Διός Θέμιστες

 

 

 

Περί Δικαιοσύνης  

...όπως την ονειρεύτηκαν ακριβοδίκαιη
οι πρώτοι άνθρωποι και Έλληνες
σύζυγο του Διός.
Θέμις ... μητέρα των Ωρών και των Μοιρών

Περί δικαιοσύνης
Δικαιοσύνη; Πότε; Πως; Που;

Πότε:

Εν αρχή ην και συμφώνως με τας Δημιουργικάς Αρχάς,

ην, ο Λόγος της Δικαιοσύνης, ο νοητός!

Χωρίς την εγγύηση και την άρρηκτη διαβεβαίωση της…..ο κόσμος
διάκοσμος δεν έχει κανένα λόγο ύπαρξης.
Δεν πληρεί τις προδιαγραφές ενός εγκόσμιου έργου, κόσμημα με Ήθος.
Η αδικία είναι εξοργιστική από όπου και αν προέρχεται,
είτε από θεό …είτε από άνθρωπο και δεν μπορώ να την ανεχθώ και να την αποδεχθώ. Αντιβαίνει με τον ορθό νου.
Αδίστακτα τον εξοντώνει, τον κατακρεουργεί.
Φθάνει πια με αυτή την άδικη ….παράλογη απουσία της ορθοφροσύνης.

Πως:
Εν αρχή αποφαίνεται …..ο Ηράκλειος Λόγος …ασχολούμενος με την εντεταλμένη δικαιοδοσία του, σε αξύνετους υπνοβάτες:
«Αλλά ενώ ο Λόγος παραμένει ο ίδιος, οι άνθρωποι παραμένουν ασυλλόγιστα αξύνετοι τόσο πριν τον ακούσουν όσο και μετά. Διότι όλα γίνονται κατά αυτόν το λόγο τόνδε σύμφωνα με αυτόν το λόγον αλλά και δια τούτο,..»
Η έννοια τη Δικαιοσύνης, ο Ήλιος της, είναι η κάθετη δύναμη που ανυψώνει τον άνθρωπο σε ορεσίβιες υψηλές του Ολύμπου κορυφές … στο ζενίθ της ακτινοβολίας του. Προχωρών μετά τον Ζυγό, την Ζυγαριά και την Κρίση του, σε δύσβατα μονοπάτια πυριφλεγούς συνείδησης ….αυτόφωτης.
Μεταφέρων την ύλη των εύφορων πεδιάδων σε μετουσιώσεις της συντελεσμένης πραγματικότητας …. Ως χαρμόσυμο μήνυμα ευδοκίας.
Αυτό … της εμπειρίας του Πνεύματος της Περιπέτειας του και της Επιστροφής του…
Νόμιμο κτήμα ,απόκτημα της οντολογικής περιουσίας του ανθρώπου.
Δικαιωματικά πλέον του ανήκει!

Που:
ΕΔΩ!
Δέον,
Αν δεν αποδοθεί Δικαιοσύνη, η Γη να μη ξαναβγάλει χορτάρι,
Ο άνεμος να κοπάσει να λιγοστέψει,
Τα νερά να πάψουν να τρέχουν,
Ο Ήλιος να μην ανατείλει ξανά,
Τα αστέρια να σβήσουν,
Η Σελήνη …να αποχωρήσει.
Όλος ο κόσμος ,
Σε μια ηφαιστειακή έκρηξη …πυροτέχνημα αλουργίδας
ξυπόλητος κόσμιος πρίγκιπας
της αμπώτιδος,
στα κοσμικά ρεύματα να βυθισθεί ξανά.

Αυτή είναι η Ετυμηγορία των Πολεμιστών
Στην Δίκη των Αστεριών!
Φτάνει πια με αυτή την αδικία…του αντινού
και με το παράλογο της αδικίας ενός παρασιτικού ιού.

