέκραγον θαρρούντα καὶ τοὺς ἵππους ἐμάστιζον. Οὔτε γὰρ κάμνεις οὔτε διψᾶν οὐθ' ὅλως τοὺς θνητοὺς εἶναι νομίζειν αὐτούς, ἕως ἂν ἔχωσι βασιλέα τοιοῦτον. {42-10}

ο φιλόσοφος Ἀνάξαρχος ἐξηγεῖ στὸν Ἀλέξανδρο :

"Τὴν Δίκην ἔχει πάρεδρον ὁ Ζεὺς καὶ τὴν Θέμιν, ἴνα πᾶν τὸ πραχθὲν ὑπὸ τοῦ κρατοῦντος θεμιτὸν ἢ καὶ δίκαιον  {52-6}.

Πηγή

Τάδε έφη Πλούταρχος για τον Αλέξανδρον

ΕΝΤΟΛΕΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ

Η ΤΡΙΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΤΟΥ Roger Peyrefitte

Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ ΜΟΥ" ΛΈΕΙ Ο Roger Peyrefitte ΕΜΠΝΕΥΣΤΗΣ ΤΗΣ "ALEXANDER ORDER"

Η "Alexander Order" ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΙΔΕΑΛΙΣΤΙΚΗ ,ΜΗ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΗΣ ΗΤΑΝ Salvador Dalí, Jean Cocteau, Peter Moore, Sir Peter Ustinov, and Hermann Oberth.

THE ORDER OF ALEXANDER THE GREAT

(Η ΕΝΤΟΛΗ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ) 

ΕΙΝΑΙ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΗ ΣΤΗΝ ΠΡΟΩΘΗΣΗ ΤΩΝ ΤΕΧΝΩΝ, ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ, ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ

ΤΟ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ

An encampment at night is a spectacle which is always grand, and often sublime.” 

"Ο ΚΑΤΑΥΛΙΣΜΟΣ ΤΗΝ ΝΥΧΤΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΘΕΑΜΑ ΜΕΓΑΛΟ ΚΑΙ ΣΥΧΝΑ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ"

Η ΠΕΡΣΕΠΟΛΙΣ ΣΤΙΣ ΦΛΟΓΕΣ

Η ΓΙΟΡΤΗ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ! Pierre Peyrolle.

Noervenich Castle ΚΟΝΤΑ ΣΤΗΝ ΚΟΛΟΝΙΑ ΓΕΡΜΑΝΙΑ

ΠΊΣΩ ΔΙΑΚΡΙΝΟΝΤΑΙ 

On the right of the table are to be seen the Knights of the Order: Arno Breker, Salvador Dalí and Ernst Fuchs. On the left side are: Joe F. Bodenstein, the Grandmaster Roger Peyrefitte, and Alexandre de Villiers (Lord Keeper of the Privy Seal).

Αλεξανδρινές Ομιλίες

Ο Αλέξανδρος μιλά στους στρατιώτες του πριν την μάχη

Η μάχη της Ισσού

Ο Δαρείος είχε αποφασίσει αρχικά να αναθέσει την αρχηγία του εκστρατευτικού σώματος στον αξιότερο στρατηγό του. Μετά τον θάνατο του στρατηγού Χαρίδημου, ελλείψει άλλων ικανών στρατηγών, την αρχηγία ανέλαβε ο άπειρος περί τα πολεμικά Δαρείος, όπως τον περιγράφει η μακεδονικήπροπαγάνδα, παρότι οι τακτικές κινήσεις του έφεραν τον Αλέξανδρο προ απροόπτου πριν την τελική μάχη και τον ανάγκασαν σε ταχύτατη προέλαση της εμπροθοφυλακής του μάλλον παρά του συνόλου του στρατεύματος ως περιγράφεται^[5]. Ο περσικός στρατός κινήθηκε δυτικά και στρατοπέδευσε στην πεδιάδα των Σώχων, στη νότια Ασσυρία, αναμένοντας την άφιξη του Αλέξανδρου. Καθώς περνούσαν οι ημέρες και ο Αλέξανδρος δεν είχε ακόμη εμφανιστεί, ο Δαρείος συνεκτιμώντας με τους επιτελείς του ότι ο Αλέξανδρος δίσταζε, αποφάσισε να κινηθεί από την άνετη πεδιάδα στα στενά περάσματα της Κιλικίας. Μάταια προσπάθησε ο Αμύντας να μεταπείσει τον μεγάλο βασιλέα. Ο Δαρείος, εμπιστευόμενος τη γνώμη των αξιωματούχων του, σύμφωνα με την οποία οι Πέρσες θα καταπατούσαν τους Έλληνες μόνο με το ιππικό τους, εγκατέλειψε την ευρύχωρη πεδιάδα των Σώχων και κατευθύνθηκε προς την Κιλικία για να συναντήσει τον Αλέξανδρο^[6].

