Οι Πύλες του Κόσμου στην Μεσογαία

Η περιοχή της Ελλάδας πριν από 23 εκατομμύρια χρόνια

Το Φρέαρ των Οινουσσών είναι μια τάφρος που αποτελεί το βαθύτερο σημείο της Μεσογαίας με μέγιστο βάθος 5.269 μέτρα. Βρίσκεται στο Ιόνιο Πέλαγος
Μεσόγειος Αιγαία Γη, το κέντρο ισορροπίας της Γαίας
Κρήτη, εδώ που  μεγάλωσε  ο Δίας όταν γεννήθηκε και Πύλος, εδώ που στάθηκε ο Τηλέμαχος όταν συνάντησε τον Νετρόνιο Νέστορα στην Πύλη της Πύλου

Θεογονία 
πέμψαν δ᾽ ἐς Λύκτον, Κρήτης ἐς πίονα δῆμον,

ὁππότ᾽ ἄρ᾽ ὁπλότατον παίδων ἤμελλε τεκέσθαι,

Ζῆνα μέγαν· τὸν μέν οἱ ἐδέξατο Γαῖα πελώρη

480Κρήτῃ ἐν εὐρείῃ τρεφέμεν ἀτιταλλέμεναί τε.

ἔνθά μιν ἷκτο φέρουσα θοὴν διὰ νύκτα μέλαιναν,

πρώτην ἐς Λύκτον· κρύψεν δέ ἑ χερσὶ λαβοῦσα

ἄντρῳ ἐν ἠλιβάτῳ, ζαθέης ὑπὸ κεύθεσι γαίης,

Αἰγαίῳ ἐν ὄρει πεπυκασμένῳ ὑλήεντι.

485τῷ δὲ σπαργανίσασα μέγαν λίθον ἐγγυάλιξεν

Οὐρανίδῃ μέγ᾽ ἄνακτι, θεῶν προτέρων βασιλῆι.

Τη στείλανε στη Λύκτο, στην πλούσια της Κρήτης χώρα,

όταν το τελευταίο απ᾽ τα παιδιά της να γεννήσει έμελλε,

το Δία το μεγάλο. Κι αυτόν δέχτηκε η πελώρια Γη

480στην Κρήτη να τον θρέψει την πλατιά και να τον μεγαλώσει.

Και τότε φέρνοντάς τον μέσα απ᾽ τη μαύρη νύχτα τη γοργή ήρθε

στη Λύκτο πρώτα η Ρέα. Στα χέρια της τον πήρε και τον έκρυψε

σε άντρο απόκρημνο, στα σπλάχνα της πανίερης γης,

στο όρος Αιγαίο το δασοσκέπαστο, το δασωμένο.

Κι αφού σπαργάνωσε μεγάλο λίθο τον πρόσφερε σ᾽ εκείνον,

στο μέγα άνακτα, του Ουρανού το γιο, το βασιλιά των παλαιότερων θεών.

Αιγηίδα

Η Αιγηίδα ήταν μία ενιαία ξηρά που σε ενδιάμεσα σημεία της υπήρχαν θαλάσσια μέρη ή λίμνες. Αναδύθηκε από την Τηθύ θάλασσα πριν από 30 περίπου εκ.χρόνια.Η έκταση της περιλάμβανε ολόκληρη σχεδόν τη σημερινή ηπειρωτική Ελλάδα μαζί με το Αιγαίο [ως τμήμα ξηράς] και τη δυτική Μικρά Ασία. Είχε εκτεταμένα δάση ,σαβάνες, και μεγάλες λίμνες με γλυκό νερό. Τεράστια κυπαρισσοειδή,γιγαντιαίες σεκόιες, βελανιδιές,φοινικόδεντρα,καρυδιές,λεύκες και διάφορα άλλα είδη κάλυπταν την ενιαία γη. Στο χερσαίο χώρο της έζησαν πολλά είδη ζώων όπως προβοσκιδωτά, ελέφαντες, σαρκοφάγα, δεινοθήρια,αντιλόπες, γαζέλες, ελάφια, καμηλοπαρδάλεις, ιπποπόταμοι, ρινόκεροι, ιππάρια, τρωκτικά, πουλιά και ερπετά.Πριν από 2,5 εκ.χρόνια η καταβύθιση της ξηράς συνοδεύτηκε με ταυτόχρονη ανάπτυξη του Αιγαίου πελάγους.Οι γεωλογικές αναταραχές της Αιγηίδας έχουν αφήσει τα ίχνη τους.Πλέον η αρχαία βλάστηση,τα δάση και η οργανική ύλη της έγιναν πετρέλσιο,λιγνίτες,φυσικό αέριο και οτιδήποτε άλλο μπορεί να φανταστεί ο νους σας.

