Σάββατο, 28 Ιουλίου 2012

Η Ενδελέχεια ενός Φιλοσόφου






Άλσος Αριστοτέλη
Ο κήπος του φιλοσόφου








Ο Αριστοτέλης, ο διδασκάλος  του Αλέξανδρου 
 "'Πυγμαλίων"...ενδελεχώς

Εντελέχεια…ενέργεια σύνδεσης!

Α ριστοτέλης:
χαρτογράφηση του Γνωστού.
Εντελέχεια:
ενέργεια σύνδεσης!
H ουσία, εκείνο που κάνει ένα πράγμα
να είναι αυτό που είναι,
δεν είναι κάτι δεδομένο, κάτι έτοιμο,
που προϋπάρχει του πράγματος.
Απεναντίας είναι το αποτέλεσμα μιας σύνθετης διαδικασίας.
Η διαδικασία που χρειάζεται να ακολουθηθεί προκείμενου ένα πράγμα, αποκτώντας την ουσία του, να εισέλθει στην σφαίρα της πραγματικότητας, καθορίζεται από τέσσερις αιτίες: την ύλη, την μορφή, την ενέργεια και τον σκοπό.
Παραστατικά την διαδικασία αυτή μπορούμε να την δούμε στον τρόπο με τον οποίο δημιουργείται ένα μαρμάρινο άγαλμα.
Η πρωταρχική αιτία της δημιουργίας του άγάλματος είναι, η ύλη από την οποία κατασκευάστηκε, που στην προκείμενη περίπτωση είναι το ακατέργαστο μάρμαρο.
Η ύλη γενικώς όπως το ακατέργαστο μάρμαρο είναι κάτι που δεν έχει μορφή η ποιότητα.
έχει όμως την δυνατότητα να αποκτήσει διάφορες μορφές και εκτός από άγαλμα να γίνει ας πούμε επιτύμβια στήλη ,υδρία κ.α.
Η ύλη, ως άμορφη μάζα είναι εν “δυνάμει” ον κάτι που δεν είναι τίποτα αλλά έχει την δυνατότητα να γίνει κάτι.
Το τι θα γίνει τελικά θα καθοριστεί, από την μορφή που θα πάρει.
Παίρνοντας μια ορισμένη μορφή, την μορφή του αγάλματος το ακατέργαστο μάρμαρο γίνεται ένα συγκεκριμένο ον.
Περνάει, όπως λέει ,ο Αριστοτέλης στην κατάσταση του “ενεργεία “όντος.
Η μορφή λοιπόν είναι η δεύτερη, ύστερα από την ακατέργαστη ύλη αιτία για να δημιουργηθεί το άγαλμα.
Η απόδοση όμως της μορφής του αγάλματος στο ακατέργαστο μάρμαρο δεν γίνεται αυτόματα.
Απαιτείται η παρέμβαση ενός άλλου συντελεστή: του τεχνίτη η του καλλιτέχνη.
Χρειάζεται αυτός, χρησιμοποιώντας το εργαλείο του να επεξεργαστεί το μάρμαρο ώστε να πάρει την μορφή του αγάλματος.
Ο τεχνίτης η ο καλλιτέχνης, για την ακρίβεια, η ενέργεια που καταβάλει αυτός, είναι η τρίτη αιτία της δημιουργίας του αγάλματος.
Η τετάρτη αιτία του αγάλματος είναι ο σκοπός για τον οποίο φτιάχνεται αυτό.
Αν ο τεχνίτης έδωσε τελικά στο μάρμαρο την μορφή του αγάλματος είναι γιατί είχε, ως σκοπό να κατασκευάσει ένα άγαλμα.
Αν δεν είχε τέτοιο σκοπό στο νου του, το ακατέργαστο μάρμαρο θα είχε γίνει κάτι άλλο , ανάλογα με τον σκοπό του κατασκευαστή, η, αν αυτός δεν είχε κανένα σκοπό , θα είχε παραμείνει ακατέργαστο μάρμαρο.
Με την επίτευξη του στόχου του καλλιτέχνη και την ολοκλήρωση της κατασκευής του αγάλματος αυτό αποκτά εντελέχεια.

Πως γίνεται κάποιος κατασκευαστής
“του αγάλματος” …του Εαυτού του
και ποια θα ενδελεχή  ερώτηση θα κάναμε στον φιλόσοφο αν τον συναντούσαμε σήμερα;

Κυριακή, 22 Ιουλίου 2012

Η Πεμπτουσία των Ομηρικών Επών








.... στην γέννηση του Πολεμιστή
Μύτικας!
 Κορυφή Ολύμπου, το Πάνθεον.
Η Μήτις των θεών! Η Ελληνική σκέψη.
Ο θρόνος του Ζήνοος Διός!



Ελληνική Μυθιστορία!
Η αγορά, η συνέλευση των θεών!
Ιλιάς!  Το αστέρι του Βορρά! Ισχύς

Η δύναμη της δράσης

Η τέχνη του Ζαγρέως κυνηγού

Ελληνική μυθολογία! Τα αστέρι της Ανατολής!

Αλληγορία

Η δύναμη της αφοβίας

Η τέχνη του Μύθου

Ελληνική Ιστορία! Το αστέρι της Δύσης! Διαύγεια.

Η δύναμη του διαφωτισμού

Η τέχνη της Δόξας

Οδύσσεια! Το αστέρι του Νότου! Νηφαλιότητα.

Η δύναμη της φαντασίας

Η τέχνη των Ονείρων του ονειρευτή
Τα αστέρια του συμπαντικού ανθρώπου

Παιδεία ,μετουσίωση συνειδήσεων

Εκπαίδευση, μεταμόρφωση αναμνήσεων

Ορεσίβιες αναρριχήσεις σε υψηλές βουνοκορφές με ολυμπιακές προδιαγραφές

Σε ιστορικές παραβολές
Νερό γη αέρας και φωτιά!

Η πεπτουσία του πολεμιστή σε ένα δρόμο
με του Τηλέμαχου την καρδιά

Το νερό
Με το 70% της επιφάνειας της Γης και του ανθρώπινου οργανισμού κυριαρχεί στο θυμικό , στα μεταβλητά κύματα, στις παρορμητικές αντιδράσεις και στα σταθερά έλη του στοιχείου.
Με τον Ποσειδώνα, κυρίαρχο της κοσμικής αντίληψης των υδάτων στους Ιχθείς, τον Πλούτωνα κυρίαρχο της λίμπιτου στον Σκορπιό και την Ήρα
βασίλισσα της Μνήμης στον Καρκίνο.
Τα συναισθήματα και τα αισθήματα ταλαιπωρούν τον Οδυσσέα άνθρωπο και εύκολα δεν τον βγάζουν σε ευθύ νησί.
Χρόνια παραδέρνεται σε άγρια κύματα ομίχλες και βαλτώδη έλη .
Και όταν η Πηνελόπη είναι αντιμέτωπη με τον παρανοϊκό Αντίνοο, τον μάντη γλοιώδη Λειώδη και τον βάρβαρο Δημοππόλεμο, τους μνηστήρες του νερού,
το ταίρι της βρίσκεται στην Ιθάκη, στην Κίρκη και τον μάντη Τειρεσία στον Άδη και στην σπηλιά του Πολύφημου Κύκλωπα αντιστοίχως και σχεδόν ταυτοχρόνως.
Η έλλειψη νερού φυσικά έχει αποτέλεσμα μια ανυδρία και έρημο αλλά ,και η υπερβολή του ένα «πνίξιμο» και μια νοσηρότητα.
Η διαίσθηση γίνεται παραίσθηση, παράνοια, αποφένια, η λίμπιτος γίνεται εμμονή και οκοτεινή διαστροφή, η μαντική δεν έχει την καθαρότητα του Απόλλωνος, η δε Μνήμη καταλήγει στείρα συλλογή αναμνηστικών ρακοσυλλεκτών, ένα καρκινωματικό καβούκι.
Ο χριστιανισμός , κατ εξοχήν υδάτινη ιδεοαντίληψη, έπαιξε με τα συναισθήματα των ανθρώπων και τους χειρίστηκε μέσω αυτής της αδυναμίας τους.
Είναι αδύνατον να μιλήσεις “λογικά” με ένα χριστιανό διότι είναι υπό την επήρεια του συναισθήματος του., του νερού.
Ακόμη και αν αποδεχθεί το παράλογο αυτής της θρησκείας θα εξαιρέσει τον κυρίαρχο εκπρόσωπο της, γιατί είναι συναισθηματικά δεμένος μαζί του σε νοσηρή εξάρτηση «σχέση αγάπης και κατοχής »
Ο Οδυσσέας και η Πηνελόπη κυριαρχούν στα συναισθήματα τους χωρίς να τα καταργούν.
Δεν άγονται και φέρονται από αυτά ανεξέλεγκτα σαν «Ανεμοδαρμένα ύψη και βάθη».
Έχουν δράση, και όχι αντίδραση
Και έχουν θέση, όχι αντίθεση.
Οι λόγοι τους είναι αριστουργήματα συγκροτημένης σκέψης , συμπεριεκτικού στοχασμού και ρητορικής ,εμπεριέχοντας το υδάτινο στοιχείο στην ισορροπημένη του αναλογία αποφεύγοντας την οποιαδήποτε έλλειψη και την υπερβολή.
Η γη
Από τον υπέρμετρο ιδεαλισμό, πνευματισμό, θεοσοφισμό και υποκειμενικό ασυγκράτητο συναισθηματισμό του νερού στον άκρατο υλισμό της γης.
Η αναγκαιότητα της ύλης και οι λόγοι της!
Η ανάγκη «πρώτη θεά» και όλοι πείθονται και την προσκυνούν κάμπτοντας τα γόνατα ως οσφυκάμπες και παρακάμπτοντες θέματα ουσίας σε ολοκληρωτικές εξουσίες.
Με την Δήμητρα, μητέρα της τροφής στον Ταύρο, την Εστία εξαγνιστική ιέρεια της καθαρότητας στην Παρθένο και τον Δία, άπιαστο αγριοκάτσικο της Αιγός Αμάλθειας να σκαρφαλώνει σε απότομες δύσκολες κορυφές ζήνοης ηγεσίας.
Οι Λωτοφάγοι Ταύροι στρώνουν τα τραπέζια μιας υπερεπικούρειας χλιδής και νωχέλειας και προσφέρουν στον Οδυσσέα καλό φαγητό, σεξ, άνετη ζωή και ένα βολικό καναπέ υπεραπλούστευσης βοσκώντας τον Ταύρο στην απόλαυση της ζωής και κάνοντας τον Ηράκλειτο να αναφωνήσει:
Αν η ευτυχία ήταν στις υλικές απολαύσεις θα λέγαμε ευτυχισμένα τα βόδια και τις αγελάδες που βόσκουν χόρτο στο λιβάδι.
Ο Οδυσσέας αρνείται την “βοσκή χόρτου” και αποχωρεί όταν η Πηνελόπη έρχεται αντιμέτωπη με τον Πόλυβο που την ζητά σε γάμο πλούσιος σε βόδια ομόλογα και σε μετρητά.
Η ανώτερη ευφυΐα της δεν της επιτρέπει να πλαγιάσει με έναν πολύφερνο γαμπρό μειωμένης αντίληψης και μεγάλης ιδιοτέλειας μιας φτωχής μικρής εμβέλειας ψυχής.
Ο Κτήσιππος με πολλά άλογα και κριτικά μέσα θα την διεκδικήσει και θα της ζητήσει να εμφανισθεί και να φωτογραφηθεί επώνυμα και διάσημα, αλλά η Πηνελόπη κατεβαίνει πάντα τα σκαλιά και συνομιλεί μαζί τους χωρίς να τους επιτρέπει να δουν το πρόσωπο της, ανώνυμα διακριτικά σεμνά.
Είναι πίσω από ένα μαντήλι όταν τους μιλά προστατεύοντας την προσωπική , την ιδωτική ζωή των ανωτέρων διαμερισμάτων του παλατιού για να μην από τις πολλές ανεξέλεκτων ενστίκτων και α-λόγων οπλές παραβιασθεί και καταπατηθεί ως βορά στον τηλεπικοινωνικό ανθρωποφάγο κανιβαλισμό κάτω από το μάτι του μεγάλου αδελφού.
Και ο Οδυσσέας από τους Λαιστρυγόνες που “διυλίζουν τον κώνωπα και τους ξεφεύγει ο ελέφαντας ” σε κακόβουλες κακεντρεχείς υπεκριτκές αναχωρεί βιαστικά, μη χάνοντας χρόνο σε εθελοτυφούντες “μη μου άπτου” κορασίδες και άγριες, υστερικές, επιθετικές μαινάδες του αντιφατικού νου.
Ο Αγέλαος ,αγελαίος μνηστήρας πολιορκεί την βασίλισσα της Ιθάκης αγέλαστος καταθλιπτικός σοβαροφανής δικτατορικός εξουσιαστικός πένθιμος σφάζοντας τον ταύρο με της δικτατορία του φασισμού, του ολοκληρωτικού σοσιαλισμού και την άβουλη μάζα της ελεεινότητας “των ταπεινών και καταφρονεμένων” που από έσχατοι γίνονται πρώτοι στο θρόνο των μακαρισθέντων,
ενώ ο Οδυσσέας περνά μελαγχολικά απογεύματα και ηλιοβασιλέματα φυλακισμένος στη Ωγυγία από μια θεά.
Η αναγκαιότητα της συνείδησης να συνυπάρξει με την ύλη οδηγεί τους μνηστήρες της γης σε καταχρήσεις του υπερβολικού υλισμού. Γραπωμένους από αυτόν όπως ο πνιγμένος από τα μαλλιά του.
Ο Οδυσσέας και η Πηνελόπη δεν είναι πεινασμένοι και δεν αισθάνονται φτωχοί σε τίποτα. Οταν πεινούν τρώνε ένα ορτύκι και όχι όλα τα ορτύκια αποφεύγοντας να στύψουν τον κόσμο σαν λεμόνι σαν ζήτουλες που δεν έχουν ξαναφάει ποτέ στην ζωή τους φοβούμενοι πως δεν θα ξαναφάνε.
Ακόμη, αν χρειαστεί ,μπορούν να εκμηδενίσουν τις ανάγκες τους καθώς και τις αδυναμίες τους για να παραμείνουν ελεύθεροι στην ψυχή και αξιοπρεπείς σε ένα αυτοσεβασμό ουσιαστικής υπερηφάνειας και καθολικής δύναμης και ολκής.
Ο αέρας
Αμφιμέδων, Αμφίνομος και Ευρύμαχος, οι μνηστήρες του αέρα,
στο παλάτι της Ιθάκης την Πηνελόπη διεκδικούν , ενώ ο Οδυσσέας από τον Αίολο , της Σκύλας και της Χάρυβδης τα στενά περνά και στην σχερία Φαιακία για λίγο σταματά.
Ο Αμφιμέδων παίρνει τα τηλεπαράθυρα , τα ιστολόγια , τα καφενεία με την σειρά και συνεχώς μιλά χωρίς να λέει απολύτως τίποτα αρχόσχολα και βαρετά. Στέλνει μηνύματα διαφημιστικά, προβάλλεται αυτάρεσκα χωρίς να υπάρχει ένα κέντρο σημείο αναφοράς πουθενά.
Η υπερπληροφόρηση και η παραπληροφόρηση καίνε το ανθρώπινο μυαλό που είναι αδύνατο μέσα σε όλη αυτή την σκουπιδολαγνεία να βρει να κατανοήσει το ουσιαστικό σε μία ακατάσχετη φλυαρία περί του ανοήτου και ένα φθηνό κουτσομπολιό.
Ο Οδυσσέας παίρνει μαζί του τον ασκό του Αιόλου και κρατά κλεισμένους του ανέμους. Ταξιδεύουν με το σωστό αεράκι, αλλά η ανοησία των συντρόφων του τον ανοίγει καταστροφικά και διασκορπίζονται σαν της σκόνης τα αερικά.
Η Πηνελόπη δεν μπορεί να δεχθεί δίπλα της ένα ρηχό, φθηνό , επιφανειακό ,κουτσομπόλη , περιφερόμενο , αρχόσχολο σχολιαστή και ο Οδυσσέας απεχθάνεται την γυναικεία ευτελούς επιπέδου κατινιά, ακόμη και όταν την συναντά σε άντρες παρ όλα αυτά.
Ο γνωστός μας Αμφίνομος με τα παραθυράκια του νόμου “νάχαμε να λέγαμε” και είναι καλά να έχουμε και την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο κατά το δοκούν συμφέρον.
Τις πταίει;
Ανακράζει ο Χαρίλαος Τρικούπης, επίκαιρος όσο ποτέ!
Η “κολοκυθιά” είναι το παιγνίδι που την ανομία συντηρεί και βολεύει πολύ καλά αλλά η Πηνελόπη τους απορρίπτει για όλα αυτά ,ενώ ο Οδυσσέας τεκμηριώνει την ετυμηγορία με “το κατηγορώ ” του Ελζίν Ζολά.
Ο Ευρύμαχος ανοίγει μάχες εδώ και εκεί με σκοπό να διασπάσει την προσοχή και από το κυρίως θέμα να ξεστρατίσει με την αποφυγή και την υπεκφυγή.
Εκεί που μας χρωστούσανε μα ς πήραν και το βόδι και προσφέρεται να πληρώσει για τα λίγα γουρουνάκια που έφαγε διότι την Πηνελόπη σεβάστηκε με άκρατο σεβασμό πολύ.
Αλλά και ο Ευρύαλος στους Φαίακες, τον Οδυσσέα προκαλεί
γιατί είναι ασυνείδητος στο ακρογιάλι της χαμηλής συνείδησης που περιπατεί.
Οι λόγοι του αέρος, με τον Ερμή στους Διδύμους κύριο ερμηνευτή, την Αφροδίτη στον Ζυγό σε άψογή αισθητική και την Άρτεμη στον Υδροχόο σε ειλικρινή σχέση φιλική, εμπεριέχουν όλη την ικανότητα της διανοητικής διαδικασίας της ανθρώπινης σκέψης σε μια βάση ακρίβειας λογική, επαγωγική και αναγωγική σύνθεση και ανάλυση συμπεριεκτική που ο Οδυσσέας και η Πηνελόπη , ως λογικά όντα του ορθού λόγου, που τον κόσμο δημιουργεί, δεν εγκαταλείπουν ποτέ, μα ποτέ.