Την επομένη ο στρατός του Αλέξανδρου ξεκίνησε την πορεία του. Διαβαίνοντας τις Αμανίδες πύλες, η ελληνική στρατιά έφθασε στην Ισσό. Εκεί ο Αλέξανδρος άφησε τους ασθενείς και τους τραυματίες και συνέχισε νότια, στρατοπεδεύοντας κοντά στην πόλη Μυρίανδρο. Την ίδια ώρα ο περσικός στρατός μέσω των Αμανιδών πυλών κατόρθωσε να φθάσει στην Ισσό χωρίς να γίνει αντιληπτός. Οι Πέρσες εισήλθαν στην πόλη και εξολόθρευσαν όλους τους ασθενείς και τραυματίες Έλληνες που βρίσκονταν εκεί. Με αυτόν τον τρόπο διαμόρφωσαν και την ανάγκη διαφορετικής στρατηγικής αντιμετώπισής τους, καθώς αν γινόταν μάχη, οι Πέρσες θα ήταν αναγκασμένοι να πολεμήσουν στη στενή πεδιάδα της Ισσού, ανάμεσα στηθάλασσα και τα Αμανικά όρη^[7].

Όταν πληροφορήθηκε το γεγονός ο Αλέξανδρος θεώρησε την πληροφορία λανθασμένη. Για να την εξακριβώσει, έστειλε μια τριακόντορο να πλεύσει βόρεια προς την Ισσό. Οι αξιωματικοί που επέβαιναν είδαν με τα μάτια τους τα πλήθη της περσικής στρατιάς στρατοπεδευμένα κοντά στη θάλασσα, βόρεια του ποταμού Πίναρου. Μετά από την εκτέλεση της αποστολής του το πλοίο επέστρεψε και οι άνδρες του ανέφεραν στον Αλέξανδρο ό,τι είχαν δει.

 Βέβαιος πλέον για την ακριβή θέση στην οποία βρισκόταν ο εχθρός, ο Αλέξανδρος, συγκαλώντας τους στρατηγούς, τους ιλάρχους και τους ηγέτες των συμμάχων, τους ανήγγειλε την επερχόμενη μάχη, εξήγησε το λάθος του Δαρείου, που καθήλωσε τις δυνάμεις του από την ευρυχωρία της πεδιάδας των Σώχων στη στενή διάβαση, θύμισε ιδιαίτερα στους Έλληνες ότι πολεμούν για το κοινό συμφέρον της Ελλάδας ενώ οι μισθοφόροι ομογενείς τους με τον Δαρείο δόλια αγωνίζονταν, έφερε στη μνήμη όλων το κατόρθωμα των μυρίων με ηγέτη τον Ξενοφώντα^[8], παρόλο που δε διέθετε ιππικό, ενώ τώρα ο στρατός τόσους διέθετε ιππείς Θεσσαλούς και Βοιωτούς και Πελοποννήσιους και Μακεδόνες και Θράκες. Πάνω από όλα παρουσίασε τη νίκη ως αναμφισβήτητη και όλοι επικρότησαν όσα είπε. Σφίγγοντάς του το χέρι, τον παρακάλεσαν να τους οδηγήσει αμέσως εναντίον των εχθρών^[9]. Εκείνος τους άφησε ελεύθερους, ζητώντας καλό φαγητό για τους στρατιώτες και προφυλακή ιππέων και στρατιωτών στις πύλες. Πριν αναχωρήσει από τη Μυρίανδρο οδήγησε τέθριππο στη θάλασσα ως προσφορά στον Ποσειδώνα, πιθανώς για να αποτραπεί μια άκαιρη επέμβαση του φοινικικού στόλου.ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

Αλεξανδρινοί Μαχητικοί Λόγοι

Το Αστέρι της Καρδιάς μας

Η  κοσμοϊστορική  πρώτη διαδικτυακή συνέντευξη του Αλέξανδρου στην Ομηρική Πολιτεία  και το δώρο του στον  νικητή του διαγωνισμού.

Βρήκαμε τον Αλέξανδρο στο μονοπάτια των αθανάτων των  αετών  και των αστεριών, τον ρωτήσαμε σε β΄ Ενικό  ευγενείας   και  μας απάντησε  ευθέως  σε όλα τα ερωτήματα  με τον τρόπο του μεγάλου στρατηγού  σε απαντήσεις  καθαρού ουρανού  αλεξανδρινής  διαυγείας .  Σύντομα λακωνικά και ουσιαστικά. Πάνω απ΄όλα  μας έχει απαντήσει αληθινά με την ίδια του την ζωή και την επιλογή.

