Κρίση και Διάκριση

michel martin drolling  Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ  ΣΤΗ ΓΗ

«Θεία δίκη, θα πέσει φωτιά να μας κάψει»!

Η Αστραία κόρη του «πατρός ανδρών τε θεών» Δία και της θεάς της δικαιοσύνης Θέμιδας. Κατά άλλους κόρη του Τιτάνα Αστραίου και της Ηούς (Ηώ = Αυγή) που την έλεγαν και Δίκη και την παρίσταναν με ζυγαριά και φοίνικα στο ένα χέρι και στάχυ στο άλλο.^[1]Πρόσφερε τη βοήθειά της κατά την Τιτανομαχία υπέρ του Δία. Αυτός την τίμησε με το να της δώσει το δικαίωμα να οδηγεί τον κεραυνό στον στόχο του. Από αυτό η Αστραία έγινε η προσωποποίηση της Δικαιοσύνης, από την πλευρά της επόπτευσης, και συχνά προσφωνούταν ως Θεία Δίκη.

• Από αυτή την προσφώνηση παραμένει μέχρι και σήμερα σε χρήση στη νεοελληνική η λαϊκή έκφραση:

«Θεία δίκη, θα πέσει φωτιά να μας κάψει»!

Κατά τον Οβίδιο^[2] και τον Ησίοδο η Αστραία κατοικούσε στη Γη μέχρι την περίοδο του Χρυσού Γένους, γι΄ αυτό και οι αρχαίοι ποιητές ονόμαζαν την εποχή εκείνη και «εποχή της Αστραίας».

Ύστερα, απογοητευμένη από τις ηθελημένες αλλοιώσεις του πνεύματος της Δικαιοσύνης που επέφεραν οι άνθρωποι, (κατάπτωση αξιών), μετά την Αιδώ, που πρώτη εγκατέλειψε τη Γη, και αντ΄ αυτής εγκαταστάθηκε το Έγκλημα, μετέβη στον Όλυμπο και από εκεί στον Ουρανό όπου και εισήλθε στον αστερισμό της Παρθένου (επειδή περέμεινε αγνή παρθένα κακών).

Εικονίζεται ως επί το πλείστον να κρατά στο δεξί χέρι ζυγό με ένα κλαδί φοίνικα, ενώ στο αριστερό ένα στάχυ ή ξίφος. Μια άλλη απεικόνισή της είναι αυτή κατά την οποία στο δεξί κρατά κλαδί ελιάς και στο αριστερό το Κέρας της Αμάλθειας.

Για να ξανακερδίσει αυτά που έχασε κάποιος εκτός από μια ισχυρή ενεργοποιημένη πρόθεση χρειάζεσαι και γνώση…

Θα αφήσουμε εδώ,
κρεμασμένα
τα ονόματα των μνηστήρων,
μικρών και μεγάλων,
εκκολαπτόμενων, εν δυνάμει και
σχηματοποιημένων,
για να τους αναγνωρίζουμε κάθε φορά,
όπου τους συναντούμε.
Συνήθως σε τραπέζια βρίσκονται και μπουφέδες και δείπνους μυστικούς
και τράπεζες μεγάλες.

Στους Λωτοφάγους εκκολάπτονται μετά την Καλυψώ…σχηματοποιούνται και ανεβαίνουν στην εξουσία… με τις ευλογίες της.

12 ΙΘΑΚΙΝΟΙ
Αντίνοος, Ευρύμαχος, Πρόνοος, Λειώδης, Αφμίμαχος, Αμφίαλος, Πρόμαχος, Αμφιμέδων, Αρίστρατος,, Έλενος, Δουλιχέας, Κτήσιππος.