Η φωτιά
Κίκονες, το νησί του Ήλιου και οι Σειρήνες , οι σταθμοί της φωτιάς.
Έλατος, Ευρυδάμας και Πείσανδρος , οι μνηστήρες της φωτιάς.
Σκοτώνουν τους ήρωες, λοιδορούν τα καλύτερα παλικάρια, περιθωριοποιούν τους αγνούς αγωνιστές , υποβιβάζουν τις αξίες απαξιώνουν την ιστορία ,τις μνήμες ,τους αγώνες και τα ιδανικά,αφανίζουν την κληρονομιά.Δολοφονούν την ανθρωπιά.
Καίνε τα δάση ,τα καταστήματα, τα σπίτια αφήνοντας στάχτη παντού και ρημαδιά.
Υπερφίαλοι ,καιροσκόποι ,τυχοδιώκτες πατριδοκάπηλοι, κομματάρχες αρχηγίσκοι, από τζάκια, κορώνες των μπαλκονιών και των αμβώνων εκφωνούν και εκμεταλλεύονται των ανοήτων οπαδών τους τα χειραγωγημένα , πράσινα ,κόκκινα ,μπλε και κίτρινα μυαλά.
Ο Οδυσσέας και η Πηνελόπη στέκονται φρουροί, άγρυπνοι στις Πύλες της Φωτιάς με την ρώμη, το σπαθί του Άρη, το τόξο του Απόλλωνα και σύμβουλο Μέντορα ,την σοφία της Αθηνάς.
Με ελατή και όλκιμη συνείδηση κομμένη και ραμμένη στο κρεβάτι του Προκρούστη, ο Έλατος φλερτάρει επίμονα την Πηνελόπη κάνοντας “τον γάιδαρο να πετάει” και οι Κίκονες επιτίθενται λυσσαλέα στον Οδυσσέα με μένος και βαρβαρότητα όταν περνάει από το νησί τους και τους χαρτογραφεί στις αντιδράσεις τους προσεχτικά.
Οι σύντροφοι του σφάζουν τα βόδια του Ήλιου και θυσιάζουν τον έρωτα για ένα ,των επωνύμων αγκαλά ,όταν ο Ευρυδάμας , γόνος πλούσιος πολιορκεί την Πηνελόπη και της προτείνει μαζί του να κοιμηθεί γιατί έχει ένα πορτοφόλι του Ευρυάδη χοντρό πολύ.
Ο Πείσανδρος συντάσσει πολιτικές διακηρύξεις ,μανιφέστα, νομικά τερτίπια και κάνει προγραμματικές δηλώσεις προς άγρα ψηφοφόρων, οι οποίοι κάνουν το ψόφιο κοριό σε ότι νομίζουν δεν τους αφορά. Η Πηνελόπη καταλαβαίνει πως όλα αυτά είναι “δηλώσεις ” που μένουν μόνο στα λόγια και στα χαρτιά και ο Οδυσσέας με τις Αμαζόνες πολεμά και τις Σειρήνες δεμένος στο κατάρτι ακούει και κοιτά.
Οι λόγοι της φωτιάς είναι ένθερμοι, ενθουσιώδεις, φλογεροί σαν εραστές, είναι ζεστοί σαν Ήλιος τον χειμώνα, δροσεροί σαν φεγγάρι τον Αύγουστο, την ψυχή ολόρθη στηρίζουν σε λάβα ηφαιστείου πρωτογενή,γιατί ανήκουν στο θάρρος της καρδιάς και στην ανάταση ψυχής που η Πηνελόπη και ο Οδυσσέας αντλούν από την ίδια την ευθύνη της ύπαρξης τους, ατρόμητοι κομάντος σε επικίνδυνες αποστολές , πάνω στην γαλαζοπράσινη Γη όταν ζουν και περπατούν και ένα τραγουδάκι σιγοτραγουδούν .
Αγκαλιασμένοι ενωτικά , ομονοούν στην κρεβατοκάμαρα τους ,με πάθος με αγάπη και έρωτα τρελό , ο ένας τον άλλον στα μάτια όταν κοιτούν , τις δε μάσκες, τα μαντήλια και τα κουρέλια μιας ομηρικής μεταμφίεσης ενός πολεμιστή ποιητή από την κουπαστή ενός πολύχρωμου ονείρου που γνέθουν, υφαίνουν και κεντούν,στα σύνορα της αιωνιότητας …πετούν.
Μαζί για πάντα, ανίκητοι και ακατανίκητοι, δίδυμα αστέρια στον ίδιο ουρανό λάμπουν και φεγγοβολούν.
Ε.Λ.Ζ.Ι.Ν
Η θέληση

Η δύναμη της απόφασης

Η τέχνη των πολεμιστών

Στο εδώ, στο πάνω, στο κάτω, στο ολόγυρα ,στο παντού
...από την Αρχή ξανά



An Allegory of the Elements by Jan Brueghel the Elder and Hendrick van Balen

Φιλοσοφία Γνώση και Δύναμη




 Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ  ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ
Ο δάσκαλός του ο Αριστοτέλης του μετέδωσε την αγάπη του για τον Ομηρο
και ο ίδιος θεωρούσε την Ιλιάδα το απαραίτητο εγχειρίδιο για κάθε στρατιώτη.

 Το είχε πάντα μαζί του με το σπαθί του.
Jean Léon Gérôme Ferris (1863-1930)

-'Aristotle tutoring Alexander'- -1895

Οι Μάχες των Ελλήνων


……για την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

1. ΘΕΡΜΟΠΎΛΑΙ, Η ΜΆΧΗ ΤΟΥ ΆΡΗ

2. ΜΑΡΑΘΏΝ, Η ΜΆΧΗ ΤΗΣ ΔΉΜΗΤΡΟΣ

3. ΥΔΆΣΠΗΣ, Η ΜΆΧΗ ΤΟΥ ΕΡΜΉ

4. ΝΈΑΡΧΟΣ, Η ΜΆΧΗ ΤΗΣ ΉΡΑΣ

5. ΓΡΑΝΙΚΌΣ, Η ΜΆΧΗ ΤΟΥ ΑΠΌΛΛΩΝΟΣ

6. ΠΛΑΤΑΙΑΊ, Η ΜΆΧΗ ΤΗΣ ΕΣΤΊΑΣ

Το ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΝΌ ΑΣΤΈΡΙ

 ως  ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΝΉ ΑΣΤΡΑΠΉ

με  το ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΝΌ ΒΛΈΜΜΑ

φωτίζει ξανά όλη την Γη !

 

Η γέννηση του Αλεξανδρινού Νου

εν τη αφίξει του Φοίβου Απόλλωνος !

Ελθέ Φοίβε Αλέξανδρε 

με το Τόξο και το Σπαθί

να αποδοθεί Δικαιοσύνη

με Σοφία και Αρετή.

Στην Εορτή του!