Χαίρε μεγάλε στρατηγέ  των Ελλήνων!  Η πρώτη  ερώτηση  απορία από την Ομηρική Πολιτεία είναι η εξής:

• Πως κατέκτησες των κόσμο;

-Τον κόσμο δεν τον κατέκτησα. Τον γνώρισα τον  ερωτεύτηκα  ως  έφηβος  και αυτός με αγάπησε σαν θεό του   τον ταξίδεψα  τον εξερεύνησα τον θαύμασα  γιατί ήταν στο πεπρωμένο μου και ο δρόμος της καρδιάς μου και ένας δρόμος με λεοντόκαρδη καρδιά.

Την καρδιά μου.

-Έχεις δεχθεί όμως και αρκετές  επικρίσεις για το έργο σου;

-Μόνο όποιος  δεν κάνει   τίποτα δεν κάνει  λάθος , έχω κάνει και λάθη . Το έργο μου κατανοείται  και εκτιμάται μόνο από τους  ισάξιους  και  ομοίους μου .

-Ποιος ήταν ο  άνθρωπος ή ο θεός που σε  επηρέασε περισσότερο στη ζωή σου;

-Εκτός από τους γονείς μου που ήταν ισχυρές προσωπικότητες και οι δυο  τους , ο Φίλιππος μου έδωσε την δύναμη και η Μυρτάλη Ολυμπιάδα τη μυστική  γνώση  που κατείχε, οι δάσκαλοι μου. Ο Αριστοτέλη,ς μου δίδαξε την λογική και ο Διογένης τη  ελεγχόμενη τρέλα .Θεός μου η Αθηνά παρ όλο που δεν την άκουσα πάντα   κάνοντας  όλα τα λάθη της  άγριας νιότης μου προσπαθούσα να γίνω σοφός  και να ενώσω όλες αυτές τις πλευρές και τις ισχυρές επιρροές.

-Ποιον  ορισμό θα έδινες για σένα με μια ΛΕΞΗ, τι είσαι, τι ήσουν;

-ΚΥΝΗΓΟΣ,  την  Εποχή των Ονείρων  ήμουν κυνηγός, την Εποχή των Ανέμων είμαι ΟΝΕΙΡΕΥΤΗΣ

-Τι σημαίνει Ονειρευτής;

-Σημαίνει  την κατάκτηση  της Αθανασίας στην Αιωνιότητα του Πνεύματος. Την δυνατότητα να ταξιδεύεις στον χρόνο στον χώρο  με τα φτερά της Γνώσης. Να επιστρέφεις από την Δύση ξεκινώντας από την Ανατολή σοφότερος και ωριμότερος, ολοκληρωμένος.

-Επιστρέφεις από την Δύση ;

-ΕΠΙΣΤΡΕΦΩ  με τα δώρα του Πνεύματος  μέσα από την ενοποίηση των δυνάμεων και των γνώσεων της φυσικής της μεταφυσικής της τέχνης της λογοτεχνίας της βιολογίας των μαθηματικών της μουσικής  της ιστορίας στη μεγάλη ΕΝΟΤΗΤΑ της εξελισσόμενης συνείδησης.

-Τι θα συμβούλευες τους σημερινούς νέους;

-Να διαβάζουν τα Ομηρικά Έπη, να τα μελετούν  και να τα χρησιμοποιούν  σαν φάρο  χάρτη και οδηγό στη  ζωή για να μη χαθούν.

-Για ποιο λόγο να το κάνουν αυτό;

-Γιατί μόνο έτσι μπορούν να γίνουν πολεμιστές και  ο μόνος τρόπος να ζήσεις  να πεθάνεις  να περπατήσεις  όρθιος σε αυτή τη  γαλαζοπράσινη μικρούλα γη είναι μόνο ως πολεμιστής , διαφορετικά σέρνεσαι  και απλώς φυτοζωείς.  Η  Αθηνά, την  πρώτη τάξη που έφτιαξε  στην αγαπημένη της πολιτεία ήταν την τάξη των πολεμιστών για να προστατεύουν να φυλάττουν να υπερασπίζονται  την χώρα και τους πολίτες της.