57 ΔΟΥΛΙΧΙΟΙ
Αμφίμαχος, Κλύτιος, Ακάμας,Φιλόδημος, Τέλμιος, Αντίγονος, Γλαύκος, Ανδαίμων,
Αμφίνομος, Ευρύαλος, Αγήνορας, Θερσίλοχος, Μενεπτόλεμος, Πολύιδος, Μαρψιος,
Καλυδωνέας, Αχέροχος, Θόας, Πάραλος, Ευρύπυλος, Άγιος, Δαμάστορας, Αστύλοχος, Ιφιδάμας, Εχίονος, Μέδοντας, Αντίφυτος, Δημοπτόλεμος, Ευηνορίδης,
Πυλαιμένης, Κλύμενος, Βίας, Σχέδιος, Αργείος, Λάμας, Άγριος, Πρόιμος, Κτήσιος, Ακαρνών, Κύκνος, Ψηράς, Ελλάνικος, Περίφρονος, Μεγασθένης, Θρασυμήδης,
Αρμένιος, Διοπήδης, Μηκιστέας, Αντίμαχος, Πτολεμαίος, Λεστορίδης, Νικόμαχος,
Πολυποίτης, Κεραός, Μένιος, Κρίτιος, Λύριος.

23 ΣΑΜΑΙΟΙ
Αγέλαος, Πείσανδρος, Έλατος, Κτίσιππος, ππόδοχος, Ευρύστρατος, Αρχέμολος, , Ίθακος, Πείσηνορας, Υπερήνορας,, Φεροίτης, Αντισθένης, Κέρβερος, Περιμήδης,
Κύνινος, Θρίασος, Ετεωνέας, Κλύτιος, Πρόθοος,, Λύκαιθος,, Σύμηλος, Ίτανος, Λύαμμος.

44 ΖΑΚΎΝΘΙΟΙ
Ευρύλοχος, Λαομήδης, Μάλεβος, Φρένιος, Ίνδινος, Μίνης, Λείκριτος, Προνόμος, Νίσσας, Λαήστορας, Αρχίστρατος, Ιππόμαχος, Ευρύλαος, Περίαλλος, Ευηνορίδης, Κλύτιος, Αγήνορας, Πόλυβος, Πολύδωρος, Θαδύτιος, Στράτιος, Φρένιος, Ίνδιος, Λαισήνορας, Λαομέδων, Λαόδικος, Άλιος, Μάγνης,, Ολοίτροχος, Βάρυας, Κήθρος, Σύμης, Θεόφρονος, Αλκάροπας, Αντήνορας, Κέλτος, Όρμενος, Ανδρομήδης,
Νισσαίος, Περικλύμης, Πέλλος, Περιφάς, Πολύβος, Κλείος.

ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

ΟΙ ΛΩΤΟΦΑΓΟΙ

Διός Θέμιστες

 

 

 

Περί Δικαιοσύνης  

...όπως την ονειρεύτηκαν ακριβοδίκαιη
οι πρώτοι άνθρωποι και Έλληνες
σύζυγο του Διός.
Θέμις ... μητέρα των Ωρών και των Μοιρών

Περί δικαιοσύνης
Δικαιοσύνη; Πότε; Πως; Που;

Πότε:

Εν αρχή ην και συμφώνως με τας Δημιουργικάς Αρχάς,

ην, ο Λόγος της Δικαιοσύνης, ο νοητός!

Χωρίς την εγγύηση και την άρρηκτη διαβεβαίωση της…..ο κόσμος
διάκοσμος δεν έχει κανένα λόγο ύπαρξης.
Δεν πληρεί τις προδιαγραφές ενός εγκόσμιου έργου, κόσμημα με Ήθος.
Η αδικία είναι εξοργιστική από όπου και αν προέρχεται,
είτε από θεό …είτε από άνθρωπο και δεν μπορώ να την ανεχθώ και να την αποδεχθώ. Αντιβαίνει με τον ορθό νου.
Αδίστακτα τον εξοντώνει, τον κατακρεουργεί.
Φθάνει πια με αυτή την άδικη ….παράλογη απουσία της ορθοφροσύνης.