Δευτέρα, 9 Ιουλίου 2012

Φοίβου Άφιξις

 Giovanni Tiepolo
 ΑΠΟΛΛΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΗΠΕΙΡΟΙ
 Καλπάζει στην ροή της χρονοδίνης
ο φωτεινός θεός
ορμητικά τις σκιές του φόβου
για να διώξει που μας κρύβουν το φως.
Την πιο μεγάλη ημέρα του χρόνου
Στο ζενίθ της δύναμης του
Στην ισχύ της εκπομπής του.
Στα μονοπάτια των ουρανών
Στους δρόμους των πουλιών
Στις όχθες των ποταμών
Στα ρυάκα των πηγών
Στα αυλάκια των οργωτών
Στους χορούς των Μουσών.

Ελθέ Φοίβε…
εκατηβόλος αρματοδρόμος
και μείνε στις καρδιές μας για πάντα
...λαμπερός λαμπαδηδρόμος!
Μαντολογία του ορθού χρησμού!
Είπατε τω βασιλεί, στον δυνάστη και της ιστορίας καταχραστή πως τα τείχη παλαιάς και νέας αρπακτικότητας πέφτουν όπως έχει προαγγελθεί ακόμη και αν οσιοποιηθεί.
Είπατε τω βασιλεί πως εξαγορασμένος ανάξιος δούλος ανάξιου «θεού» εστί ,την δε κλεμμένη ομορφιά παράνομα δεν δύναται να κρατεί.
Δι΄ όσα ανομήματα έχει διαπράξει κατά του Ελληνισμού, του ανθρωπισμού εξ αιτίας τούτου θα καθαιρεθεί.
Είπατε τω βασιλεί και σε κάθε δόλιο, φανερό ή υφέρποντα ανθελληνιστή πως είναι γυμνός και από τους ράφτες του και τους κοπτοράπτες αντιγραφών και λογοκλοπών έχει ξεγελαστεί.
Διότι με άνομα μέσα στην εξουσία έχει αναρριχηθεί.
Διότι ο Φοίβος Απόλλων από την καρδία των ανθρώπων και των παιδιών της Ελλάδος δεν έχει φύγει ποτέ και η καθαρή συνείδηση των νοήμονων όντων αυτό επιθυμεί.
Χαίρε Φοίβε Απόλλων ,καθαιρέτη της ανοησίας, της δουλείας , της μαύρης μαγείας επίορκων εξουσιαστών.
Χαίρε φως Ελληνικό, παγκόσμιο οικουμενικό που κάθε μέρα υψώνεσαι ολόλαμπρο στον Ουρανό!
Δώσε την διαύγεια στους ανθρώπους να διακρίνουν το ψεύδος από το αληθινό
και την δύναμη το δίκιο τους να πάρουν πίσω με τρόπο ευθύ και ορθό.
Η Ελληνική ψυχή είναι εδώ όρθια , αδάμαστη και ζωντανή και διεκδικεί πίσω ότι της ανήκει με τον τρόπο τον ομηρικό!
Ο οργασμός των Ελλήνων και Φιλελλήνων
.... ο νοητικός !
Η ΧΡΥΣΉ ΒΡΟΧΉ ΤΩΝ ΑΣΤΕΡΙΩΝ ΛΥΡΙΦΘΟΓΓΩΝ ΛΥΡΙΔΩΝ ΤΟΥ ΔΙΟΣ
Η γονιμοποίηση του Νου στον κόσμο των Ιδεών
και ο τερπικέραυνος Διαφωτισμός.
Ο Απόλλωνιος Ερωτισμός!

Ορφικός ύμνος Ήλιου

‘Ακουσε μακάριε, πού έχεις μάτι αιώνιον και βλέπει τα πάντα συ ό Τιτάν πού λάμπεις ωσάν χρυσός, πού βαδίζεις υψηλά, και είσαι το επουράνιον φώς
Σύ είσαι αφ’ εαυτού γεννημένος, ακαταπόνητος, των ζώων γλυκύ θέαμα και είσαι της μεν αυγής ο δεξιός γεννήτωρ της δε νυκτός ό αριστερός έχεις την συνένωσιν των εποχών και χορεύεις (κινείσαι κυκλικώς) με τέσσερα πόδια (ό δημιουργός των τεσσάρων εποχών του έτους), είσαι ταχύς, ορμητικός, πύρινος, με χαρωπόν βλέμμα, διφρηλάτης. και διέρχεσαι την όδόν του απέραντου ρόμβου με περιστροφικάς κινήσεις- καθοδηγείς τους ευσεβείς ανθρώπους εις τάς καλάς πράξεις και εις τους ασεβείς επιδεικνύεις δυσμένειαν συ έχεις χρυσήν λύραν και σύρεις (διανύεις) τον άρμονικόν δρόμον του κόσμου επισημαίνεις τα καλά έργα, συ είσαι ό νέος που τρέφεις τάς έποχάς. ΕΙσαι ό κυρίαρχος του κόσμου, ό αυλητής, διατρέχεις δια του πυρός και περιστρέφεσαι κυκλικώς, φέρεις το φως εμφανίζεσαι με ποικίλες μορφές, φέρεις την ζωήν, είσαι καρποφόρος, ώ Παιάν αειθαλής, αμόλυντος, πατήρ του χρόνου, ό αθάνατος Ζευς.
Καθαρός, πού λάμπεις εις όλους, είσαι το περιφερόμενον κυκλικώς μάτι του κόσμου, πού σβύνει και λάμπει με ωραίες φωτεινές ακτίνες’
δεικνύεις την δικαιοσύνην, αγαπάς το νερό. είσαι ό δεσπότης (ό κύριος) του κόσμου, ό φύλαξ της αληθείας, ο αιώνιος υπέρτατος, ό βοηθός εις όλους είσαι ό οφθαλμός της δικαιοσύνης, το φως της ζωής· ώ συ, πού οδηγείς τους Ιππους, και κατευθύνεις με λιγυρό μαστίγιο τέθριππον (με τέσσερα άλογα) άρμα (και εδώ ό ‘ Υμνωδός δια του συμβολισμού αύτοϋ αναφέρεται εις την υπό του «ΗΛΙΟΥ» διαμόρφωσιν των τεσσάρων εποχών του έτους), άκουσε τους λόγους μου και φανέρωσε εις τους μεμυημένους γλυκεία και ευχάριστη ζωή.
Κλῦθι μάκαρ, πανδερκὲς ἔχων αἰώνιον ὄμμα, Τιτὰν χρυσαυγής, Ὑπερίων, οὐράνιον φῶς, αὐτοφυής, ἀκάμας, ζώιων ἡδεῖα πρόσοψι, δεξιὲ μὲν γενέτωρ ἠοῦς, εὐώνυμε νυκτός, κρᾶσιν ἔχων ὡρῶν, τετραβάμοσι ποσσὶ χορεύων, εὔδρομε, ῥοιζήτωρ, πυρόεις, φαιδρωπέ, διφρευτά, ῥόμβου ἀπειρεσίου δινεύμασιν οἶμον ἐλαύνων, εὐσεβέσιν καθοδηγὲ καλῶν, ζαμενὴς ἀσεβοῦσι, χρυσολύρη, κόσμου τὸν ἐναρμόνιον δρόμον ἕλκων, ἔργων σημάντωρ ἀγαθῶν, ὡροτρόφε κοῦρε, κοσμοκράτωρ, συρικτά, πυρίδρομε, κυκλοέλικτε, φωσφόρε, αἰολόδικτε, φερέσβιε, κάρπιμε Παιάν, ἀιθαλής, ἀμίαντε, χρόνου πάτερ, ἀθάνατε Ζεῦ, εὔδιε, πασιφαής, κόσμου τὸ περίδρομον ὄμμα, σβεννύμενε λάμπων τε καλαῖς ἀκτῖσι φαειναῖς, δεῖκτα δικαιοσύνης, φιλονάματε, δέσποτα κόσμου, πιστοφύλαξ, αἰεὶ πανυπέρτατε, πᾶσιν ἀρωγέ, ὄμμα δικαιοσύνης, ζωῆς φῶς· ὦ ἐλάσιππε, μάστιγι λιγυρῆι τετράορον ἅρμα διώκων·
Στην πλάστιγγα της Δικαιοσύνης ....ο Φοίβος εγκαταλείπει τους ανόμους
μνημονίων νόμων της φιλοξενίας.... καταπατητές
Χ Ιλιάδος
οὔτ' ἄρ' ὃ τὸν δύναται ὑποφεύγειν οὔθ' ὃ διώκειν· 200
ὣς ὃ τὸν οὐ δύνατο μάρψαι ποσίν, οὐδ' ὃς ἀλύξαι.
πῶς δέ κεν Ἕκτωρ κῆρας ὑπεξέφυγεν θανάτοιο,
εἰ μή οἱ πύματόν τε καὶ ὕστατον ἤντετ' Ἀπόλλων
ἐγγύθεν, ὅς οἱ ἐπῶρσε μένος λαιψηρά τε γοῦνα;
λαοῖσιν δ' ἀνένευε καρήατι δῖος Ἀχιλλεύς,
οὐδ' ἔα ἱέμεναι ἐπὶ Ἕκτορι πικρὰ βέλεμνα,
μή τις κῦδος ἄροιτο βαλών, ὃ δὲ δεύτερος ἔλθοι.
ἀλλ' ὅτε δὴ τὸ τέταρτον ἐπὶ κρουνοὺς ἀφίκοντο,
καὶ τότε δὴ χρύσεια πατὴρ ἐτίταινε τάλαντα,
ἐν δ' ἐτίθει δύο κῆρε τανηλεγέος θανάτοιο, 210
τὴν μὲν Ἀχιλλῆος, τὴν δ' Ἕκτορος ἱπποδάμοιο,
ἕλκε δὲ μέσσα λαβών· ῥέπε δ' Ἕκτορος αἴσιμον ἦμαρ,
ᾤχετο δ' εἰς Ἀΐδαο, λίπεν δέ ἑ Φοῖβος Ἀπόλλων.

ΕΛΖΙΝ
......στον τρόχο του χρόνου στην ροή του μεγάλου Ενιαυτού
Θέλουμε την Ελλάδα Ηλιομέγιστη να ξεπροβάλλει μέσα από τις φλόγες μιας πυρακτωμένης χαραυγής σε ηλιόλουστη κοσμική χώρα Ηλιακής επιλογής!

Ελθέ Φοίβε.... και μείνε στις καρδιές μας για πάντα!

Σάββατο, 7 Ιουλίου 2012

Η Μαγική Έλαφος




της Αρτέμιδος
...ομιλούσα  με ανθρώπινη φωνή





3. Αναζητώντας… ένα όμορφο ελεύθερο ελάφι!

O Ηρακλής και η αναζήτηση της Ελευθερίας!
Συζητώντας με τον Ηρακλή…
Από τις σημειώσεις ενός νεαρού φοιτητή …συνέχεια..

Έμεινα να σκέφτομαι τα προηγούμενα λόγια ,
που αφορούσαν την ανασκόπηση της ζωή μας.
Έμοιαζε σαν να προσφέρουμε την ζωή μας στο άπειρο,
πριν μας αφομοιώσει για πάντα .
Αναρωτήθηκα για το επόμενο βήμα και ρώτησα
-Ακολουθώντας μια λογική σειρά είμαστε στο ελάφι της Άρτεμης, έτσι δεν είναι?
Συνέχισε να μου εξηγεί
-Ναι, έτσι είναι . Το επόμενο βήμα είναι να κυνηγήσεις …το «ελάφι».
Είναι ο τρίτος παραγων, εξω από σένα
Θα πρέπει να βρεθεί στο δρόμο σου.
Να το επικαλεστείς , και μετά να το πιάσεις ,χωρίς να το πληγώσεις.
Είναι πανέμορφο και πολύ γρήγορο.
Η ταχύτητα του προέρχεται από τις χάλκινες οπλές και τους λεπτούς αστράγαλους.
Ένιωσα μια αβάσταχτη νοσταλγία για αυτό το ελάφι,
σαν κάτι να ήταν πολύ κοντά μου, κάτι σημαντικό κα ταυτόχρονα πολύ,
πολύ απροσδιόριστο.
-Είναι πολύ όμορφο , σιγομουρμούρισα.
-Είναι πολύ όμορφο, όπως ,όλοι οι αξιοσημείωτοι άνθρωποι
που θα συναντήσεις στο δρόμο σου.
Είναι όμορφο, άπιαστο και ελεύθερο.
Όμως , να θυμάσαι, ότι θα πρέπει να το αφήσεις ελέυθερο,
όπως όλους τους ανθρώπους που θα αγαπήσεις,
που θα γίνουν δάσκαλοι και οδηγοί για σένα.
Να θυμάσαι να μη το πληγώσεις στη προσπάθεια σου να το πιάσεις,
θάχεις να λογοδοτήσεις σε μια θεά!
Αυτό μου φάνηκε δύσκολο και ρώτησα με αμφιβολία
-Μα εγώ ,ους ανθρώπους που αγαπώ, τους θέλω κοντά μου.
Ακολούθησε μια μικρή σιωπή που μου φάνηκε πλήρης,
γεμάτη από «κάτι «και τον άκουσα να μου άπαντα.
-Ίσως γιατί δεν έχεις την σοφία ακόμη να τους αγαπάς.
Πρέπει να μάθουμε να αγαπάμε και,
πρέπει να προσπαθήσουμε πολύ γι’αυτό.
Όλη η αγάπη μας περιστρέφεται γύρω,
από τον ανόητο εγωκεντρισμό μας ,
που μας οδηγεί στην αυτοκαταστροφή μας.
Πρέπει να μάθουμε… να αγαπάμε!