_Πολεμιστής σημαίνει  ΠΟΛΕΜΟΣ, δεν είναι πολύ κουραστικό  αυτό . Πόσο και γιατί να πολεμά κανείς δεν πρέπει να ξεκουράζεται .Πότε  και πως θα μιλήσουμε για την ΕΙΡΗΝΗ , δεν την χρειαζόμαστε;

-Πόλεμος σημαίνει  ΖΩΗ  και είναι ο πατέρας της . Η ζωή αρχίζει με μια πολεμική πράξη. Αυτή του σπερματοζωαρίου  βέλους  να κατακτήσει ένα  εύκαμπτο τόξο  ωάριο διεκδικώντας την ύπαρξη του . Ειρήνη  σημαίνει  ομοιόσταση ισορροπία των  συστημάτων των   λειτουργιών  της φυσικής  ύπαρξης και αρμονική  συνεργασία  μεταξύ τους. Είναι η μητέρα της ζωής και της φροντίδας της συντήρησης της,  αν δεν υπάρχουν όμως τα λευκά αιμοσφαίρια και τα αντισώματα να πολεμήσουν στην πρώτη δεύτερη και τρίτη γραμμή άμυνας  και επίθεσης του οργανισμού  δεν υπάρχει συνέχεια της ζωής . Θα μιλήσουμε για ειρήνη όταν υπάρχουν αρκετοί πολεμιστές για να την υπερασπιστούν. Άλλωστε  η λέξη πόλεμος προέρχεται από το πελεμίζω  πάλλω πάλλομαι  και το όνομα της  Παλλάδος Αθηνάς απαντάται στα Ομηρικά  Έπη συχνά.

-Πως βλέπεις την σημερινή κατάσταση τα προβλήματα σε παγκόσμιο επίπεδο  είναι πολλά; Οι άνθρωποι παραπονιούνται  αγανακτούν  βρίζουν αυτούς που τους ανάξιους  αχυράνθρωπους που τους  κυβερνούν.

-Το να βρίζεις κάποιον σημαίνει πως  είσαι σε αδύναμη θέση. Δεν  μπορείς να κάνεις τίποτα άλλο και κάθεσαι και βρίζεις. Δεν  διανοήθηκα ποτέ να χάσω τον χρόνο μου βρίζοντας τον Δαρείο και τους παλατιανούς του. Το  να παραπονείσαι σημαίνει πως έχεις ήδη ηττηθεί. Το να αγανακτείς επιβάλλεται ,  την κατάλληλη στιγμή για τον σωστό λόγο με τον ορθό τρόπο .

-Για το έθιμο με τα κάλαντα συμφωνείς ;Ποια  κάλαντα  θα έλεγες σήμερα ;

-Τα Ομηρικά φυσικά. Πάντα πρέπει να τα ψέλνουμε και να τα λέμε  όπως  τα χρόνια τα παλιά…Ο Όμηρος περνούσε από σπίτι σε σπίτι και τα έλεγε  με οδηγούς  κάποια μικρά  λιονταράκια  και παιδιά

_Τι δώρο υπόσχεσαι στον νικητή του διαγωνισμού;

_Τα Ομηρικά Έπη σε χρυσόδετους 2 τόμους  εκδόσεις Ιδεοθέατρον  μετάφραση Κ .Δούκα να τα διαβάζει τα ήσυχα βράδια σε μια   απαγγελία διαδικτυακή

και να μη λείπουν από κανένα σπίτι κανένα  πιθάρι καμιά σχολή και  καμιά σκηνή

Σε ευχαριστούμε πολύ Αλέξανδρε   άπαντες παρόντες  οι  πολίτες της Ομηρικής Πολιτείας

ΕΙΣΑΙ  πάντα ζωντανός   και  ζεις  και  στις δικές μας καρδιές  αθεράπευτα ονειροπόλος , αστέρι , ονειρευτής και κυνηγός μαζί.

Αλεξανδρινοί Αγερμοί

Φιλοσοφία Γνώση και Δύναμη

 Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ  ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ
Ο δάσκαλός του ο Αριστοτέλης του μετέδωσε την αγάπη του για τον Ομηρο
και ο ίδιος θεωρούσε την Ιλιάδα το απαραίτητο εγχειρίδιο για κάθε στρατιώτη.
 Το είχε πάντα μαζί του με το σπαθί του.
Jean Léon Gérôme Ferris (1863-1930)
-'Aristotle tutoring Alexander'- -1895