 "Θέμις" θα πει... ίσταται πάνω απ' όλα

Η παρέα

Ο Χορός των Ωρών

  














Ο ΧΟΡΟΣ ΤΩΝ ΩΡΩΝ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ ΠΟΤΑΜΟ ΗΡΙΔΑΝΟ!
ΕΥΝΟΜΙΑ, ΔΙΚΗ ΕΙΡΗΝΗ, ΚΟΡΕΣ ΤΟΥ ΔΙΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΘΕΜΙΔΟΣ
 ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΘΟΥΝ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ!
Nicola Poussen

Γράμματα από το μέλλον
το παρελθόν και το αιώνιο παρόν!

Ε Ιλιάδος

Ἥρη δὲ μάστιγι θοῶς ἐπεμαίετ’ ἄρ’ ἵππους·
αὐτόμαται δὲ πύλαι μύκον οὐρανοῦ ἃς ἔχον Ὧραι,
τῇς ἐπιτέτραπται μέγας οὐρανὸς Οὔλυμπός τε 750
ἠμὲν ἀνακλῖναι πυκινὸν νέφος ἠδ’ ἐπιθεῖναι.
τῇ ῥα δι’ αὐτάων κεντρηνεκέας ἔχον ἵππους·
εὗρον δὲ Κρονίωνα θεῶν ἄτερ ἥμενον ἄλλων
ἀκροτάτῃ κορυφῇ πολυδειράδος Οὐλύμποιο.
ἔνθ’ ἵππους στήσασα θεὰ λευκώλενος Ἥρη
Ζῆν’ ὕπατον Κρονίδην ἐξείρετο καὶ προσέειπε·

Ζεῦ πάτερ ……
Οι Ώρες, δωροδότριες πολυγήθεες, οι Πύλες του Ουρανού!
Η Ήρα και ο Χρονισμός.
Ο καλπασμός των αλόγων της ψυχής στον χωροχρόνο.
Το σπάσιμο του φράγματος της Αντίληψης!
Η Ήρα σε περίτεχνο άρμα ανεβαίνει με τιμόνι αργυρό και ρόδες χάλκινες οκτάκτινες .
 Τα χρυσά λουριά πιάνει στα χέρια της και τα άλογα μόνη της δένει.
Κοντά της η Αθηνά, το λεπτό πέπλο ιδίας κατασκευής αφήνει , την ασπίδα με το κεφάλι της Γοργόνας κρατά. Τον χιτώνα του αιγιδοφόρου Διός, δικέρατον κράνος τετράφαλο χρυσό φορά που 100 στρατούς χωρά.
Από τους θυρωρούς, τις Ώρες περνούν και τις μετρούν.
24 ώρες, 24 ραψωδίες, 24 γράμματα , στιγμές από τα ταξίδια της αιωνιότητας από οξυδερκείς αναγνώστες περιμένουν να διαβαστούν σε ενθυμική ανάγνωση διαλογιστική.
Βρίσκουν τον νεφεληγερέτη να στέκεται μακρόθεν από τους άλλους θεούς στην ακροκορφή του πολύκορφου Ολύμπου:

Ζευ πάτερ….
Γράμματα από το μέλλον, το παρελθόν και το αιώνιο παρόν!
Ομηρικές επιστολές…. η επικίνδυνη αποστολή στο σύμπαν .
Μέτρα τις ώρες, τα λεπτά, τα βράδια που έχω ξενυχτίσει πλάι σου, τα δάκρυα των ποταμών, τα γράμματα που σου έχω στείλει, τα τραγούδια που σου έχω τραγουδήσει, τους αναστεναγμούς, τις μπόρες ,τα κύματα που χτύπησαν πάνω μου,τα νησιά που έχω εξερευνήσει, , τους δρόμους που έχω περπατήσει για χάρη σου, τα άδεια καλοκαίρια, τα όνειρα που έχω ζωγραφίσει, τις σελίδες, τις ζωές που ζούμε χωριστά, μέτρα τα ψυχή μου και σήκω πάνω, άνω στήσου ολόρθη ατένισε ένα Ήλιο λαμπερό σε άρμα πολεμικό!
Ξέρεις να μετράς…. ;
Μέτρα τις Ώρες…Ευνομία, Δίκη, και Ειρήνη σε 12 Έργα και Ημέρες
εργασιακά οκτάωρα στον Ηριδανό ποταμό!

 Ομηρικές επιστολές
…. η επικίνδυνη αποστολή στο σύμπαν .