Πείραμα "Nestor": Το ελληνικό CERN που βρίσκεται στο Ιόνιο σε βάθος 5.200 μέτρων

Μέσα στα βάθη των ελληνικών θαλασσών, στο «Φρέαρ των Οινουσσών», επιστήμονες επιχειρούν να χαρτογραφήσουν τα πιο αρχέγονα και τα πιο περίεργα σωματίδια της ύλης, τα άγνωστα νετρίνα

Σε πλήρη εξέλιξη εδώ και τρεις δεκαετίες βρίσκεται το πείραμα "Νέστωρ" για την ανίχνευση νετρίνων, τριάντα ναυτικά μίλια έξω από την Πύλο, μέσα στη θάλασσα, σε βάθος μεγαλύτερο των πέντε χιλιομέτρων.

Το πείραμα εχει πάρει το όνομά του από τα αρχικά "Neutrino Extended Submarine Telescope with Oceanographic Research" (Nestor) αλλά επιπλέον, στα… «βαφτίσια» έπαιξε ρόλο και το όνομα του ομώνυμου βασιλιά της περιοχής της Πύλου στην αρχαιότητα.

 Το ελληνικό... CERN βρίσκεται στα βάθη των ελληνικών θαλασσών, στο «Φρέαρ των Οινουσσών» όπως ονομάζεται η συγκεκριμένη περιοχή στην νοτιοδυτική Πελοπόννησο. 

Το όλο πείραμα διεξάγεται στο υποθαλάσσιο πηγάδι που προαναφέρθηκε, σε απόσταση μόλις 7,5 ναυτικών μιλίων από το νησί Σαπιέντζα και 11 μιλίων από τη Μεθώνη, σε βάθος 5.200 μέτρων.

Ο όγκος του νερού πάνω από τον πάτο του πηγαδιού φιλτράρει την κοσμική ακτινοβολία και διευκολύνει την παρατήρηση, με τον ίδιο τρόπο που το σκοτάδι διευκολύνει την παρατήρηση των άστρων, καθώς τα νερά στο «φρέαρ των Οινουσσών» είναι εξαιρετικά διαυγή.

Το «Nestor» θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα πειράματα στην ιστορία της Φυσικής, καθώς έχει στόχο να εντοπίσει αόρατα σωματίδια της ύλης που έχουν σχέση με τη δημιουργία του σύμπαντος.

Το πρόγραμμα χρηματοδοτείται από τη γενική γραμματεία Έρευνας και Τεχνολογίας του ελληνικού υπουργείου Παιδείας και τον Οργανισμό για την Οικονομική Συνεργασία και Ανάπτυξη (ΟΟΣΑ).

ΤΑ ΕΝ ΠΥΛΩ  

Σύγχρονα Ομηρικά Έπη, Αστραία

Πύλος, Μεσόγειος, Ζευς, Αιγηίδα, Νέστωρ,ΓΕΩΛΟΓΙΑ, Φυσική,Τηλέμαχος,Πύλος,

Οι Εκατόγχειρες της Λεμουρίας

 

Καινοζωικός αιώνας (από 65 εκατ. χρόνια πριν μέχρι σήμερα).

Λέει ο Ησίοδος

Οι Εκατόγχειρες ήταν τρεις: ο Βριάρεως ή Αιγαίων, ο Κόττος και ο Γύγης. Το όνομά τους οφείλεται στο ότι είχαν εκατό χέρια ο καθένας. Επιπλέον, ο κάθε Εκατόγχειρας είχε 50 κεφάλια και ήταν γιγαντόσωμος. Η δύναμή τους ήταν υπερφυσική. Μόλις γεννήθηκαν οι Εκατόγχειρες, ο πατέρας τους τους έκλεισε στα βάθη της γης. Από εκεί τους ελευθέρωσε ο Δίας για να τον βοηθήσουν κατά την Τιτανομαχία. Αφού οι Τιτάνες νικήθηκαν, ο Δίας τους έκλεισε στα Τάρταρα και έβαλε τους Εκατόγχειρες να τους φυλάγουν.