Οι Μάχες των Ελλήνων

……για την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

1. ΘΕΡΜΟΠΎΛΑΙ, Η ΜΆΧΗ ΤΟΥ ΆΡΗ

2. ΜΑΡΑΘΏΝ, Η ΜΆΧΗ ΤΗΣ ΔΉΜΗΤΡΟΣ

3. ΥΔΆΣΠΗΣ, Η ΜΆΧΗ ΤΟΥ ΕΡΜΉ

4. ΝΈΑΡΧΟΣ, Η ΜΆΧΗ ΤΗΣ ΉΡΑΣ

5. ΓΡΑΝΙΚΌΣ, Η ΜΆΧΗ ΤΟΥ ΑΠΌΛΛΩΝΟΣ

6. ΠΛΑΤΑΙΑΊ, Η ΜΆΧΗ ΤΗΣ ΕΣΤΊΑΣ

7. ΧΑΙΡΏΝΕΙΑ, Η ΜΆΧΗ ΤΗΣ ΑΦΡΟΔΊΤΗΣ

8. ΤΎΡΟΣ, Η ΜΆΧΗ ΤΟΥ ΠΛΟΎΤΩΝΟΣ

9. Η ΤΈΧΝΗ ΤΟΥ ΠΟΛΈΜΟΥ, Η ΜΆΧΗ ΤΗΣ ΑΘΗΝΆΣ

10.ΙΣΣΌΣ, Η ΜΆΧΗ ΤΟΥ ΔΙΌΣ

11. ΓΑΥΓΆΜΗΛΑ, Η ΜΆΧΗ ΤΗΣ ΑΡΤΈΜΙΔΟΣ

12.ΣΑΛΑΜΊΣ, Η ΜΆΧΗ ΤΩΝ ΝΗΏΝ ΤΟΥ ΠΟΣΕΙΔΏΝΟΣ

Το ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΝΌ ΑΣΤΈΡΙ

 ως  ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΝΉ ΑΣΤΡΑΠΉ

με  το ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΝΌ ΒΛΈΜΜΑ

φωτίζει ξανά όλη την Γη !

 

Η γέννηση του Αλεξανδρινού Νου

εν τη αφίξει του Φοίβου Απόλλωνος !

Ελθέ Φοίβε Αλέξανδρε 

με το Τόξο και το Σπαθί

να αποδοθεί Δικαιοσύνη

με Σοφία και Αρετή.

Στην Εορτή του!

Ομηρικός Αλέξανδρος

Eugène Delacroix, 

Ο Αλέξανδρος δίνει εντολή να τοποθετήσουν σε χρυσό κιβώτιο τα έργα του Ομήρου, 1841-1846. Τοιχογραφία. Παρίσι, Ανάκτορα του Λουξεμβούργου.

 

Τα βιβλία που αγαπούσε ο Αλέξανδρος

Σύμφωνα με την παράδοση, ο Αλέξανδρος γεννήθηκε την ίδια νύχτα που ο Ηρόστρατος πυρπόλησε τον ναό της Άρτεμης στην Έφεσο (356 π.Χ.) και ενώ οι μάγοι της πόλης, βλέποντας την καταστροφή, έτρεχαν στους δρόμους και προμήνυαν την υποταγή της Ασίας.

Γονείς του ήταν ο Φίλιππος και η Ολυμπιάδα από τον χαρακτήρα των οποίων διαμόρφωσε τη δική του προσωπικότητα, παίρνοντας από τον πατέρα τη στρατιωτική ικανότητα και την ορθολογική σκέψη και από τη μητέρα την έντονη ρομαντική διάθεση, την ορμητικότητα και την ισχυρή φαντασία.

Σε ηλικία μόλις 16 ετών ο Αλέξανδρος κατέστειλε μια επανάσταση στη Θράκη, εγκατέστησε στην περιοχή ανάμεικτους πληθυσμούς και ίδρυσε εκεί την πόλη Αλεξανδρούπολη. Δασκάλους του είχε πολλούς, ανάμεσά τους και τον Αριστοτέλη, στον οποίο οφείλει τον μεγάλο θαυμασμό του για τον Όμηρο και την ηρωική εποχή της Ελλάδας. Ο Αριστοτέλης μάλιστα διασκεύασε για χάρη του την Ἰλιάδα, για να την έχει στην εκστρατεία, κι αυτός την είχε πάντα μαζί του, και όταν κάποτε βρήκαν στα λάφυρα του Δαρείου ένα πολυτιμότατο κιβώτιο και τον ρώτησαν τι θα άξιζε να βάλουν μέσα, αυτός απάντησε ότι μόνο η Ἰλιάδα ήταν άξια να πάρει θέση εκεί.

Γιατί διάβαζε τα βράδια στην σκηνή του τα Ομηρικά  Έπη

ο μεγαλύτερος στρατηγός όλων  των εποχών;

Τι αντλούσε από αυτά;

 Αρριανού "Αλεξάνδρου Ανάβαση"

 

Ο Πολεμιστής του Διηνεκούς

Αλέξανδρος...του Ευθύμη Βαρλάμη.
 