 Αγάπη χωρίς γνώση , αρμονία και βαθιά αυτογνωσία
χωρίς ελευθερία…δεν υπάρχει!


ΕΛΖΙΝ 



Το νησί των Φαιάκων είναι ο 11ος οίκος!
Είναι η φιλία, οι φίλοι, η ομάδα, η παρέα, η συντροφιά, οι άνθρωποι, η πολιτική, οι πολιτικοί, το πολίτευμα, το κοινοβούλιο, το σύνταγμα. Τα ανθρώπινα δικαιώματα, ο διάλογος, οι Αλκίνοοι λόγοι, ο Αλκίνοος, η Αρήτη, η Ναυσικά, οι δάσκαλοι,η διδασκαλία τους, η Κερυνήτις Έλαφος, η Άρτεμις, ο Ουρανός, η αστρολογία, τα δένδρα πορτοκαλιές, μηλιές, κερασιές … με τους καρπούς τους και τα άνθη τους, όμορφα, ίσα, διαφορετικά, σε ένα κήπο αρμονικά καλλιεργημένο, όλα, νάχουν νερό, χώμα ρίζες, και όλα να βλέπουν ένα ήλιο της δικαιοσύνης λαμπερό να ανατέλλει το πρωί για όλα χωρίς διακρίσεις και προνόμια για κανένα!
Μαγικές ασκήσεις για την Άρτεμη!
Η αδελφή του Απόλλωνα που γεννιέται πρώτη και βοηθά στην γέννηση του!
Θεά του κυνηγιού, δεινή τοξεύτρια, αγαπάει τα δάση το πράσινο και τρέχει πάντα νέα με ένα κοντό χιτώνα ανάμεσα σε υπερήφανα γερά δένδρα.
Έχει ένα θαυμαστό μαγικό ελάφι κοντά της με χρυσά κέρατα και ταχύτατους αστραγάλους. Είναι συνήθως άπιαστο και μιλάει με ανθρώπινη φωνή και έχει την μορφή ενός Υδροχόου.
Ανεξάρτητη ελεύθερη φέγγει την νύχτα με το φως δις αστεριών.
Βοηθά τους ταξιδευτές να βρίσκουν τον δρόμο τους.
Ο Ουρανός και τα μυστικά του μαζί με τον λόγο των άστρων είναι στην κατοχή της, καθώς και το νερό της γνώσης ενός Υδροχόου σοσιαλιστή και ανθρωπιστή.


Η αληθινή ουσιαστική δημοκρατία είναι ο στόχος της!
Τα ανθρώπινα δικαιώματα αδιαπραγμάτευτα
και η Ελευθερία ύψιστο αγαθό και η μόνη επιλογή του κάθε Ανθρώπου.
Η αξιοπρέπεια απαραίτητη προυπόθεση!
Η Αρετή ένα δύσκολος και στενός δρόμος στη αρχή


Το Ενιαυτόν Έργον



Η ιστορία της ανθρωπότητας σε… 12 Πράξεις








Κάθε ιστορία έχει και ένα τέλος…
…από τις τρεις τελευταίες…

Μια φορά κι’ένα καιρό…πριν από 6.000 χρόνια …
Ήταν ένας Ταύρος κι’ενας βασιλιάς Μίνωας κι’ενας Μινώταυρος…σ’ένα Λαβύρινθο…
Έτσι θα μπορούσαμε, να αρχίσουμε την περιγραφή της εποχής του Ταύρου για την ανθρωπότητα, για να ξεκινήσουμε από το πιο πρόσφατο παρελθόν για μας και το πιο κατανοητό.
Ήταν η εποχή, που το σύμβολο του Ταύρου κυριαρχούσε στα πιο κατοικημένα μέρη του κόσμου.
Η Δήμητρα έπαιρνε την σκυτάλη από την Γαία, για να γίνει τροφός των ανθρώπων με την βοήθεια της Περσεφόνης και του Πλούτωνα.
Τα Ελευσίνια Μυστήρια ιδρύονται και οι καλλιέργειες των δημητριακών γίνονται μεθοδικά πλέον.
Αμήχανος τότε ο άνθρωπος ,αλλά και περίεργος ταυτόχρονα από την φύση του, θα άρχιζε να μπαίνει σταδιακά στο Λαβύρινθο της Γνώσης και ο Μινώταυρος θα γινόταν μέρος της Σκιάς του.
Ο Πλούτωνας, από το πολικό ζώδιο του Σκορπιού θα έβαζε τους Αιγυπτίους σε σκοτεινούς πειρασμούς και μαγικές τελετουργίες.
2000 χρόνια μετά, και 2000 χρόνια π.Χ θα ανατείλει ο Κριός!
Ο Άρης
σαν αρχηγος του πόλεμου και του Κριού θα βάλει σε ημερήσια διάταξη… τους πόλεμους.
Η ανθρωπότητα θα γνωρίσει τον ημίθεο Αλέξαντρο-Αχιλλέα σε όλη του την λάμψη και ο Κριός θα χρησιμοποιηθεί άριστα και σαν πολιορκητική μηχανή.
Το πολικό ζώδιο , ο Ζυγός σε αντιστάθμισμα ισορροπιών θα φτιάξει όλα τα αριστουργήματα της κλασσικής Ελλάδας και θα δώσει μαθήματα σε υψηλό επίπεδο αισθητικής.
Οι Πέρσες θα κλειστούν στα τείχη τους αλλά, η Τροία δεν θα πέσει ακόμη.
Ο Οδυσσέας όμως θα αποφασίσει να γυρίσει πίσω.. να επιστρέψει και
ο Ηρακλής θα φέρει τα βόδια του Γηρυόνη, στον Ευρυσθέα.

2000 χρόνια πριν,ο κόσμος ετοιμάζεται να υποδεχθεί μια καινούργια θρησκεία και τον ιδρυτή της, με βάγια, πάνω… σ’ένα σταυρό…
Η εποχή των Ιχθύων ανατέλλει …με την εμφάνιση του Ιησού.

Οι αλιείς των ανθρώπων και το ψάρι, το σύμβολο τους, βρίσκονται παντού..
Ο χριστιανισμός ανακηρύσσεται επίσημη θρησκεία κράτους και κυριαρχεί στην Δύση και την δεξιά πλευρά της ανθρωπότητας.
Ο Μωάμεθ θα ακολουθήσει λίγο μετά, για να κρατήσει τις ισορροπίες της αριστεράς και της Ανατολής, μαζί με τις υπόλοιπες ανατολικές φιλοσοφίες.
Η Παρθένος το πολικό ζώδιο, θα σφραγίσει την εποχή, με την μορφή της Παρθένου Μαρίας.
Όλη η ανθρωπότητα θα βυθιστεί στην ομίχλη του Ποσειδώνα.
Ο Οδυσσέας όμως θα φθάσει στο παλάτι του αλλά, θα χλευαστεί άγρια από τους μνηστήρες,
Ο Άτλας φορτώνει τον ουρανό και τον… σταυρό, στον γιό του Δία .
Ο Ηρακλής, όμως, με ένα ευφυή ελιγμό, τον ξαναδίνει πίσω και κατορθώνει να πάρει
τα μήλα των Εσπερίδων..

2000 χρόνια μχ
Ο Υδροχόος είναι η καινούργια εποχή!
Το σύμβολο του πλανήτη βρίσκεται παντού στις ταράτσες των σπιτιών και των πολυκατοικιών.
Οι ομάδες οι σύλλογοι, η παγκοσμιοποίηση ,το ιντερνέτ, το περιβάλλον, οικολογικές κινήσεις,απομυθοποίηση,τεχνολογία ταχύτητα,επιστήμη, απόκρυφα θέματα στο προσκήνιο.
Ο Λέων το πολικό ζώδιο , οργανώνει την μεγάλη Σκηνή και το μεγάλο θέαμα, αλλά και
όλα τα ζητήματα της καρδιάς.
Ένας άλλος, από την γενιά του Δαβίδ, θα τολμήσει ,να ανοίξει το βιβλίο του Αρνίου.
Πολύς κόσμος θα παρακολουθήσει τον Νίο, στην τριλογία του MATRIX και την ομάδα του Μορφέα να αντιμετωπίζουν τον Σμιθ και τις μηχανές βρισκόμενοι σε δυο μέρη ταυτόχρονα .
Αυτό δεν κατανοείται εύκολα από την μεγάλη μάζα των ανθρώπων αλλά το γνωστικό πεδίο, περνά στο συλλογικό υποσυνείδητο για να εξελίξει την συνείδηση.
Ένα μέρος του Άγνωστου, γίνεται Γνωστό.
Ο Οδυσσέας φθάνει στο παλάτι και…πλένει τα ποδιά του.
Η Ελλάς-
Hellas-Hilios που δεν είναι Greece και δεν ήταν ποτέ,, γιατί είναι η χώρα του Ήλιου-Απόλλωνα, ετοιμάζεται….να φιλοξενήσει, τον θαρραλεο και οργισμένο, εξερευνητη της Γνώσης.
Ο Απόλλων, έχει φυλάξει το Τόξο του σε κρυφά διαμερίσματα της Πηνελόπης και φροντίζει να φθάσει στα χέρια του Οδυσσέα για να διεκδικήσει και να πάρει πίσω τον κόσμο του.
Δεν μπορεί να προσβάλει κάποιος ένα θεό… ατιμωρητί… και,
ο Απόλλων νιωθει βαθύτατα προσβεβλημένος από τις αυθαιρεσίες των Μνηστήρων, που επιδιώκουν να σκοτεινιάσουν τον..Ηλιο!
Το Πνεύμα του Ανθρώπου ,νιώθει αφάνταστη θλίψη και οργή,η γι’αυτήν την λεηλασία της ψυχής και την πολιορκία της Πηνελόπης.
.
Τι σημαίνει να κατανοεί κάποιος τον αφηρημένο πυρήνα μιας …ιστορίας;
 
Σημαίνει να φθάνει στο κέντρο της  μυθικής
 πρωταρχικής ουσίας της.
 

Αφυπνισμένη Άρτεμις







Η Ωραία Υδροχόος
Άρτεμις









Π αγκοσμιοποίηση!
Αυτοί, που είναι “από πάνω” παγκοσμοποιούν τον κομφορμισμό, τον κυνισμό, τη βλακεία, τον πόλεμο, την καταστροφή, τον θάνατο, την λήθη.
Και αυτοί που είναι “από κάτω” παγκοσμοποιούν την επανάσταση, την ελπίδα, τη δημιουργικότητα, την κατανόηση, τη φαντασία, τη ζωή, τη μνήμη, το χτίσιμο ενός κόσμου που μας χωράει όλους, ενός κόσμου με δημοκρατία, ελευθερία και δικαιοσύνη.
 Κομμαντάντε Μάρκος

Είναι καιρός η βασιλοπούλα, η ωραία Κοιμωμένη, να ξυπνήσει και να δει τι συμβαίνει στο βασίλειό της.
Η άγνοια δεν μπορεί να είναι άλλοθι για τους ανθρώπους γιατί η ανθρωπότητα έχει επιτέλους ενηλικιωθεί και η Γνώση έχει δοθεί.
Πέρασαν αιώνες με προσπάθειες, λάθη, αγώνες, οδύνη και πισωγυρίσματα.
Ο άνθρωπος πρέπει να διεκδικήσει αυτό που του ανήκει πραγματικά, την κληρονομιά του.
Για τα επόμενα δύο χιλιάδες χρόνια, θα “είμαστε”, υπό την επίδραση του Υδροχόου, το οποίο σημαίνει, με απλά λόγια, πως πίσω από το ζώδιο του Κριού, θα βρίσκεται ο αστερισμός του Υδροχόου, εξ’αιτίας της μετάπτωσης των Ισημεριών.
Ο αστερισμός που βρίσκεται πίσω από τον Ηλιο, κατά την εαρινή ισημερία μετατοπίζεται ελαφρά στο πέρασμα των αιώνων, όπως ειχε παρατηρήσει ο Ίππαρχος , πριν απο 200 χρόνια πΧ
Νέα εποχή. !Νέα τάξη πραγμάτων!
Το μήνυμα του Υδροχόου είναι ένα πανανθρώπινο κάλεσμα.
Αληθινή δικαιοσύνη, ελευθερία και ισότητα για όλους.
Πρέπει να προσπαθήσουμε να καταλάβουμε τα μηνύματα των καιρών, να αφήσουμε τις προκαταλήψεις, τα βολέματά μας, τα μικροσυμφέροντα μας και να εστιάσουμε την προσοχή μας σε έναν απλό και σημαντικό συλλογισμό:
έτσι όπως έχουν διαμορφωθεί οι συνθήκες μέχρι τώρα με αυτό τον πληθυσμό, τα περιορισμένα αποθέματα ενεργείας και την ανάπτυξη της τεχνολογίας, καταλήγουμε στο έξης αυτονόητο συμπέρασμα:
ή όλοι θα ζήσουμε καλά ή κανένας.!
Δεν υπάρχουν πιά ,άλλα περιθώρια για κανένα…