Πως:
Εν αρχή αποφαίνεται …..ο Ηράκλειος Λόγος …ασχολούμενος με την εντεταλμένη δικαιοδοσία του, σε αξύνετους υπνοβάτες:
«Αλλά ενώ ο Λόγος παραμένει ο ίδιος, οι άνθρωποι παραμένουν ασυλλόγιστα αξύνετοι τόσο πριν τον ακούσουν όσο και μετά. Διότι όλα γίνονται κατά αυτόν το λόγο τόνδε σύμφωνα με αυτόν το λόγον αλλά και δια τούτο,..»
Η έννοια τη Δικαιοσύνης, ο Ήλιος της, είναι η κάθετη δύναμη που ανυψώνει τον άνθρωπο σε ορεσίβιες υψηλές του Ολύμπου κορυφές … στο ζενίθ της ακτινοβολίας του. Προχωρών μετά τον Ζυγό, την Ζυγαριά και την Κρίση του, σε δύσβατα μονοπάτια πυριφλεγούς συνείδησης ….αυτόφωτης.
Μεταφέρων την ύλη των εύφορων πεδιάδων σε μετουσιώσεις της συντελεσμένης πραγματικότητας …. Ως χαρμόσυμο μήνυμα ευδοκίας.
Αυτό … της εμπειρίας του Πνεύματος της Περιπέτειας του και της Επιστροφής του…
Νόμιμο κτήμα ,απόκτημα της οντολογικής περιουσίας του ανθρώπου.
Δικαιωματικά πλέον του ανήκει!

Που:
ΕΔΩ!
Δέον,
Αν δεν αποδοθεί Δικαιοσύνη, η Γη να μη ξαναβγάλει χορτάρι,
Ο άνεμος να κοπάσει να λιγοστέψει,
Τα νερά να πάψουν να τρέχουν,
Ο Ήλιος να μην ανατείλει ξανά,
Τα αστέρια να σβήσουν,
Η Σελήνη …να αποχωρήσει.
Όλος ο κόσμος ,
Σε μια ηφαιστειακή έκρηξη …πυροτέχνημα αλουργίδας
ξυπόλητος κόσμιος πρίγκιπας
της αμπώτιδος,
στα κοσμικά ρεύματα να βυθισθεί ξανά.

Αυτή είναι η Ετυμηγορία των Πολεμιστών
Στην Δίκη των Αστεριών!
Φτάνει πια με αυτή την αδικία…του αντινού
και με το παράλογο της αδικίας ενός παρασιτικού ιού.

 "Θέμις" θα πει... ίσταται πάνω απ' όλα

Η παρέα

Οι Νόμοι του Φοίβου

Ποιο είναι το δίκαιο;
Ποιοι είναι οι νόμοι;

1. ΤΟ ΜΕΤΡΟΝ
Το σοφόν το σαφές το ΑΡΙΣΤΟΝ
τόσο σαν αυτογνωστική υπόθεση ενδοσκοπική
όσο και σαν εξωτερική κοινωνική πολιτική και δικαιοσύνη.
Η έλλειψη μέτρου αποτελεί την ΥΒΡΙΝ και την αιτία της εκδήλωσης της Νέμεσης.
Είναι έλλειψη μέτρου να σκοτώσει κανείς 5 ορτύκια για να φάει ενώ του χρειάζονται μόνο δύο για να ζήσει.
Είναι έλλειψη μέτρου να καταντήσεις τον εαυτό του ένα “ελέφαντα”
σε ένα καναπέ αποχαυνωμένο να παρακολουθείς “ειδήσεις” και ρεάλιτι.
Είναι έλλειψη μέτρου κάποιοι να τρέχουν στα ινστιτούτα για να αδυνατίσουν και κάποιοι άλλοι να λιμοκτονούν και παιδιά
να πεθαίνουν από την πείνα και να φωτογραφίζονται μερικοί με φορέματα εκατομμυρίων.
Είναι η ίδια έλλειψη όταν ξοδεύεις την μικρή ανθρώπινη ζωή για να γίνεις πλούσιος και βαθύπλουτος με τα όποιο αντίτιμο και οι άλλοι ψυχορραγούν.
Είναι η ίδια ύβρις όταν έχεις στην κατοχή σου απέραντες εκτάσεις και
βίλες πολλών τετραγωνικών και άλλοι κοιμούνται στο δρόμο.
Όταν έχεις δύο και τρείς και δεκατρείς χιτώνες και κανείς δεν σε ρωτάει πως τους απέκτησες και από πού με ποιον τρόπο.
Και παρασταίνεις τον ελεήμονα και δίνεις τον ένα…
σε ένδειξη φιλανθρωπίας.
Η “σπουδαία αλήθεια” αυτή είναι ελλιπής και στην ουσία της
και επιφανειακή παρ όλη την διαφήμιση της.
Διότι δεν ελεείς κάποιο με τον ένα χιτώνα αλλά τον μαθαίνεις να τον φτιάχνει μόνος του χιτώνες και να μην δέχεται ελεημοσύνες και αν δεν θέλει, δεν του δίνεις κανένα.
Ούτε η δημαγωγική διακήρυξη της αγάπης είναι ολοκληρωμένη και
ουσιαστική στην ουσία της.
Τι σημαίνει “αγαπάτε αλλήλως ως σεαυτόν”;;;
Σαφώς η αγάπη είναι σημαντική και είναι η πρώτη εκδήλωσης της Θείας Δημιουργίας με τον Έρωτα Φάνητα αλλά, η αγάπη προϋποθέτει γνώση αυτογνωσία και επίσης ένα μέτρον.
Αν συμπεριφέρεσαι στον εαυτό σου με τον χειρότερο τρόπο ενοχοποιώντας τον και μαστιγώνοντας τον πως μπορείς να αγαπήσεις κάποιον άλλο
και δεν χρειάζεται αυτή την “αγάπη” σου …ο άλλος ούτε μεγάλα λόγια
για αγάπες.
Πως μπορείς να μη βάλεις μέτρο στα παιδιά σου και να τους κάνεις όλα τα χατίρια επειδή τα αγαπάς.
Και πως μπορείς εξ αιτίας αυτής της αγάπης να μη τα αφήσεις ελευθέρα να φύγουν από κοντά σου αλλά να τα κρατάς φυλακισμένα με νοσηρά συναισθήματα αγάπης;
Μέτρον άριστον!
 Η  μία “θυγατέρα” της Θέμιδος!