Τὸν δ' ὃ γέρων Πρίαμος πρῶτος ἴδεν ὀφθαλμοῖσι παμφαίνονθ' ὥς τ' ἀστέρ' ἐπεσσύμενον πεδίοιο, ὅς ῥά τ' ὀπώρης εἶσιν, ἀρίζηλοι δέ οἱ αὐγαὶ φαίνονται πολλοῖσι μετ' ἀστράσι νυκτὸς ἀμολγῷ, ὅν τε κύν' Ὠρίωνος ἐπίκλησιν καλέουσι. λαμπρότατος μὲν ὅ γ' ἐστί, κακὸν δέ τε σῆμα τέτυκται, 30 καί τε φέρει πολλὸν πυρετὸν δειλοῖσι βροτοῖσιν·ὣς τοῦ χαλκὸς ἔλαμπε περὶ στήθεσσι θέοντος..

Πρώτος ο γέρος Πρίαμος  με τους οφθαλμούς  του τον  είδε  στην πεδιάδα, ολόλαμπρος να ορμά σαν τ’ άστρο που προβάλλει το  Φθινόπωρο  πασίδηλος στα πολλά τ’ αστέρια ανάμεσα φεγγοβολεί στο νυκτικό σκοτάδι, κύνα του Ωρίωνος τον ονομάζουν και είναι λαμπρότατ’ άστρο αλλά κακό στον ουρανόν σημείον και τους δειλούς  θνητούς με πυρετό  κατακαίει . Εκείνου, τρέχοντος  έλαμπε ο χαλκός των αρμάτων  στο στήθος του.. 

  Η ομηρική περιγραφή  παρομοίωση του Αχιλλέα στην Χ  ραψωδία της Ιλιάδος. 

Με τον Σείριο το πιο λαμπρό αστέρι στον ουρανό.

 Αλέξανδρος και το οικουμενικό όραμα!

 Αλέξανδρος και παγκοσμιότητα! 

Αλέξανδρος και Ελληνισμός! Αλέξανδρος και εμείς! 

 Για τον Αλέξανδρο έχουν γραφεί πολλά και θα γραφούν άλλα τόσα στο μέλλον υπερβαίνοντας τα  όρια και σύνορα  συμπαντικών γαλαξιών.Έχουν γραφεί ύμνοι, τραγούδια, διθύραμβοι, εγκώμια επικρίσεις, κακοήθειες , παραχαράξεις της ιστορίας και επικλήσεις. Ο καθένας ίσως βλέπει στην μορφή του Αλέξανδρου του έργου και της ζωής του αυτό που μπορεί να καταλάβει και να κατανοήσει ιχνηλατώντας την ιστορική διαδρομή του σε μια αξιολογική ανακεφαλαίωση. Η   κάθε δημιουργία μικρή ή μεγάλη είναι για την αιωνιότητα και ο δημιουργός ένα μικρός ή μεγάλος θεός από την στιγμή που έχει στο χέρι του το ραβδί  το κηρύκειο του Ερμή σε γραπτό ή προφορικό λόγο. 

 Ποιος ήταν ο Αλέξανδρος η κορυφαία Ελληνική στρατηγική;Ποιος ήταν ο Αλέξανδρος που κοιμόταν με τα Ομηρικά Έπη στην εκστρατευτική σκηνή και διάβαζε σε άπταιστα Ελληνικά οπωσδήποτε τα άπαντα του μεγάλου ποιητή; 

Α λέξανδρος: Η εμφάνιση του Αχιλλέα… επί της γης! 

Ο Αλέξανδρος, θα είναι στο μυαλό μας, στην καρδιά μας, στην μνήμη μας, χαραγμένος από τον Ήφαιστο, με τα ανεξίτηλα χρώματα της Ίριδος, για πάντα.Στην εποχή του Κριού, που έζησε ο γιος της Ολυμπιάδος, ο Ήφαιστος ολοκληρώνει και παραδίνει στον γιο της Θέτιδος, τα όπλα και την ασπίδα του ανθρώπινου ενεργειακού σώματος. Ο Όμηρος αφιερώνει πάνω από 200 στίχους στην ραψωδία Σ, για να υπογραμμίσει, την σημασία του γεγονότος αυτού. Ο νεαρός βασιλιάς εμφανίστηκε τότε και κατέπληξε τους πάντες.Ο Όμηρος, προέβλεψε και περιέγραψε με ακρίβεια την εμφάνιση του ημίθεου Αχιλλέα και όλος ο κόσμος είδε την λάμψη του και γνώρισε το μεγαλείο του.Ήταν ο Αλέξανδρος, ο Μέγας!!! Αυτός, που δεν γνώρισε φόβο, κούραση ,ανησυχία.Αυτός, που δεν γνώρισε ήττα .Αυτός, που η συναισθηματική και νοητική ευφυΐα του συνδυάστηκε άριστα με την καταπληκτική φυσική αντοχή και δύναμη, σε πρωτοφανή δεδομένα.Ο κόσμος, δεν θα είναι ποτέ ίδιος, μετά από αυτόν.Δεν μπορούμε να φανταστούμε, πως μπορεί να ήταν, ο Αλέξανδρος γιατί, δεν έχουμε μέτρο σύγκρισης, με κάτι ή με κάποιον..Είναι αδιανόητο για ένα σύγχρονο άνθρωπο, συνηθισμένο στο να βλέπει γύρω του, συνέχεια εκφυλισμένους ανθρώπους να προωθούνται ιδίως σε θέσεις εξουσίας, να νιώσει τι θα μπορούσε να σημαίνει και μόνο σαν “παρουσία “,η φυσική παρουσία του Αλέξανδρου.Είναι πέρα από κάθε φαντασία και μένουμε στον απόηχο των λέξεων.Το πρωτοπαλλήκαρο των Ελλήνων,είναι η πρωταρχική αρσενικότητα, στην πιο αθώα μορφή της και την πιο δυνατή.Η δράση πιο γρήγορη από την σκέψη αλλά, το ένστικτο αλάνθαστο ακριβές.Τα ενεργειακά αποθέματα ασύλληπτα.Η ορμή και η ανδρεία του ανεπανάληπτα..Οι άνθρωποι τον είδαν τον αγάπησαν και τον θαύμασαν σαν θεό!