Η ανθρωπότητα κάθε 2000 χρόνια αλλάζει συχνότητα.
Αυτο συνεπάγεται αλλαγή στο επίπεδο της αντίληψης.
Τα επόμενα 2000 χρόνια θα εκπέμπει από τον Υδροχόο, οι αισθήσεις ,ιδιαίτερα η όραση, θ’αμβλυνθνούν
Τώρα βρίσκεται σ’ένα μεταίχμιο και μένει να γίνουν κάποιες ξεκαθαρίσεις και αποσαφηνίσεις μέχρι να περάσει στη φάση της ενηλικιώσης της για ν’αναλαβει τις ευθύνες της.
Ο κραδασμός των Ιχθύων τελείωσε.
Να μην κλαψουρίζουν μερικοί. Καποτε θα τελείωνε. ..
Ο φόβος του Πατέρα και η λατρεία του Υιού ολοκληρώθηκε.
Ο άνθρωπος μπορεί τώρα να κατανοήσει τον θεό με την πλέον αφηρημένη και απρόσωπη έννοια , που είναι η έννοια του Πνεύματος, ‘πανταχού παρόν και τα πάντα πληρόν’
Είναι, η ενέργεια που ρέει παντού , ο Θεός χωρίς προσωποκεντρικες θεωρίες και προβολές.

Αυτό επίσης σημαίνει πως ο Θεός
Είναι Αγάπη, Σοφία και Χαρά
και…είναι πάντα μέσα μας ,όπως και… η Βασιλεία των Ουρανών.

Ο δρόμος για τον Ουρανό, περνάει άραγε,
μέσα από ένα μονοπάτι με… καρδιά;

Μέσα από μια ζωντανή τηλεμαχική καρδιά... Ναι!

ΕΛΖΙΝ

Παρασκευή, 6 Ιουλίου 2012

Η Ανακεφαλαίωση της Ιστορίας




Στην ανασκόπηση της
....διορθώνοντας τα λάθη του παρελθόντος σε  συλλογικό και προσωπικό επίπεδο









2. Ο Ηρακλής και… τα πλοκάμια της Ύδρας!

Από τις σημειώσεις ενός νεαρού φοιτητή … συνέχεια..
-Μετά?
Ρώτησα ανυπόμονα.
-Μετά έχουμε να νικήσουμε ένα άλλο τέρας που μας κατάτρωει αδηφάγα.
Είναι το παρελθόν, το προσωπικό μας παρελθόν και ο τρόπος που ασχολούμαστε και προσκολλούμαστε σ’αυτό.
Κουβαλούμε μαζοχιστικά την αυτολύπηση μας, τις μίζερες εμπειρίες μας και η Λερναία Ύδρα απλώνει τα πλοκάμια της και μας καταβροχθίζει.
Όμως είχα μια αμφιβολία και αντιπαρέθεσα ένα άλλο επιχείρημα
-Χωρίς παρελθόν, χωρίς ρίζες,  τι θα είναι ο άνθρωπος? Δεν θα είναι φτερό στον άνεμο?
Η απάντηση ήρθε αμέσως.
-Κράτησε το  προσωπικό σου παρελθόν σαν μια ιστορία, σαν μια ταινία που παίχτηκε και ήσουν ένας ρόλος, ένας ηθοποιός με μια καλή η κακή ερμηνεία.
Απεγκλωβίσου από το συναίσθημα της μοναδικότητας.
Μη παίρνεις τα πράγματα πολύ προσωπικά.
Όλες οι ιστορίες των ανθρώπων μοιάζουν απελπιστικά.
Κάψε τις αναμνηστικές φωτογραφίες
με την βοήθεια του Ιόλαου και θα νιώσεις το στομάχι σου πολύ , πολύ καλύτερα
Η συλλογή αναμνήσεων, μας φθείρει μας γεράζει και ταυτόχρονα μας κάνει τόσο ηλίθια υπερόπτες.
Αρκετές φορές προκαλεί την ανίατη ασθένεια του καρκίνου, που συνδέεται με το ομώνυμο ζώδιο.
Παλιά , όταν είχαν την πλήρη ισχύ τους τα μυστήρια, αυτό το νόημα είχε η εξομολόγηση.
Θεράπευε το ενεργειακό σώμα του ανθρώπου.
Έκλεινε τις πληγές, τα τράυματα.
Σήμερα που η ανθρωπότητα έχει ενηλικιωθεί, πρέπει ν’αναλάβουμε την ευθύνη του εαυτού μας σαν ενήλικες πιά.
Μπορούμε να διαλέξουμε ένα σύννεφο ένα δέντρο ένα λουλούδι . ..
Να διηγηθούμε την ιστορία μας ,να νιώσουμε θεατές του δράματος και να ξεμπερδέψουμε με αυτήν.
Η πλήρης και μεθοδική ανασκόπηση της ζωής μας, θα λύσει πολλά από τα προβλήματα της υγείας, αν θέλει κάποιος να τα λυσει, γιατι αρκετές φορές αυτός είναι ενας τροπος να επιζητούμε και να επισύρουμε την προσοχή και των οίκτο των άλλων.
Πίσω από τις αρρώστιες κρύβεται μια αρρωστημένη λογική.
Πρέπει να θελήσουμε ν’αποφασίσουμε να είμαστε υγιείς!
Έχουμε μόνο μια ζωή, να ζήσουμε πάνω σ’αυτή την γη.
Η, θα την ζήσουμε μεμψίμοιρα και κλαψουρίζοντας, η, θα την ζήσουμε όρθιοι, όπως ταιριάζει σ’ένα άνθρωπο.
Σ’ένα άνθρωπο, κάθε φυλής, κάθε θρησκείας και οποιουδήποτε χρώματος.
Οπως ταιριάζει να ειναι:
όρθιος, υγιής, δυνατός, δίκαιος, ούτε δούλος, ούτε αφέντης κανενός.
Να είναι κύριος του εαυτού του.
Κάποια στιγμή πρέπει να επιλέξουμε, πως θέλουμε να ζήσουμε και,
επιλέγει κάποιος ,μόνο μια φορά, σ’αυτή την ζωή.
.
Κάθε ομοιότητα με πρόσωπα και πράγματα
 είναι μερικώς φανταστική…

 4. Στην σπηλιά του Κύκλωπα 


Με κέντρο βάρους  και σημείο αναφοράς  την Ελληνική σκέψη,
γιατί είναι η προτίμηση τη καρδιάς μας και γιατί αγαπούμε αυτή την χώρα και,
μαζί της και τις άλλες χώρες του κόσμου,
πλησιάζουμε στο νησί του Κύκλωπα και την πολυδιάστατη ιστορία του.
Ακολουθούμε την σειρά του ωροσκοπίου, ποιητική αδεία του Ομήρου και είναι ο 4ος οίκος,
ο Καρκίνος,ο τροπικός του,η Ήρα,η Σελήνη,η Λερναία Ύδρα,η ανακεφαλαίωση,η εξομολόγηση,τα παιδικά χρόνια,οι ρίζες του δέντρου,οι ενδομήτριες εμπειρίες.
Η ποσότητα της ενέργειας,ο Νότος, το Ναγουάλ, η μήτρα,το μωρό
και η έξοδος η οδυνηρή του ανθρώπου
στο κόσμο, στην λογική και στον πολιτισμό.
Σε προσωπικό επίπεδο δείχνει τον τραυματισμό της ενεργειακής κατάστασης των γονέων και την θυσία τους για την υλοποίηση του καινούργου όντος.
Αυτό το όν, που από το “τίποτα” και το “κανένα” θα αποκτήσει ένα όνομα δηλώνοντας ότι είναι κάποιος και ένα… « εγώ»!
Ο αγαθός Κύκλωπας,
το μωρό που πίνει γάλα μόνο θα τυραννήσει ευχάριστα πολλούς ενήλικες,βγαίνοντας στον πολιτισμό αλλά και το ίδιο το μωρό θα τυραννηθεί μέσα από τον οικογενειακό χώρος από πολλούς βάναυσους ενήλικες.
Ο Κύκλωπας εκφράζει την έννοια του μικρού τυράννου!
Που ξεκινάει από τα μικρά παιδιά που μεγαλώνουν χωρίς καθοδήγηση πειθαρχία πραγματική παιδεία και αλωνίζουν σαν μικροί τύραννοι αλλά και οι μεγάλοι με τον τρόπο που φέρονται σε αυτά.
Σε συλλογικό επίπεδο είναι η έξοδος του ορθολογισμού για την ανθρωπότητα και η συμβολή της Ελληνικής σκέψης σε αυτό.
Τον μικρό τύραννο τον συναντάς παντού και πάντα.
Στον οικογενειακό χώρο,στον επαγγελματικό, στον γειτονικό, στον ιστορικό πεδίο.
Μεγάλοι τύραννοι της ανθρωπότητας έχουν παρελάσει κατά καιρούς και υφίστανται ακόμη.
Καλημέρα σε όλους όσους αγωνίζονται
εναντίον τους!

1.Η αλχημιστική μέθοδος…των πολεμιστών!

Α νακεφαλαίωση:
Μια Πράξη αναμόρφωσης!
 Είναι η διαδικασία της διεξοδικής ανασκόπησης της ζωής σου,από το πρώτο λεπτό μέχρι το τελευταίο.
Είναι δύσκολο έργο επίπονο ιδίως στην αρχή, καθόσον ένα κομμάτι του εαυτού,θα αρνείται πεισματικά να μπει σε αυτή την διαδικασία της αναμόρφωσης του εαυτού.
Συμβαίνει οπωσδήποτε την στιγμή του θανάτου που θα δεις όλη την ζωή σουσαν ταινία να περνά μπροστά από τα μάτια σου σε λίγα δευτερόλεπτα.
Είναι πιο έξυπνο να το κάνει κανείς εγκαίρως και όσο διαθέτει ακόμη την ζωτική δύναμη και μπορεί να αναβαθμίσει τον εαυτό του και να τον συνδέσει με τον Σκοπό.
Μπορεί και πρέπει να γίνει με διάφορους τρόπους χρησιμοποιώνταςκαι τα τέσσερα στοιχεία της φύσης, το νερό την γη, τον αέρα και την φωτιά.

Να αναλάβεις την ευθύνη του Εαυτού σου και της ύπαρξης σου.
Να αναλάβεις την ευθύνη της Ζωής σου!
Γι ‘αυτό διάλεξε ένα σύννεφο, ένα δέντρο, ένα πουλί και στείλε την στον Αετό,
που θα δεχτεί το δώρο σου, γιατί, του αρέσουν οι καλές ταινίες και είναι πολύ …’σινεφίλ’.
Θα σου επιστρέψει την Δύναμη!
Την Δύναμη, να διεκδικήσεις την Ελευθερία σου και να την κατακτήσεις.
Στείλε την ζωή σου να ταξιδέψει στο ‘Άπειρο, εκεί που ήταν πάντα και θα μείνει σαν μια ωραία ταινία που παίχτηκε και ο πρωταγωνιστής, που είσαι εσύ, ο ίδιος,
ήταν… τόσο υπέροχος στον τόσο δύσκολο  ρόλο του.
 
 Ένα καλοκαιρινό βράδυ ...ίσως και πρωινό 
κάψε τα λάθη του παρελθόντος στην φωτιά 
και αναγεννήσου 
....ξεκίνα  από την αρχή ξανά!
 

Πέμπτη, 5 Ιουλίου 2012

Καλπασμοί Αλόγων

 


Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΔΑΜΑΖΕΙ ΤΟΝ ΒΟΥΚΕΦΑΛΑ sculpture de John Robert STEELL, 1883, Edinburgh, Écosse.






Καλπασμοί αλόγων
στους ωκεανούς της κοσμικής αντίληψης.