2. ΤΟ ΟΡΙΟΝ
η υπεράσπιση  και η διεύρυνση του!
Οι Θερμοπύλες ήταν ένα όριο που ο Λεωνίδας έπρεπε να υπερασπίσει και έμεινε.
Το αίτημα της Αντιγόνης για την ταφή του αδελφού της ήταν ένα όριο που μπορούσε να διευρύνει ο Κρέων.
Είχε δίκιο μεγάλο. Κινδύνεψε η πόλη αιματοχυσία αδελφοκτονία.
Όμως μπορούσε να διευρύνει το όριο.
Μπορούσε να καλέσει την Αντιγόνη σε διάλογο με σκοπό “να τον πείσει”.
Να αντισταθεί βεβαίως δυνατά για την τιμή των οπλών,όμως.
Να αναπτύξει τα επιχειρήματά του,να διδαχτεί ο λαός να ακούσει να προβληματιστεί αλλά ,αν ήταν ένας σοφός άρχων είχε περιθώριο να διευρύνει το όριο και να μη καταλήξει στην Κρεόντια Ύβρη.
Ήταν ένας νεκρός είχε πληρώσει και έμενε το ηθικό δίδαγμα της ιστορίας.
Αυτό το όριο τον διεύρυνε ο Αχιλλέας το δέχτηκε.
Είχε δίκιο σκοτώθηκε ο φίλος του αλλά είχε δίκιο και ο πατέρας.
Ήθελε γιο του να το θάψει και είναι εξαιρετική η σκηνή που ο ένας καταλαβαίνει το άλλον και το ρόλον του.
Έπραξε δίκαια και δεν επέμενε στην θέση του ο Αχιλλέας
σε μια υπερβολή
προχωρώντας σε εσωτερική μετουσίωση με “το μηδέν άγαν”.
Δεν είχε δίκιο ο Εφιάλτης.
Ισχυρίστηκες πως το έκανε για να εκδικηθεί τους Σπαρτιάτες.
Δεν μπορούσε να παραβεί αυτό το όριο.
Την πατρίδα δεν την προδίδεις ότι και να σου κάνει.
Ακόμη και να σε σταυρώσει ακόμη και να σε καταδικάσει σε θάνατο.
Ο Σωκράτης το δέχτηκε και υπερέβηκε αυτό το όριο συναινώντας στην απόφαση χωρίς παράπονο χωρίς σπαραξικάρδιες δηλώσεις.
Μπορούσε να φύγει και να σώσει την ζωή του. Θα ήταν απόλυτα δικαιολογημένος να το κάνει και να μη θελήσει να γίνει ήρωας.
Μέχρι εκεί όμως είναι το όριο του και το δίκιο του.
Δεν θα ήταν δικαιολογημενος όμως,να καταφύγει στους Πέρσες και να πολεμήσει έμμεσα ή άμεσα εναντίον της Ελλάδος.
Αν η ιστορία του Ιησού είναι αληθινή είτε σαν ανθρώπου, είτε σαν “αληθινού θεού” δεν έχει δίκιο.
Δεν δέχτηκε την απόφαση του λαού του.
Τους στιγμάτισε, τους φόρτωσε τον θάνατό του και έφυγε να “σώσει “άλλους λαούς προδίδοντας την πατρίδα του και τους δικούς του ανθρώπους.
Αν δεν είναι αληθινή αυτή εκδοχή,
αυτούς που την κατασκεύασαν τους βαρύνουν μεγάλες και βαριές κατηγορίες.
Το Όριον και …τα όρια του
είναι η δεύτερη κόρη της Θεμιδος.