Ήταν όμως ημίθεος..Έφυγε νωρίς γρήγορα.Περνώντας στην σφαίρα των μονοθειστικών θρησκειών θεωρείται  σήμερα εκφραστής της θεικής βούλησης; Το κρίσιμο ερώτημα, τίθεται εδώ. Θα μπορούσε ο Αλέξανδρος να προσκυνήσει τον αρχιερέα Είναι ένα ερώτημα και η απάντηση ανήκει σε  γενναίους της γνώσης αναζητητές.

Κατά  τις παραδόσεις  τις  ιουδαϊκές μετά τήν άλωση της Γάζας ό Αλέξανδρος εκστρατεύει στις χώρες των Ιουδαίων και των Σαμαρειτών. Κοντά στά Ιεροσόλυμα, αναφέρει μόνο,  ο Ιώσηπος  …. όταν ο Αλέξανδρος είδε από μακριά τα πλήθη ντυμένα στα λευκά, τους ιερείς τους με λευκές λινές στολές και τον Αρχιερέα ντυμένο στα πορφυρά και στα μαβιά, φορώντας στο κεφάλι του τη μίτρα με το όνομα του Θεού χαραγμένο επάνω στη χρυσή της πλάκα, πλησίασε και απέδωσε αυτός λατρεία στο Όνομα εκείνο και πρώτος ο Μακεδόνας βασιλιάς  γονάτισε στον λόγο και χαιρέτησε τον Αρχιερέα.

 Ως πραγματικός  Έλλην και ο Λέων της Μακεδονίας ο Αλέξανδρος δεν θα γονάτιζε σε κανένα.

 Ως Ελληνίδα δεν μπορώ να δεχθώ ότι ο Αλέξανδρος ήταν πρόδρομος του Ιησού. Δεν μπορώ να δεχθώ αυτές τις παραπλανήσεις και συγχύσεις ότι ο Ελληνικός πολιτισμός ετοίμασαν τον δρόμο για να πατήσει  η ιουδαιοσιωνιστική προπαγάνδα του περιούσιου εκλεκτού λαού.

 Ύμνος από το βιβλίο του Γεωργίας Αλεξίου δαφνοστέφανος ως  τον  πρώτο ολυμπιονίκη του Ελληνικού πανθέου της ιστορίας του.

Ύμνος στον Αλέξανδρο

«Η Ιλιάδα ήταν η βίβλος σου, ως πολεμικής αρετής εφόδιον, στον πρόγονο σου τον Αχιλλέα ήθελες να μοιάσεις, ατρόμητος στον πόλεμο ατρόμητος στην μάχη, ορμητικός και θυελώδης, αποφασιστικός και ετοιμοπόλεμος, αδάμαστος κι ανυποχώρητος. Μόνο οι προτροπές του Αριστοτέλη μπορούσαν να χαλιναγωγήσουν το πάθος σου, να σε οδηγήσουν σε έργα ένδοξα. Εσύ που είχες την δίψα του Οδυσσέα για περιπέτεια, τον πόθο να ξεπεράσεις τον Αχιλλέα, εσένα που δεν σε χωρούσες ο κόσμος όλος στην μέθη της μάχης ριχνόσουν λεοντόκαρδε κι έγινες θρύλος αήττητος».