Σε ιστορικούς πυριφλεγείς ποταμούς Ηριδανούς ύδατος γνώσης διηνεκούς

εφίππων ιπποδαμαστών ιπποκορυστών
μακριάς κόμης κομητών

Κυρίες και κύριοι, αμαξάδες και ηνίοχοι ,θεοί και θεές
τέθριππα δίθυρα άρματα ,κένταυροι αμαζόνες
....και της αφυπνισμένης συνείδησης πολεμιστές
μιας έλλογης εύνοης εποχής

Τα άλογα του Διομήδους

Η Αθηνά ηνίοχος δίπλα στον Διομήδη
 φορούσα του Άδη την περικεφαλαία το άρμα οδηγεί

Ε Ιλιάδος
Τν δ’ μείβετ’ πειτα θε γλαυκπις θήνη·
Τυδεΐδη Διόμηδες μ κεχαρισμένε θυμ
μήτε σύ γ’ ρηα τό γε δείδιθι μήτε τιν’ λλον
θανάτων, τοίη τοι γν πιτάῤῥοθός εμι·
λλ’ γ’ π’ ρηϊ πρώτ χε μώνυχας ππους,
τύψον δ σχεδίην μηδ’ ζεο θορον ρηα 830
τοτον μαινόμενον, τυκτν κακόν, λλοπρόσαλλον,
ς πρην μν μοί τε κα ρ στετ’ γορεύων
Τρωσ μαχήσεσθαι, τρ ργείοισιν ρήξειν,
νν δ μετ Τρώεσσιν μιλε, τν δ λέλασται.
ς φαμένη Σθένελον μν φ’ ππων σε χαμζε,
χειρ πάλιν ρύσασ’, δ’ ρ’ μμαπέως πόρουσεν·
δ’ ς δίφρον βαινε παρα Διομήδεα δον
μμεμαυα θεά· μέγα δ’ βραχε φήγινος ξων
βριθοσύν· δεινν γρ γεν θεν νδρά τ’ ριστον.
λάζετο δ μάστιγα κα νία Παλλς θήνη· 840
ατίκ’ π’ ρηϊ πρώτ χε μώνυχας ππους.
τοι μν Περίφαντα πελώριον ξενάριζεν
Ατωλν χ’ ριστον χησίου γλαν υόν·
τν μν ρης νάριζε μιαιφόνος· ατρ θήνη
δν’ ϊδος κυνέην, μή μιν δοι βριμος ρης.

Ο Διομήδης αναδεικνύεται σε κυρίαρχη μορφή της μάχης και όλα δείχνουν ότι η Αθηνά ετοιμάζει την αριστεία του: τον περιβάλλει με φως, τον γεμίζει δύναμη και αυτοπεποίθηση και εκείνος ρίχνεται ακάθεκτος στη μάχη. Μάταια ο Πάνδαρος προσπαθεί με το τόξο του να ανακόψει την ορμή του Τυδείδη· καταφέρνει μόνο να τον τραυματίσει ελαφρά στον ώμο. Και καυχιέται γι' αυτό! Ο Διομήδης ζητάει τη συνδρομή της Αθηνάς κι εκείνη σπεύδει κοντά του. Τον ενδυναμώνει με την ανδρεία του πατέρα του και του δίνει τη δυνατότητα να αναγνωρίζει τους θεούς, για να τους αποφεύγει. Μόνο την Αφροδίτη του επιτρέπει να χτυπήσει, αν βρεθεί μπροστά του.Με ορμή λιονταριού ο Διομήδης ξαναρίχνεται στη μάχη. Βλέποντάς τον ο Αινείας να σκορπά το θάνατο στις φάλαγγες των Τρώων, πείθει τον Πάνδαρο ν' ανεβεί στο άρμα του και να τον αντιμετωπίσουν μαζί. Ο Διομήδης ειδοποιείται από τον Σθένελο για τους Τρωαδίτες που πλησιάζουν απειλητικοί και αποφασίζει να τους αντιμετωπίσει πεζός. Δίνει μόνο οδηγίες στον ηνίοχο του να προσπαθήσει να πάρει τα περίφημα άλογα του Αινεία. Στη σκληρή σύγκρουση που ακολουθεί, ο Διομήδης σκοτώνει τον Πάνδαρο και τραυματίζει τον Αινεία, τον οποίο σπεύδει να απομακρύνει από τη μάχη η μητέρα του Αφροδίτη. Ενώ ο Σθένελος έχει ήδη κερδίσει τα άλογα του Αινεία, ο Τυδείδης καταδιώκει τη θεά της ομορφιάς και την τραυματίζει στο χέρι. Εκείνη εγκαταλείπει τον Αινεία, που τον αρπάζει αμέσως ο Απόλλωνας για να τον σώσει, και φεύγει κλαίγοντας στον Όλυμπο, όπου βρίσκει παρηγοριά στην αγκαλιά της μητέρας της, της Διώνης.Στο μεταξύ, στο πεδίο της μάχης οι τρωικές φάλαγγες, με τη συμπαράσταση του Άρη, ασκούν έντονη πίεση στους Αργίτες και πολλοί επώνυμοι Αχαιοί πέφτουν νεκροί. Την κρίσιμη στιγμή επεμβαίνουν η Ήρα και η Αθηνά. Η σύζυγος του Δία με «στεντόρεια» φωνή επιπλήττει τους Αχαιούς και τους θυμίζει τα κατορθώματα του Αχιλλέα, ενώ η Αθηνά παίρνει θέση ηνίοχου πλάι στον Διομήδη και τον παρακινεί να ρίξει το ακόντιο του εναντίον του Άρη. Η θεά φροντίζει, ώστε η βολή να είναι εύστοχη και η αριστεία του ήρωα να συμπεριλάβει και δεύτερο τραυματισμό θεού. Σφαδάζοντας από τους πόνους, ο θεός του πολέμου καταφεύγει στον Όλυμπο, όπου δέχεται τις φροντίδες του Δία. Τέλος, επιστρέφουν στην κατοικία των θεών και η Ήρα με την Αθηνά.

Από τους Άθλους του....
Αλλά,... πριν φθάσουμε στην αγάπη,
θα πρέπει να δαμάσουμε τα’αλογα του Διομήδη,
που καταβροχθίζουν την ανθρώπινη ενέργεια,
με όχημα τις «ανθρώπινες σκέψεις
Αμέσως το μυαλό μου πήγε στο «μυαλό»
- Υποψιάζομαι πως πρέπει να έχει σχέση με τον νου, τις περιττές και υπερβολικές σκέψεις που χορεύουν στο μυαλό μας.
-Ακριβώς έχει να κάνει με τον «άλογο» νου, που τρέχει σαν τρελός πίθηκος, στην φαντασία μας, στην οποία , έχουν συμβεί πολλά πράγματα, τα περισσότερα μόνο μέσα στο μυαλό μας.
Η περιέργεια μου ήταν μεγάλη.
-Πως δαμάζονται αυτά τα φοβερά άλογα?
Απάντησε, τονίζοντας κάποιο σημείο.
-Όχι, με το να τα εμπιστευτείς σε φίλο σου, γιατί θα τον “φάνε” και αυτόν.
Με την αναπνοή, μπορείς να το κατορθώσεις.
Τα απλά πράγματα είναι και τα πιο δύσκολα!

Μια ήρεμη και βαθιά αναπνοή μπορεί να οδηγήσει σένα ήρεμο ,ατάραχο και νηφάλιο νου.
Τιθάσευση των άλογων είναι¨ο έλεγχος της αναπνοής.

Κ. Νυκτεγερσία και Δολωνοφονία

Αναφορά στον Νέστορα:
Διομήδης και Οδυσσέας, οι κατάσκοποι που γύρισαν ζωντανοί 
από τον δόλο με τα άλογα του Ρήσου

Ο Οδυσσέας, λέει:
"Αλήθεια, η καρδιά μεγάλα δώρα πόθησε,
του αντρειωμένου Αιακίδη τ' άλογα, που δύσκολα οι θνητοί
μπορούν να τα δαμάσουν και να τα κυβερνήσουν
άλλος κανείς εξόν ο Αχιλλέας, που αθάνατη τον γέννησε μητέρα,"


( Κ 400-403).

Τα Δολώνεια. Η νύχτα που ακολουθεί την άρνηση του Αχιλλέα είναι δύσκολη για τους Αχαιούς. Όλοι αγωνιούν για τις εξελίξεις, ενώ στο τρωικό στρατόπεδο επικρατεί μια ζωηρή κίνηση. Ο Αγαμέμνονας και ο Μενέλαος δεν μπορούν να κοιμηθούν και, αφού ξυπνούν και τους άλλους αρχηγούς, συγκροτούν πολεμικό συμβούλιο. Αποφασίζουν να στείλουν κάποιον κατάσκοπο στο εχθρικό στρατόπεδο, ώστε να μάθουν τις προθέσεις των αντιπάλων. Την επικίνδυνη αποστολή αναλαμβάνουν ο Διομήδης και ο Οδυσσέας. Την ίδια στιγμή ο Έκτορας για τον ίδιο σκοπό στέλνει τον Δόλωνα στο ελληνικό στρατόπεδο. Ο Τρώας κατάσκοπος όμως θα πέσει στα χέρια του Οδυσσέα και του Διομήδη, οι οποίοι, αφού τον ανακρίνουν και παίρνουν τις πληροφορίες που χρειάζονται, τον σκοτώνουν. Στη συνέχεια πλησιάζουν τον καταυλισμό των Θρακών, συμμάχων των Τρώων. Ο Διομήδης σκοτώνει το βασιλιά των Θρακών Ρήσο και τους άντρες του, ενώ ο Οδυσσέας αρπάζει τα ονομαστά άλογά του. Μ' αυτό το περίλαμπρο λάφυρο οι δυο Έλληνες κατάσκοποι επιστρέφουν στο αχαϊκό στρατόπεδο, όπου τους γίνεται θριαμβευτική υποδοχή.
Τα άλογα του Αχιλλέως Βαλίος και Ξάνθος
" Πόσο γρήγορα είναι τα δικά μου άλογα, το ξέρετε,
γιατί είναι αθάνατα, δώρο του Ποσειδώνα στον Πηλέα,
τον πατέρα μου, κι εκείνος πάλι τα χάρισε σε μένα.
Στέκουν τώρα και κλαιν τον Πάτροκλο, οι χαίτες τους ακουμπούν στη γη, και μένουνε ασάλευτα με την καρδιά θλιμμένη"
( Ψ 276-284).

Τα άλογα, που έχουν προαισθανθεί το θάνατο του Πάτροκλου, μένουν ασάλευτα, κλαίνε και θρηνούν τον σύντροφό τους.Έτσι νιώθουν τον Πάτροκλο, το γενναίο τους ηνίοχο, που δεν υπάρχει πια.

Το άλογο του Αλεξάνδρου

Τα άλογα του Ποσειδώνος

Το άρμα της Ηρας και της Αθηνάς

Το άρμα του Ηλίου
Τα άλογα που μιλάνε με ανθρώπινη λαλιά
σε άρματα φλογερά

ΕΛΖΙΝ
...ανιχνευτές αλόγων
μελετώντας της ιστορίας
τα ίχνη και των ίππων στην Γη τις πατημασιές
όντων εν τω Λόγω ... ελλόγων

Τετάρτη, 4 Ιουλίου 2012

Η Διακήρυξη της Ελευθερίας


Το ταξίδι του Ελληνισμού από Ανατολικά Δυτικά 
με το πλοίο του   Ελεύθερου Ομήρου στην Αμερική