        Τα περισσότερα από τα σημερινά είδη φυτών και ζώων είναι απόγονοι των ειδών του αιώνα αυτού. Σχηματίζεται ο Ινδικός, ο Ατλαντικός ωκεανός και τα Ιμαλάια. Αργότερα ξεκι­νάει εκείνη η φάση της αλπικής πτύχωσης που έδωσε τον κορμό των ελληνικών οροσειρών (Πίνδος, όρη Δυτικής Πελοποννήσου και Κρή­της). Σε μεγάλη έκταση της Γης επικρατούν τροπικές συνθήκες. Κυριαρχούν τα φυλλοβόλα δέντρα και τα ανθοφόρα φυτά.

        Εμφανίζονται οι πρόγονοι όλων των ειδών των εντόμων που ξέρουμε σήμερα και λαμβάνουν μέρος στην επικονίαση των φυτών.

        Αργότερα τα δάση μειώνονται και δημιουργούνται λιβάδια όπου βόσκουν τα φυτοφάγα θηλαστικά. Εξαφανίζονται τα θαλάσσια ερπετά, εκτός από τις χελώνες και τους κροκόδειλους. Τη θέση τους παίρνουν μεγάλα θηλαστικά, πρόγονοι των φαλαινών και των θαλάσσιων αγελάδων. Υπάρχει μεγάλη αφθονία σε καρχαρίες. Στην Κρήτη βρέθηκε δόντι που υπολογίζεται ότι ανήκε σε καρχαρία μήκους 20 μέτρων.

        Εμφανίζονται τα προβοσκιδωτά και οι ελέφαντες και οι πρώτοι πίθηκοι και γίβωνες.

        Τα τελευταία δύο εκατομμύρια χρόνια, στο βόρειο κυρίως ημισφαίριο έχουμε τέσσερις εναλλαγές παγετωδών και μεσοπαγετωδών εποχών. Στις παγετώδεις έχουμε αύξηση της ξηράς, μιας και το νερό συγκεντρώνεται στους παγετώνες των πόλων κι έτσι ενοποιούνται οι δρόμοι επικοινωνίας μεταξύ των ηπείρων. Γι' αυτό έχουμε και πολλές μετακινήσεις ζώων από ήπειρο σε ήπειρο.

Σύγχρονα Ομηρικά Έπη

Αστραία

Ο Ζευς και οι μετακινήσεις των λιθοσφαιρικών πλακών

και εγκεφαλικών νηών

Οι έρωτες του Διός μετακινούν τις πλάκες εντός και εκτός της Γαίας

Όταν μετακινούνται οι  λιθοσφαιρικές πλάκες 

η Ευρασιατική του Φοίνικα  και  η  Αφρικανική  των Δαναών

ο Ζευς  αρπάζει την Ελλωτίδα  Ευρώπη στην νέα αλπική ορογένεση 

και γεννά ενδιαφέροντα παιδιά κυρίως  Κρητικά νησιά,  

 τον Μίνωα τον Ραδάμανθυ και  τον Σαρπηδόνα που μετακινείται ανατολικά.

Εισερχόμαστε στην Ατλαντική Εποχή  των ανθρωπίδων πριν 2.000.000 χρόνια

και την Κρητομινωική πριν  6000 χρόνια, την Εποχή του Ταύρου.

Ο Ταύρος της Ατλαντίδος κυριαρχεί ,εξέρχεται από την Ποσειδωνία θάλαττα και εγκαινιάζει μια έννοη  αλφαβητική  πολιτιστική γραμμή στην Αιγηίδα Μεσογαία  γη

Η ορογένεση στην Ευρώπη

Η θερμότητα που παράγει ο πυρήνας της Γης είναι υπεύθυνη για τη δημιουργία των ρευμάτων μεταφοράς στον μανδύα (ασθενόσφαιρα). Τα ρεύματα, που μεταφέρουν ύλη και ενέργεια, μετακινούν τις λιθοσφαιρικές πλάκες πάνω στις οποίες βρίσκονται οι ήπειροι. Καθώς οι πλάκες μετακινούνται, πλησιάζουν μεταξύ τους (συγκλίνουν-συγκρούονται) ή απομακρύνονται (αποκλίνουν) ή κινούνται πλευρικά (παράλληλα). Η κίνηση των λιθοσφαιρικών πλακών ευθύνεται για τη δημιουργία των βουνών (ορογένεση) και των υποθαλάσσιων οροσειρών, όπως επίσης για την πρόκληση των σεισμών και για την έκρηξη των ηφαιστείων.