Επιφανής  άνήρ, ο Περικλής τονίζει στο επιτάφειο λόγο  του  επιφανών ανδρών  πως με έργα οφείλουμε να τιμούμε τους ήρωες μας και τους αθάνατους πολεμιστές μας  .Γιατί αν ένας ευφυής  άνδρας μπορεί να κατανοήσει, να αναγνωρίσει  ένα μεγάλο άνδρα και μια μεγάλη γυναίκα μπορεί να αγκαλιάσει να γαλουχήσει και να αναθρέψει ένα μεγάλο άνδρα.

Ποια θα ήταν η απάντηση του  Αλεξάνδρου σήμερα  στα σύγχρονα προβλήματα των καιρών; Ποια θα ήταν η δράση του και η στρατηγική του; «Σήμερα  σε μια Ευρωπαϊκή Ένωση που διέρχεται μια πολύμορφη και πολύπλευρή κρίση;

Ας απαντήσει  ο καθένα  μας ξεχωριστά και όλοι μαζί  ενωμένοι με  μια κοινή  ευστοχία  σε αυτή την πρόκληση και την καινούργια πρόσκληση της ιστορίας μαζί με μια

 μεγάλη αυτή αγκαλιά στον Αλέξανδρο που αγαπούμε και θαυμάζουμε ως Ελληνίδες Έλληνες και Οικουμενικοί Άνθρωποι κοσμοπολίτες. 

Στο μεγάλο όραμα του για την Ελληνοσύνη  και  τον Ελληνισμό! 

Απόσπασμα ομιλίας από την παρουσίαση του βιβλίου της Γοργούς Γεωργίας Αλεξίου "Το οικουμενικό όραμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου"

Αστραία

Τα όπλα του Αχιλλέα

Το Ξίφος της Δύναμης

 ΣΠΑΘΙ ΑΝΩΤΑΤΟΥ ΜΑΚΕΔΟΝΑ ΕΠΙΤΕΛΙΚΟΥ ΑΞ/ΚΟΥ

 Η  ιστορία ενός ξίφους

 Από τις Ιστορίες Δύναμης ...

 β Οδύσσειας

Ἦμος δ' ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς,

ὤρνυτ' ἄρ' ἐξ εὐνῆφιν Ὀδυσσῆος φίλος υἱός,

εἵματα ἑσσάμενος, περὶ δὲ ξίφος ὀξὺ θέτ' ὤμῳ, 3

 Ποιος άλλος... εκτός του Τηλεμάχου στα Ομηρικά Έπη το φορεί;

 Ο Αχιλλεας !!!

Το ξιφος του θανατηφορα αστραπη...παντα!

 Και ο Οδυσσέας! 

Δώρο από τον Ευρύαλο στο νησί των Φαιάκων!

 Τα φωτόσπαθα των ομηρίδων τζεντάι πολεμιστών! 

θ Οδύσσειας!

τὸν δ' αὖτ' Εὐρύαλος ἀπαμείβετο φώνησέν τε· 400

"Ἀλκίνοε κρεῖον, πάντων ἀριδείκετε λαῶν,

τοιγὰρ ἐγὼ τὸν ξεῖνον ἀρέσσομαι, ὡς σὺ κελεύεις.

δώσω οἱ τόδ' ἄορ παγχάλκεον, ᾧ ἔπι κώπη

ἀργυρέη, κολεὸν δὲ νεοπρίστου ἐλέφαντος

ἀμφιδεδίνηται· πολέος δέ οἱ ἄξιον ἔσται."

ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ τίθει ξίφος ἀργυρόηλον,

καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

"χαῖρε, πάτερ ὦ ξεῖνε· ἔπος δ' εἴ περ τι βέβακται

δεινόν, ἄφαρ τὸ φέροιεν ἀναρπάξασαι ἄελλαι.

σοὶ δὲ θεοὶ ἄλοχόν τ' ἰδέειν καὶ πατρίδ' ἱκέσθαι 410

δοῖεν, ἐπεὶ δὴ δηθὰ φίλων ἄπο πήματα πάσχεις."

τὸν δ' ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·

"καὶ σύ, φίλος, μάλα χαῖρε, θεοὶ δέ τοι ὄλβια δοῖεν·

μηδέ τί τοι ξίφεός γε ποθὴ μετόπισθε γένοιτο

τούτου, ὃ δή μοι δῶκας ἀρεσσάμενος ἐπέεσσιν."

ἦ ῥα, καὶ ἀμφ' ὤμοισι θέτο ξίφος ἀργυρόηλον.

 και ο.... Αλέξανδρος

. ...δώρο των Ομηρικών Επών

 ....που διάβαζε τα ήσυχα βράδια στην σκηνή του...ανησύχως