ΣΕ ΣΥΝΟΔΟ, 4 ΙΟΥΛΙΟΥ 1776
Η ομόφωνη Διακήρυξη
των δεκατριών ενωμένων
Πολιτειών της Αμερικής
Όταν κατά την Πορεία των ανθρωπίνων γεγονότων γίνεται απαραίτητο για έναν λαό να λύσει τους πολιτικούς δεσμούς οι οποίοι τον συνδέουν με άλλον και να αναλάβει ανάμεσα στις δυνάμεις της γης την ξεχωριστή και ίση θέση την οποία δικαιούται από τους Νόμους της Φύσης και τον Θεό της Φύσης, στοιχειώδης σεβασμός προς τη γνώμη της ανθρωπότητας επιβάλει [στο λαό αυτό] να διακηρύξει τα αίτια που τον ωθούν στον διαχωρισμό.
Δεχόμαστε τις εξής αλήθειες ως αυταπόδεικτες, πως όλοι οι άνθρωποι δημιουργούνται ίσοι, και προικίζονται από τον Δημιουργό τους με συγκεκριμένα απαραβίαστα Δικαιώματα, μεταξύ των οποίων είναι το δικαίωμα στη Ζωή, το δικαίωμα στην Ελευθερία, και το δικαίωμα στην επιδίωξη της Ευτυχίας.
Πως για να εξασφαλιστούν αυτά τα δικαιώματα, ιδρύονται Κυβερνήσεις μεταξύ των Ανθρώπων, αντλώντας τις εύλογες εξουσίες τους από την συναίνεση των κυβερνημένων.
Πως όποτε μια Μορφή Κυβέρνησης γίνεται καταστροφική για τους σκοπούς αυτούς, είναι Δικαίωμα του Λαού να την αλλάξει ή να την καταργήσει, και να εγκαταστήσει νέα Κυβέρνηση θέτοντας τα θεμέλιά της σε τέτοιες αρχές και οργανώνοντας τις εξουσίες της σε τέτοια μορφή, ώστε να φανεί πιθανότερο να επιφέρει την Ασφάλεια και την Ευτυχία του. Η σύνεση, όντως, επιβάλλει πως Κυβερνήσεις από καιρό εγκαθιδρυμένες δεν θα πρέπει να αλλάζουν για επουσιώδεις και πρόσκαιρους λόγους· και ανάλογα, η εμπειρία έχει δείξει ότι η ανθρωπότητα είναι περισσότερο διατεθειμένη να υπομείνει, όσο το κακό υπομένεται, παρά να διορθώσει την πορεία της καταργώντας μορφές [διακυβέρνησης] στις οποίες είναι μαθημένη. Όταν όμως μια μακρά σειρά καταχρήσεων και σφετερισμών, συνεχώς με τον ίδιο σκοπό, μαρτυρά πλεκτάνη υποταγής [του Λαού] στον απόλυτο Δεσποτισμό, είναι δικαίωμά του, είναι καθήκον του, να αποτινάξει τέτοια Κυβέρνηση και να εγκαθιδρύσει νέους Φύλακες για τη μελλοντική του ασφάλεια.
Τέτοια υπήρξε η υπομονετική ανοχή αυτών των Αποικιών· και τέτοια είναι σήμερα η ανάγκη που τις υποχρεώνει να αλλάξουν το προηγούμενο Σύστημα της Διακυβέρνησής τους. Η ιστορία του σημερινού Βασιλέως της Μεγάλης Βρετανίας είναι μια ιστορία επανειλημμένων αδικιών και σφετερισμών, με άμεσο σκοπό την εγκαθίδρυση απόλυτης Τυραννίας σ΄αυτές τις Πολιτείες. Προς απόδειξη αυτών, ας παραθέσουμε τα δεδομένα στον ειλικρινή κόσμο.
Έχει αρνηθεί [ο Βασιλιάς] την επικύρωση των πιο ευεργετικών και αναγκαίων για το κοινό καλό νόμων.
Έχει απαγορεύσει στους Κυβερνήτες του να θεσπίζουν Νόμους άμεσης και επείγουσας σημασίας, εκτός και αν αυτοί τελούν υπό αίρεση μέχρι την συγκατάθεσή του. Και όσο τελούν υπό αίρεση έχει εντελώς περιφρονήσει να ασχοληθεί με αυτούς.
Έχει αρνηθεί να θεσπίσει άλλους Νόμους για την εξυπηρέτηση κατοίκων μεγάλων περιφερειών, εκτός κι αν οι κάτοικοι αυτοί θα απεμπολούσαν το δικαίωμα της Αντιπροσώπευσης στην Νομοθετική Εξουσία· ένα δικαίωμα ανεκτίμητο για αυτούς και δεινό μόνο για τυράννους.
Έχει συγκαλέσει νομοθετικά σώματα σε τόπους ασυνήθιστους, ακατάλληλους και απομακρυσμένους από τους χώρους φύλαξης των Δημόσιων Αρχείων τους, με μόνο σκοπό να εξαντλήσει τα μέλη τους μέχρις να συμμορφωθούν με τα μέτρα του.
Έχει επανειλημμένα διαλύσει Βουλές Αντιπροσώπων, επειδή αντιτάχθηκαν γενναία στις δικές του επιβουλές κατά των δικαιωμάτων του λαού.
Έχει αρνηθεί για πολύ καιρό, κατόπιν τέτοιων διαλύσεων, να διεξάγει νέες εκλογές, κατά συνέπεια η νομοθετική εξουσία, ακατάλυτη καθ'εαυτή, περιήλθε σε ολόκληρο τον λαό ώστε να ασκείται από αυτόν· η Πολιτεία παρέμενε εν το μεταξύ εκτεθειμένη σε όλους τους κινδύνους επιδρομής από έξω, και αναταραχής από μέσα.
Έχει πασχίσει να εμποδίσει την αύξηση του πληθυσμού των πολιτειών· για το σκοπό αυτό έφερε προσκόμματα στην εφαρμογή των νόμων για την πολιτογράφηση των ξένων· αρνήθηκε να εγκρίνει άλλους για να ενθαρρύνει τη μετανάστευση και επέβαλλε επιπλέον προϋποθέσεις για την παραχώρηση εκτάσεων γης.
Έχει παρεμποδίσει την απονομή δικαιοσύνης αρνούμενος την κύρωση νόμων για τη σύσταση δικαστικών αρχών.
Έχει καταστήσει τους Δικαστές εξαρτώμενους μόνο από τη Βούλησή του για τη θητεία τους, και του ποσού και της καταβολής του μισθού τους.
Έχει θεσμοθετήσει πολυάριθμες νέες θέσεις και έστειλε εδώ ορδές υπαλλήλων που καταπιέζουν το λαό μας και απομυζούν τα υπάρχοντά του.
Έχει διατηρήσει ανάμεσά μας, σε καιρούς ειρήνης, Μόνιμο Στρατό χωρίς τη συγκατάθεση των νομοθετών μας.
Επιχείρησε να καταστήσει τη στρατιωτική εξουσία ανεξάρτητη και ανώτερη της πολιτικής εξουσίας.
Έχει συνεργήσει με άλλους με σκοπό να μας υποβάλουν σε μια δικαιοδοσία ξένη προς το σύνταγμά μας, και μη αποδεκτή από τους νόμους μας· κυρώνοντας τις υποτιθέμενες νομοθετικές τους πράξεις:
Για να σταθμεύει μεγάλα σώματα ενόπλων στρατιωτών ανάμεσά μας·
Για να τα προστατεύει, με εικονικές Δίκες, από την τιμωρία για τους φόνους που διαπράττουν κατά των κατοίκων αυτών των Πολιτειών·
Για να αποκόβει όλες μας τις Συναλλαγές με τον υπόλοιπο κόσμο·
Για να μας επιβάλλει Φόρους δίχως τη συγκατάθεσή μας·
Για να μας στερεί, σε πολλές περιπτώσεις, το ευεργέτημα της Δίκης από Ενόρκους·
Για να μας στέλνει πέρα από τους Ωκεανούς για να δικαστούμε για ανυπόστατα αδικήματα·
Για να καταργεί το ελεύθερο Σύστημα των Αγγλικών Νόμων σε μια όμορη Επαρχία, ιδρύει σε αυτήν μια Αυθαίρετη κυβέρνηση, και επεκτείνει τα Όριά της ώστε να την καταστήσει αμέσως ένα υπόδειγμα και ένα κατάλληλο εργαλείο για να εισαγάγει την ίδια απόλυτη εξουσία σε αυτές τις Αποικίες·
Για να καταλύει τους Καταστατικούς Χάρτες μας, να καταργεί τους πιο πολύτιμους νόμους μας και να μεταβάλει ριζικά τον τρόπο διακυβέρνησής μας.
Για να αναστείλουν τη λειτουργία των νομοθετικών σωμάτων μας, οικειοποιήθηκαν [ο Βασιλιάς και οι συνεργοί του] την εξουσία να νομοθετούν για μας σε οποιαδήποτε περίπτωση.
Παραιτήθηκε του δικαιώματός του να κυβερνά εδώ, εφόσον αποκήρυξε την Προστασία του και διεξάγει πόλεμο εναντίον μας.
Λεηλάτησε τις θάλασσές μας, ρήμαξε τις ακτές μας, κατέκαψε τις πόλεις μας και κατέστρεψε τις ζωές του λαού μας.
Μεταφέρει ήδη ισχυρές στρατιωτικές δυνάμεις ξένων μισθοφόρων για να ολοκληρώσουν το έργο θανάτου, ερήμωσης και τυραννίας που ξεκίνησε ήδη με Σκληρότητα και Προδοσία, παραδείγματα των οποίων δύσκολα θα μπορούσε να συναντήσει κανείς και στις πιο βάρβαρες εποχές, και είναι εντελώς ανάξιες ηγέτη πολιτισμένου έθνους.
Υποχρέωσε τους συμπολίτες μας που αιχμαλώτισε στην ανοιχτή θάλασσα να πάρουν τα όπλα εναντίον της χώρας τους και είτε να μεταβληθούν σε εκτελεστές των φίλων και αδελφών τους, είτε να δολοφονηθούν απ'αυτούς.
Προκάλεσε ντόπιες εξεγέρσεις ανάμεσά μας και προσπάθησε να κατευθύνει εναντίον των κατοίκων της παραμεθορίου μας, τους ανηλεείς Αγρίους Ινδιάνους των οποίων η γνωστή πολεμική μέθοδος είναι ο αδιάκριτος αφανισμός [ανθρώπων] όλων των ηλικιών, φύλου και κοινωνικής τάξης.
Σε κάθε στάδιο αυτής της καταδυνάστευσης έχουμε αιτηθεί θεραπείας με την μεγαλύτερη σεμνότητα: μα οι επανειλημμένες μας εκκλήσεις έχουν απαντηθεί μόνο με επανειλημμένες αδικίες. Ένας Ηγεμόνας του οποίου ο χαρακτήρας έχει όλα τα γνωρίσματα που αρμόζουν σε έναν Τύραννο, είναι ακατάλληλος για ηγέτης ελεύθερων ανθρώπων.
Ούτε παραμελήσαμε τις υποχρεώσεις προς τους Βρετανούς αδελφούς μας. Τους προειδοποιήσαμε κατά καιρούς για τις απόπειρες των νομοθετικών σωμάτων τους να επεκτείνουν την αυθαίρετη δικαιοδοσία τους στις υποθέσεις μας. Τους υπενθυμίσαμε τις περιστάσεις της μετανάστευσης και εγκατάστασής μας εδώ.
Απευθύναμε έκκληση στο έμφυτο αίσθημα δικαιοσύνης και μεγαλοθυμίας τους και επικαλεστήκαμε τους δεσμούς της κοινής καταγωγής μας για να αποκηρύξουν αυτές τις πράξεις σφετερισμού, οι οποίες αναπότρεπτα θα διαρρήγνυαν τους δεσμούς και την αλληλογραφία μας. Και αυτοί κώφευσαν στη φωνή της δικαιοσύνης και της συγγένειας. Οφείλουμε, κατά συνέπεια να ενδώσουμε στην ανάγκη που επιβάλει το χωρισμό μας και να τους θεωρούμε, όπως και το υπόλοιπο της ανθρωπότητας, εχθρούς στον πόλεμο και φίλους στην ειρήνη.
Συνεπώς, εμείς, οι αντιπρόσωποι των ενωμένων Πολιτειών της Αμερικής, αφού συγκαλέσαμε Γενική Συνέλευση, επικαλούμενοι τον Υπέρτατο Κριτή του κόσμου ως μάρτυρα των προθέσεών μας, διακηρύσσουμε και δηλώνουμε επισήμως, στο όνομα και με εξουσία του αγαθού λαού των αποικιών αυτών, ότι αυτές οι ενωμένες Αποικίες, αποτελούν και δικαιωματικά οφείλουν να αποτελέσουν ελεύθερες και ανεξάρτητες πολιτείες, ότι απαλλάσσονται από κάθε πίστη και υποταγή προς το Βρετανικό Στέμμα, και ότι κάθε πολιτικός δεσμός μεταξύ αυτών και του Βρετανικού Κράτους λύεται και πλέον δεν υφίσταται· και ότι ως ελεύθερες και ανεξάρτητες πολιτείες έχουν πλήρη ισχύ να κηρύξουν πόλεμο, να συνομολογήσουν ειρήνη, να συνάψουν συμμαχίες, να καθιερώσουν εμπόριο και να προβούν σε κάθε είδους συμφωνίες και ενέργειες που χαρακτηρίζουν τα ανεξάρτητα κράτη. Και προς στήριξη αυτής της διακήρυξης, έχοντας ακλόνητη πίστη στην προστασία της Θείας Πρόνοιας, αμοιβαία δεσμεύουμε μεταξύ μας τις Ζωές μας, τις Περιουσίες μας και την ιερή Τιμή μας.