Οι κινήσεις της λιθοσφαιρικής πλάκας της Ευρασίας και οι συγκρούσεις της με άλλες πλάκες δημιούργησαν στο παρελθόν πτυχώσεις και ορογενέσεις στο τέλος του Προτεροζωικού Αιώνα (Καληδόνια Πτύχωση), μεταξύ Δεβονίου και Λιθανθρακοφόρου (Ερκύνια ή Βαρίσκια Πτύχωση) και στην αρχή του Καινοζωικού (Αλπική Πτύχωση).

Πιο αναλυτικά, στην Ευρώπη τα παλαιότερα βουνά (Σκανδιναβικές 'Αλπεις, Όρη Σκωτίας κ.ά.) δημιουργήθηκαν με την Καληδόνια Πτύχωση, στο τέλος του Προτεροζωικού Αιώνα και στην αρχή του Παλαιοζωικού Αιώνα, περίπου 570 εκατομμύρια χρόνια πριν από σήμερα. Τα βουνά της Ιβηρικής (εκτός των Πυρηναίων και της Σιέρα Νεβάδα), ο Ιούρας στη Γαλλία-Ελβετία, ο Μέλανας Δρυμός στη Γερμανία, τα Ουράλια Όρη κ.ά. σχηματίστηκαν με την Ερκύνια ή Βαρίσκια Πτύχωση στο μέσο του Παλαιοζωικού Αιώνα, περίπου 350 εκατομμύρια χρόνια πριν από σήμερα. Τέλος, τα βουνά της νότιας Ευρώπης, όπως τα Καρπάθια, ο Αίμος, ο Καύκασος, οι Άλπεις, η Πίνδος κ.ά., σχηματίστηκαν κατά την Αλπική Πτύχωση, δηλαδή τη γεωλογική ορογενετική διαταραχή η οποία ξεκίνησε περίπου 60 εκατομμύρια χρόνια πριν από σήμερα.

Το συμπέρασμα που προκύπτει από τα παραπάνω είναι πως η σημερινή μορφή της Ευρώπης, αλλά και της Ελλάδας, αποτελεί ένα στιγμιότυπο στη γεωλογική ιστορία του πλανήτη. Δυνάμεις που βρίσκονται βαθιά μέσα στη Γη και εκδηλώνονται με φυσικά φαινόμενα, όπως οι σεισμοί και τα ηφαίστεια, είναι αυτές που δημιουργούν τα βουνά στην ήπειρο στην οποία ζούμε. Για παράδειγμα, στην ευρωπαϊκή ήπειρο:

• Η απομάκρυνση της βορειοαμερικανικής από την ευρασιατική λιθοσφαιρική πλάκα συνέβαλε πριν από εκατομμύρια χρόνια στη δημιουργία της Ισλανδίας.

• Η σύγκρουση της ευρασιατικής με την αφρικανική πλάκα είναι πιθανό να οδηγήσει μετά από εκατομμύρια χρόνια στην εξαφάνιση της Μεσογείου.

Τα πάντα ρει σε συνεχή μεταβολή

Αστραία

Η Πίνδος οι Ελληνίδες Οροσειρές και η Τιτανομαχία

Πόλεμος μεταξύ των Θεών του Ολύμπου και των Τιτάνων. Αναπαράσταση από το αρχαιολογικό μουσείο των Δελφών.

στις γεωτεκτονικές μεταβολές της Γαίας

Τιτανομαχία Ησίοδος

Αλπική ορογένεση 65 εκατομμύρια χρόνια  

Πίνδος Ελλάδα  Αλπική Ορογένεση

Η αλπική ορογένεση είναι η πιο πρόσφατη η νεότερη

Κατά τη διάρκεια αυτής, αναδύθηκαν ο Καύκασος, ο Άτλαντας, οι Άλπεις, οι Άνδεις, τα Απέννινα, τα Πυρηναία,  τα Ιμαλάια, τα Καρπάθια, οι Κορδιλιέρες κ.ά.

Σε αυτόν τον ορογενετικό κύκλο αναδύθηκαν και οι ελληνικές οροσειρές.

 Η Πίνδος είναι η μεγαλύτερη οροσειρά της Ελλάδας. Κυριαρχεί σχεδόν σ' ολόκληρη την δυτική Ελλάδα και ουσιαστικά αποτελεί συνέχεια των Ιλλυρικών και Δαλματικών οροσειρών.