Αναζητώντας απάντηση στο ΕΡΩΤΗΜΑ
Ποιο είναι το δίκαιο;
Ποιοι είναι οι νόμοι;
…και ολοκληρώνοντας την Νομοθεσία.
3. ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟ
η κορυφαία Πράξη του Ανθρώπου!
Γιατί η πιο ανήθικη πράξη του ανθρώπου είναι η έλλειψη αυτογνωσίας;
Γιατί τοποθετείται στο κέντρο των Δελφών;
Στο κέντρο του ομφαλού τη Γης;
Στο κέντρο της Ελληνικής κοσμοθεώρησης;
Γιατί καμιά ανθρώπινη ζωή δεν έχει νόημα δεν έχει σκοπό δεν έχει περιεχόμενο χωρίς αυτή την πράξη.
Γιατί χωρίς την κατάθεση μιας τέτοιας πράξης,
ο άνθρωπος παραμένει ένα άδειο κέλυφος και ένας «περιπατών νεκρός»
που άσκοπα περιφέρεται στην Γη και την πληγώνει την τραυματίζει,
μία Ύβρις,
μέχρι να φθάσει στο Άδη συνοδευόμενος από τον ψυχοπομπό Ερμή
χωρίς καμιά εξαργυσώσιμη κατάθεση στην ζωή του.
Χωρίς το ένδυμα του Ηνίοχου χωρίς να ανεβεί στην Άμαξα κυβερνήτης του Εαυτού του σε αρμονία με τα 4 στοιχεία,
η ζωή του είναι ανύπαρκτη.
Δεν έζησε ποτέ. Δεν υπήρξε ποτέ!
Ήταν μια σκιά που διαλύεται στο πρώτο φως ενός λαμπερό Ήλιου
στην πρώτη ακτίνα του.
Μια ανθρώπινη ζωή δεν μπορεί να ξοδευτεί μόνο στην απόκτηση υλικών αγαθών και μάλιστα σε υπερβολή.
Δεν μπορεί να περάσει περιδιαβαίνοντας διαδρόμους και δωμάτια Λαβύρινθου αποστηθίζοντας ξερές γνώσεις χωρίς κατανόηση και συλλέγοντας πτυχία και ντοκτορά.
Δεν μπορεί να φύγει κοιτάζοντας τον Λαβύρινθο απ έξω και εξορκίζοντας τον κακό .
Δεν μπορεί ο Λαβύρινθος να εκτοπιστεί ούτε ο Μίνωας να παραγραφεί.
Αποτελεί την πρόκληση, την δοκιμασία με έπαθλο τα Φτερά του ανθρώπου.
Ο δρόμος μιας ανθρώπινης ζωής περνά μέσα από την Γνώση και όλες τις πλευρές της και αξιώνεται από την ένωση  την σύνδεση τους.
Γιατί ο θεός τοποθετεί πρώτα αυτό τον νόμο ;
Γνώθι σαυτόν στο ναό του;
Γιατί πρώτα τον άνθρωπο κέντρο τον άνθρωπο και την γνώση
και όχι τον θεό
Όχι… τον ΕΑΥΤΟ του;
Γιατί δεν μιλάει για το «θεό»;
Γιατί ο Απόλλων στο ναό του δεν δοξάζει τον Θεό δεν περιαυτολογεί;
Γιατί τον ενδιαφέρει ο Άνθρωπος και αυτόν τοποθετεί πρώτο και στο κέντρο
του νησιού του.
Διότι ο θεός του Φωτός δεν θέλει να δημιουργήσει γιους Φαέθοντες.
Δεν θέλει να εγκλωβίσει τον άνθρωπο στην θεολαγνεία να τον κάψει.
Δεν θέλει να του φανερωθεί με αυτόν τον τρόπο να του συστηθεί θεός.