 Το Νησί των της Ελευθερίας των Ανθρώπων 
και η Αξιοπρέπεια των  Πολεμιστών

Ο Λόγος του Αχιλλέα









Hector's fall
"Ἕκτορ μή μοι ἄλαστε συνημοσύνας ἀγόρευε·"

Έκτωρ μη μου μιλάς για συμφωνίες που έχεις καταπατήσει
και μας έχεις όλους ξεπουλήσει
....ανακράζει ο πρώτος πολεμιστής των Ελλήνων

Προς τον Έκτορα τον πρωτοκαθήμενο της άρπαγης Τροίας και τους υπόλοιπους προεστούς θρησκευτικούς

και ομοτράπεζους πολιτικούς

Με λόγια απλά ξεκάθαρα Ελληνικά , λακωνικά
και στην καθομιλουμένη για να γίνουν κατανοητά

Είστε έκπτωτοι.....κυρίες και κύριοι μιας αντινοϊκής κατοχής και παράλογης λογικής.

Είστε έκπτωτοι στα μάτια της ιστορίας

Στο βλέμμα της μυθοπλασίας
στον ατένισμα της δικαιοδοσίας.
Φέρτε πίσω τα κλεμμένα
Φέρτε πίσω τα λεφτά την ομορφιά τα αγάλματα, τους θησαυρούς και την περιουσία ενός περήφανου λαού.

Όλα όσα κλέψατε εσύ ο πατέρας σου τα αδέλφια σου οι συγγενείς σου,
οι πνευματικοί σας "νονοί", οι λέσχες σου και οι σύμμαχοι σου οι ανθελληνικοί.

Κλέψατε μια χώρα την λεηλατήσατε την διασύρατε την γελοιοποιήσατε

την εξευτελίσατε χωρίς αξιοπρέπεια και τιμή.

Μα πάνω απ΄όλα κλέψατε τις λέξεις μας τις αρχέγονες έννοιες και την σημασία τους μαζί με την ιστορία τους.

Κλέψατε την δύναμη τους , την ιδιοποιηθήκατε για ίδιους ποταπούς σκοπούς.

Δεν δεχόμεθα παράλογα διλήμματα , προκρούστρειες λύσεις και ωμούς εκβιασμούς.

Δεν υπάρχουν συμφωνίες μεταξύ λύκων και προβάτων και μερίδες του λέοντος για επίγειους και επουράνιους μνημονιακούς δυνάστες θεούς

δικτάτορες ταχυδακτυλουργούς .

Δεν υπάρχει τίποτα που να χρωστάει κανείς σε τεμπέληδες της εύφορης κοιλάδας που δεν έχουν εργαστεί ποτέ και δεν δικαιούνται καμιά περιουσία να κρατούν και για χρέη να ομιλούν.
Δεν υπάρχουν συμφωνίες και δικαιώματα μεταξύ αδίκων ανόμων και καταχραστών παρανόμων και όλα στο όνομα του κοσμικού δικαίου
θα αναιρεθούν.

Αχιλλέας Αιακίδης του Πηλείδη
οργισμένος αγανακτισμένος αποφασισμένος στρατηγός
των Μυρμιδόνων φρουρός

Έκτορος κτήτορος καθαίρεσις

Η αποτελεσματική διδασκαλία εκπαίδευσις του Χείρωνος.
Η ήττα των εχόντων και κατεχόντων έμπροσθεν

τειχών απληστίας τρωικά σε άμεση αναμέτρηση

με τους πολεμιστάς

δια την δικαία των υλικών αγαθών μοιρασιά

Χ ΙλιάδοςΤὸν δ' ἄρ' ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς· 260
Ἕκτορ μή μοι ἄλαστε συνημοσύνας ἀγόρευε·
ὡς οὐκ ἔστι λέουσι καὶ ἀνδράσιν ὅρκια πιστά,
οὐδὲ λύκοι τε καὶ ἄρνες ὁμόφρονα θυμὸν ἔχουσιν,
ἀλλὰ κακὰ φρονέουσι διαμπερὲς ἀλλήλοισιν,
ὣς οὐκ ἔστ' ἐμὲ καὶ σὲ φιλήμεναι, οὐδέ τι νῶϊν
ὅρκια ἔσσονται, πρίν γ' ἢ ἕτερόν γε πεσόντα
αἵματος ἆσαι Ἄρηα ταλαύρινον πολεμιστήν.
παντοίης ἀρετῆς μιμνήσκεο· νῦν σε μάλα χρὴ
αἰχμητήν τ' ἔμεναι καὶ θαρσαλέον πολεμιστήν.
οὔ τοι ἔτ' ἔσθ' ὑπάλυξις, ἄφαρ δέ σε Παλλὰς Ἀθήνη 270
ἔγχει ἐμῷ δαμάᾳ· νῦν δ' ἀθρόα πάντ' ἀποτίσεις
κήδε' ἐμῶν ἑτάρων οὓς ἔκτανες ἔγχεϊ θύων.

Ἦ ῥα, καὶ ἀμπεπαλὼν προΐει δολιχόσκιον ἔγχος·
καὶ τὸ μὲν ἄντα ἰδὼν ἠλεύατο φαίδιμος Ἕκτωρ·
ἕζετο γὰρ προϊδών, τὸ δ' ὑπέρπτατο χάλκεον ἔγχος,
ἐν γαίῃ δ' ἐπάγη· ἀνὰ δ' ἥρπασε Παλλὰς Ἀθήνη,
ἂψ δ' Ἀχιλῆϊ δίδου, λάθε δ' Ἕκτορα ποιμένα λαῶν.
Ἕκτωρ δὲ προσέειπεν ἀμύμονα Πηλεΐωνα·
ἤμβροτες, οὐδ' ἄρα πώ τι θεοῖς ἐπιείκελ' Ἀχιλλεῦ
ἐκ Διὸς ἠείδης τὸν ἐμὸν μόρον, ἦ τοι ἔφης γε· 280
ἀλλά τις ἀρτιεπὴς καὶ ἐπίκλοπος ἔπλεο μύθων,
ὄφρά σ' ὑποδείσας μένεος ἀλκῆς τε λάθωμαι.
οὐ μέν μοι φεύγοντι μεταφρένῳ ἐν δόρυ πήξεις,
ἀλλ' ἰθὺς μεμαῶτι διὰ στήθεσφιν ἔλασσον
εἴ τοι ἔδωκε θεός· νῦν αὖτ' ἐμὸν ἔγχος ἄλευαι
χάλκεον· ὡς δή μιν σῷ ἐν χροῒ πᾶν κομίσαιο.
καί κεν ἐλαφρότερος πόλεμος Τρώεσσι γένοιτο
σεῖο καταφθιμένοιο· σὺ γάρ σφισι πῆμα μέγιστον.

Ἦ ῥα, καὶ ἀμπεπαλὼν προΐει δολιχόσκιον ἔγχος,
καὶ βάλε Πηλεΐδαο μέσον σάκος οὐδ' ἀφάμαρτε· 290
τῆλε δ' ἀπεπλάγχθη σάκεος δόρυ· χώσατο δ' Ἕκτωρ
ὅττί ῥά οἱ βέλος ὠκὺ ἐτώσιον ἔκφυγε χειρός,
στῆ δὲ κατηφήσας, οὐδ' ἄλλ' ἔχε μείλινον ἔγχος.
Δηΐφοβον δ' ἐκάλει λευκάσπιδα μακρὸν ἀΰσας·
ᾔτεέ μιν δόρυ μακρόν· ὃ δ' οὔ τί οἱ ἐγγύθεν ἦεν.
Ἕκτωρ δ' ἔγνω ᾗσιν ἐνὶ φρεσὶ φώνησέν τε·
ὢ πόποι ἦ μάλα δή με θεοὶ θάνατον δὲ κάλεσσαν·
Δηΐφοβον γὰρ ἔγωγ' ἐφάμην ἥρωα παρεῖναι·
ἀλλ' ὃ μὲν ἐν τείχει, ἐμὲ δ' ἐξαπάτησεν Ἀθήνη.
νῦν δὲ δὴ ἐγγύθι μοι θάνατος κακός, οὐδ' ἔτ' ἄνευθεν, 300
οὐδ' ἀλέη· ἦ γάρ ῥα πάλαι τό γε φίλτερον ἦεν
Ζηνί τε καὶ Διὸς υἷι ἑκηβόλῳ, οἵ με πάρος γε
πρόφρονες εἰρύατο· νῦν αὖτέ με μοῖρα κιχάνει.
μὴ μὰν ἀσπουδί γε καὶ ἀκλειῶς ἀπολοίμην,
ἀλλὰ μέγα ῥέξας τι καὶ ἐσσομένοισι πυθέσθαι.

Ὣς ἄρα φωνήσας εἰρύσσατο φάσγανον ὀξύ,
τό οἱ ὑπὸ λαπάρην τέτατο μέγα τε στιβαρόν τε,
οἴμησεν δὲ ἀλεὶς ὥς τ' αἰετὸς ὑψιπετήεις,
ὅς τ' εἶσιν πεδίον δὲ διὰ νεφέων ἐρεβεννῶν
ἁρπάξων ἢ ἄρν' ἀμαλὴν ἢ πτῶκα λαγωόν· 310
ὣς Ἕκτωρ οἴμησε τινάσσων φάσγανον ὀξύ.
ὁρμήθη δ' Ἀχιλεύς, μένεος δ' ἐμπλήσατο θυμὸν
ἀγρίου, πρόσθεν δὲ σάκος στέρνοιο κάλυψε
καλὸν δαιδάλεον, κόρυθι δ' ἐπένευε φαεινῇ
τετραφάλῳ· καλαὶ δὲ περισσείοντο ἔθειραι
χρύσεαι, ἃς Ἥφαιστος ἵει λόφον ἀμφὶ θαμειάς.
οἷος δ' ἀστὴρ εἶσι μετ' ἀστράσι νυκτὸς ἀμολγῷ
ἕσπερος, ὃς κάλλιστος ἐν οὐρανῷ ἵσταται ἀστήρ,
ὣς αἰχμῆς ἀπέλαμπ' εὐήκεος, ἣν ἄρ' Ἀχιλλεὺς
πάλλεν δεξιτερῇ φρονέων κακὸν Ἕκτορι δίῳ 320
εἰσορόων χρόα καλόν, ὅπῃ εἴξειε μάλιστα.
τοῦ δὲ καὶ ἄλλο τόσον μὲν ἔχε χρόα χάλκεα τεύχεα
καλά, τὰ Πατρόκλοιο βίην ἐνάριξε κατακτάς·
φαίνετο δ' ᾗ κληῗδες ἀπ' ὤμων αὐχέν' ἔχουσι
λαυκανίην, ἵνα τε ψυχῆς ὤκιστος ὄλεθρος·
τῇ ῥ' ἐπὶ οἷ μεμαῶτ' ἔλασ' ἔγχεϊ δῖος Ἀχιλλεύς,
ἀντικρὺ δ' ἁπαλοῖο δι' αὐχένος ἤλυθ' ἀκωκή·
οὐδ' ἄρ' ἀπ' ἀσφάραγον μελίη τάμε χαλκοβάρεια,
ὄφρά τί μιν προτιείποι ἀμειβόμενος ἐπέεσσιν.
ἤριπε δ' ἐν κονίῃς· ὃ δ' ἐπεύξατο δῖος Ἀχιλλεύς· 330
Ἕκτορ ἀτάρ που ἔφης Πατροκλῆ' ἐξεναρίζων
σῶς ἔσσεσθ', ἐμὲ δ' οὐδὲν ὀπίζεο νόσφιν ἐόντα
νήπιε· τοῖο δ' ἄνευθεν ἀοσσητὴρ μέγ' ἀμείνων
νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσιν ἐγὼ μετόπισθε λελείμμην,
ὅς τοι γούνατ' ἔλυσα· σὲ μὲν κύνες ἠδ' οἰωνοὶ
ἑλκήσουσ' ἀϊκῶς, τὸν δὲ κτεριοῦσιν Ἀχαιοί.

Τὸν δ' ὀλιγοδρανέων προσέφη κορυθαίολος Ἕκτωρ·
λίσσομ' ὑπὲρ ψυχῆς καὶ γούνων σῶν τε τοκήων

μή με ἔα παρὰ νηυσὶ κύνας καταδάψαι Ἀχαιῶν,
ἀλλὰ σὺ μὲν χαλκόν τε ἅλις χρυσόν τε δέδεξο 340
δῶρα τά τοι δώσουσι πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ,
σῶμα δὲ οἴκαδ' ἐμὸν δόμεναι πάλιν, ὄφρα πυρός με
Τρῶες καὶ Τρώων ἄλοχοι λελάχωσι θανόντα.

Iλιάς!


Ο Λόγος, το Βιβλίο, τα Έπη,
το Φως των Ελλήνων
Χειρωνία μάχη σώμα με σώμα
χέρια με χέρια
στου Δάρδανου Δαρού τα στενά!
Το Αστέρι του Βορρά!
2800 χρόνια από τον Όμηρο και μετά...