Τήνος το αρχηγείο του Αιόλου
Σύμφωνα με τον Απολλόδωρο στον «Τσικνιά», το ψηλότερο βουνό
του νησιού, που τότε ονομαζόταν Γύρας, βρέθηκε κάποτε ο Ηρακλής, κυνηγώντας
τους γιους του Βοριά (σ.σ. ο οποίος συχνότατα μπερδεύεται στις λαϊκές
δοξασίες με τον Αίολο, το θεό των Ανέμων) Ζήτη και Κάλαϊν, οι οποίοι
αν και συμμετείχαν στην Αργοναυτική Εκστρατεία, βρήκαν την ευκαιρία να
λιποτακτήσουν όταν έδεσε εκεί κοντά η Αργώ. Ο Ηρακλής του ανακάλυψε,
τους σκότωσε και τους έθαψε σε χωριστούς τάφους.
Τότε ο πατέρας τους ο Βοριάς, ανησυχώντας από τη σιωπή τους
κίνησε από τη Θράκη για να τους βρει. Έφτασε και στην Τήνο, όπου ανακάλυψε
τους τάφους τους στην κορυφή του Τσικνιά. Θύμωσε τόσο πολύ που άνοιξε
τους ασκούς του και άφησε ελεύθερους τους ανέμους, που μέχρι σήμερα μαστιγώνουν
το νησί. Σύμφωνα με τους αρχαίους συγγραφείς στον Τσικνιά βρισκόταν ένας
μεγαλόπρεπος ναός του Βοριά ή Αιόλου, του θεού των Ανέμων, και από εκεί
εξαπέλυε τους ανέμους του προς όλο το Αιγαίο.
Εξάλλου στο σημείο που ο Τσικνιάς ακουμπά στη θάλασσα, στην
περιοχή της Φανερωμένης, υπάρχει σπήλαιο, που σύμφωνα με το θρύλο επικοινωνεί
με την κορυφή. Στο σημείο αυτό υπήρχε και το στόμιο απ΄ το οποίο ο Αίολος
φυσούσε, και μέσω αυτής της σήραγγας έφτανε ο αέρας στη σπηλιά και από
κει στη θάλασσα. Ίσως έτσι να εξηγούνται οι τόσο συχνές θαλασσοταραχές,
που πλήττουν την περιοχή.
Η Τήνος εμφανίζεται και στην Οδύσσεια του Ομήρου. Εκεί ναυάγησαν
τα καράβια του Αίαντα του Λοκρού, κατά την επιστροφή του από την Τροία,
ως τιμωρία του Ποσειδώνα γιατί υπήρξε αυθάδης.
Ανεμοδαρμένα νησιά του Ιπποτάδη
με τα 12 παιδιά
6 αρσενικά 6 θηλυκά να κατοικούν στα μέγαρα του