Επιθυμεί την Ελευθερία του ανθρώπου και κρατάει μια απόσταση ασφάλεια μαζί του
Δεν μένει μακριά του να τον αφήσει να παγώσει δεν πλησιάζει πολύ κοντά
να τον κάνει κάρβουνο.
Για να μπορέσει να αναπτυχθεί σωστά και να αρχίσει να ερευνά για τον Εαυτό του.
Η γνωριμία του ανθρώπου με τον εαυτό του είναι ένα μακρύ ταξίδι και δύσκολο …και Λαιστρυγόνες και Κύκλωπες θα συναντήσει πολλούς
Όμως είναι και η κορυφαία πράξη του ανθρώπου .
Η ΝΙΚΗ ΤΟΥ!
Χωρίς αυτή δεν υπάρχει ζωή. Δεν υπάρχει λύτρωση.
Σε αυτή την διαδρομή ο άνθρωπος θα συναντήσει πολλά
και πολλούς θεούς θεές και τέρατα και φαντάσματα.
Και είναι αυτή η διαδρομή που τον κάνει “θεό” και η κατανόηση της
ακόμη και η προσπάθεια της.
Το δελφικό ρητό είναι η πεμπτουσία της ανθρώπινης ζωής
και περιλαμβάνει τα πάντα σε μία οδηγία “νόμο”.
Τα περικλείει.
Τα αγκαλιάζει στοργικά σοφά ενωτικά ενάρετα με μέτρον με αψογοσύνη με αγάπη.
Γιατί περικλείει την Αγάπη την δίνει με ασφάλεια χωρίς τυμπακοκρουσίες και νοσηρότητες. Την εξηγεί.
Ο άνθρωπος που γνωρίζει τον εαυτόν τον αγαπάει τον κυβερνά
Ηνίοχος στην Άμαξα του, αγαπά και τον κόσμο
τον κατανοεί τον προστατεύει τον υπερασπίζεται τον διευρύνει τον ανανεώνει
και αποφεύγει να το στύβει σαν λεμόνι να το εξαντλεί.
Αποφεύγει να το καταστρέφει.
Ο άνθρωπος που γνωρίζει τον εαυτό του δεν μπορεί να γίνει δούλος κανενός δεν μπορεί να προσκυνάει κανένα αλλά δεν μπορεί να γίνει και αφέντης κύριος κανενός ούτε και να επιτρέψει σε κανένα να τον προσκυνήσει σαν θεό.
Ο άνθρωπος που γνωρίζει τον εαυτό τον προσέχει τον γυμνάζει σέβεται το σώμα του που φιλοξενεί το πνεύμα του δεν νιώθει ενοχές γι αυτό δεν το τιμωρεί δεν το σκελετώνει και το αφήνει να γίνει μια μάζα κρεάτων και μόνο.
Μόνο ο άνθρωπος που έχει γνωρίσει τον εαυτό του μπορεί να αγαπήσει τον θεό να ενωθεί μαζί του μέσα από αυτή την διαδικασία αυτή την βασανιστική διαδρομή μιας αυτογνωστικής Οδύσσειας.
Γιατί έχει αγαπήσει και τον άνθρωπο
και έχει κατανοήσει σε όλος του το εύρος τι σημαίνει να είσαι Άνθρωπος
να προσπαθείς να γίνεις Άνθρωπος.
Πόσος κόπος πόσος αγώνας πόση μοναξιά πόσες παγίδες πόσες μάχες
αλλά και πόση Δόξα!
Η Δόξα του ΑΝΘΡΩΠΟΥ!

Το “γνώθι σαυτό”
Είναι η τρίτη κόρη της Θέμιδος
και η πιο σημαντική
Η πιο ανήθικη πράξη του ανθρώπου είναι η έλλειψη αυτογνωσίας.

 Η νομοθεσία του Απόλλωνα