Η δίκη της Τροίας Βρετανίας για την αρπαγή της Ωραίας Ελένης

          Η «δίκη» οργανώθηκε από το Ινστιτούτο Ψηφιακής Αρχαιολογίας και τον διευθυντή του και                                         νομικό  Ρότζερ Μίτσελ, ο οποίος στη φωτογραφία αγορεύει.

και όλων των θησαυρών της Ελλάδος

Τα Γλυπτά του Παρθενώνα: Η σύγχρονη «δίκη» του  Τόμας Μπρους, Κόμη του Έλγιν

Το Κολέγιο του Γουίντσεστερ στη Βρετανία φιλοξένησε την εικονική δίκη του Λόρδου Έλγιν, εξετάζοντας κατά πόσον τα Γλυπτά του Παρθενώνα βρίσκονται νομίμως στο Βρετανικό Μουσείο

ΕΔΩ….

Τα γλυπτά οι θησαυροί  και η Ωραία Ελένη,  η αγέραστη ομορφιά πρέπει να επιστρέψουν στη χώρα που τα γέννησε γιατί εκεί ανήκουν.

Η  Βρετανία λειτούργησε ως μία  άπληστη  αυτοκρατορία- αποικιοκρατία με τρωαδίτικη  νοοτροπία.

 Στην καινούργια εποχή, οι αυτοκρατορίες δεν έχουν πλέον καμία θέση, μόνο  Αλκίνοες  Πολιτείες  Άρητης   Ομορφιάς σε σχήμα και μορφή  θα υπάρχουν  στη Γη και Πολίτες  Έννοης   Ουσίας Φαιάς

Σύγχρονα Ομηρικά Έπη σε σύγχρονη Ερμηνεία

Δεξιά και Αριστερά του Greenwich

Οι Μεσημβρινοί μετρούν τις 24 Ώρες και οι Παράλληλοι τις Χώρες. Εμείς…τον πολιτισμό τους στο διηνεκές του Χωροχρόνου, με ομηρική μέτρηση δεξιά και αριστερά των Δελφών.

Για μια ζωή απ’την αρχή απροσκύνητη!

Θύρες Σοφίας

Χρυσελεφάντινες οι πόρτες του Παρθενώνα

Οι πόρτες του Παρθενώνα, από μοσχοβολιστό ξύλο κέδρου, που έκρυβαν το χρυσελεφάντινο άγαλμα της παρθένου και επέτρεπαν τη θέασή του ελάχιστες φορές, οι πόρτες που προστάτευαν τους θησαυρούς της αθηναϊκής δημοκρατίας (και αργότερα το χρήμα της αθηναϊκής συμμαχίας) θα πρέπει να ήταν περισσότερο εντυπωσιακές από ό,τι νομίζαμε μέχρι σήμερα.

Και αν το ξύλο ως υλικό προσφέρεται για περίτεχνα σκαλίσματα αλλά όχι για κάτι πιο πολυτελές, υπήρχαν και το ασήμι, ο άργυρος και το ελεφαντόδοντο που θα έδιναν ένα λαμπερό αποτέλεσμα.

Οι περίφημες θύρες του προνάου και του οπισθονάου, ύψους 10μ και πλάτους 5 (κάτι λιγότερο από 50 τετραγωνικά, αφού θα πρέπει να υπολογίσουμε και τα ξύλινα θυρώματα) ήταν σίγουρα κατασκευασμένες από ξύλο και σίγουρα επενδεδυμένες με χρυσά ελάσματα, ίσως και με ασημένια, όπως συνέβαινε εκείνη την εποχή και σε άλλους ναούς ανά τον ελληνικό κόσμο. Δυο ερευνητές όμως, ο αρχαιολόγος Σπένσερ Πόουπ και ο ιστορικός τέχνης Πίτερ Σουλτς, δημοσίευσαν ένα άρθρο στο Αμερικανικό Περιοδικό Αρχαιολογίας (American Journal of Archaeology) και προτείνουν μια όντως ενδιαφέρουσα ιδέα: πως είχαν και ελεφαντόδοντο.

Η έρευνά τους ξεκίνησε όταν ανακάλυψαν πως μια από τις οικοδομικές επιγραφές του Παρθενώνα (έτος 434/433 π.Χ.) περιελάμβανε μεγάλη ποσότητα ελεφαντόδοντου, η οποία δεν σχετιζόταν με το χρυσελεφάντινο άγαλμα της παρθένου. Χίλιες τριακόσιες εβδομήντα δύο δραχμές είχαν διατεθεί για χρυσό και 1.305 και 4 οβολοί για ελεφαντόδοντο.

Χορηγίες
Οι επιτροπές που χρηματοδοτούσαν και εύρισκαν χορηγίες για τον ναό και για το άγαλμα ήταν διαφορετικές. Επίσης, για να βγάζουμε και τα συμπεράσματά μας, λογοδοτούσαν δις κατ' έτος και απορροφούσαν όλα τα χρήματα που διέθεταν.

Μάλιστα, συγκέντρωναν τα ρινίσματα χρυσού και περίσσευαν και τα θραύσματα ελεφαντόδοντου και τα υπέβαλαν σε νέες επεξεργασίες. Τέλος, πωλούσαν όλα τα μηχανήματα μόλις τέλειωνε το έργο στο οποίο είχαν χρησιμοποιηθεί και δεν υπήρχε πια ανάγκη να τα κρατούν. Με τα ποσά αυτά, χρηματοδοτούσαν το οικονομικό πρόγραμμα.Από τις πόρτες και τα θυρώματα δεν έχει μείνει το παραμικρό στοιχείο και δεν έχουμε γραπτές μαρτυρίες, εκτός από όσες σώζονται σε επιγραφές. Σε μια από αυτές, του έτους 318/7 π.Χ. όταν δηλαδή ο Παρθενώνας είχε τελειώσει και ο Περικλής είχε προ πολλού πεθάνει, διαπιστώνεται ότι λείπουν 0,20 επί 0,22μ φύλλων χρυσού με τα οποία είχαν επενδυθεί γοργόνεια, κεφαλές λεόντων και κεφαλές ταύρων, καρφιά κ.ά.

Πολύ πιο εντυπωσιακές από ό,τι πιστεύαμε ήταν οι πόρτες του Παρθενώνα σύμφωνα με έρευνα, ενώ στο εσωτερικό, όπου φυλάγονταν οι θησαυροί της αθηναϊκής δημοκρατίας, δέσποζε το άγαλμα της Αθηνάς, δημιούργημα του Φειδία

Με χρυσό και ίσως και με άργυρο επενδύονταν επίσης και διακοσμητικά στοιχεία στο ναό, όπως ρόδακες.