Η ονομασία Πίνδος αν και αναφέρεται από τους αρχαίους τραγικούς μας ποιητές και ιστοριογράφους όπως ο Αισχύλος, ο Πίνδαρος, ο Σοφοκλής, ο Ηρόδοτος, ο Ξενοφών κ.α. παίρνει για πρώτη φόρα τη γεωγραφική μορφή  που της αποδίδουμε μέχρι και σήμερα στην περίοδο των ελληνορωμαικών χρόνων σύμφωνα με τον Στράβωνα.

Ο Ηρόδοτος και ο Ξενοφών μάλιστα στα «Κυνηγετικά» μας πληροφορούν και για την άγρια πανίδα της περιοχής καμωμένη από λιοντάρια, πάνθηρες, λύγκες και αρκούδες.

Το όνομα ετυμολογικά Πίνδος( κατάληξη –ινδος) χαρακτηρίζει τις προελληνικές λέξεις και συγκεκριμένα είναι πελασγικής προέλευσης. Χρησιμοποιείται δε για να προσδιορίσει κυρίως ονόματα φυτών της μεσογειακής χλωρίδας, όπως κίνδος και λίνδος. Το θέμα Πινδ- το συναντάμε πέρα από αντρικά ονόματα, αλλά και ως γεωγραφικό προσδιορισμό σε όρη , ποταμούς και  πόλεις. Το σημαντικό στοιχείο είναι ότι το συναντάμε ως επίθετο και στα τρία γένη.  Γιατί άραγε να συνέβαινε αυτό;;

Πιθανότατα η χρήση του όρου Πίνδος να είχε χαρακτήρα επωνυμίας που συνόδευε το όνομα και στην πορεία να ουσιαστικοποιήθηκε. Σαν επίθετο όμως φαίνεται να είχε θρησκευτικό χαρακτήρα που σήμαινε μάλλον το θείον, το ιερόν..

Αλπική ορογένεση

Η αλπική ορογένεση (μερικές φορές αλπική ορογένεση) είναι η δημιουργία οροσειρών στην κεντρική και νότια Ευρώπη και τη δυτική Ασία. Αυτή η φάση οικοδόμησης των βουνών ξεκίνησε στο μεταγενέστερο Μεσοζωικό. Συνέβη καθώς οι δύο μεγάλες ήπειροι Αφρική και Ινδία (καθώς και μια μικρότερη πλάκα) κινήθηκαν βόρεια και συγκρούστηκαν με την Ευρασία. Αυτό συνέβη στο τέλος του Μεσοζωικού αιώνα και συνεχίζεται σιγά-σιγά μέχρι σήμερα.

Έτσι, αυτή η αργή σύγκρουση συμπίεσε τις ευρασιατικές πλάκες και προκάλεσε τη δημιουργία βουνών από το δυτικό άκρο μέχρι την Ασία. Αυτές είναι οι οροσειρές της Αλπικής ζώνης. Περιλαμβάνουν (από τα δυτικά προς τα ανατολικά) τον Άτλαντα, το Ριφ, την Κορδιλιέρα του Μπέτικ, τα Κανταβρικά Όρη, τα Πυρηναία, τις Άλπεις, τα Απέννινα Όρη, τις Δειναρικές Άλπεις, τις Ελληνίδες, τα Καρπάθια Όρη, τα Βαλκανικά Όρη, τον Ταύρο, τα Αρμενικά Υψίπεδα, τον Καύκασο, το Αλμπόρζ, το Ζάγκρος, το Χίντου Κους, το Παμίρ, το Καρακοράμ και τα Ιμαλάια.

Η αλπική ορογένεση ήταν η τελευταία από τις τρεις μεγάλες φάσεις ορογένεσης στην Ευρώπη που διαμόρφωσαν τη γεωλογία της. Η ορογένεση της Καληδονίας που σχημάτισε την ήπειρο του Παλαιού Κόκκινου Ψαμμίτη ήταν η πρώτη. Η δεύτερη ήταν η Βαρίσκια ορογένεση. Αυτή ήταν όταν σχηματίστηκε η Παγγαία, καθώς η Γκοντβάνα και η ήπειρος του Παλαιού Κόκκινου Ψαμμίτη συγκρούστηκαν στα μέσα έως τα τέλη του Παλαιοζωικού.

Η Τιτανομαχία

Οι Τιτάνες που πολέμησαν καθοδηγούνταν από τον Κρόνο και στις τάξεις τους βρίσκονταν οι: Κόιος, Κριός, Υπερίων, Ιαπετός, Άτλας. Οι Ολύμπιοι οδηγούνταν από τον Δία και στο πλευρό του πολέμησαν και οι: Εστία, Δήμητρα, Ήλιος, Ήρα, Άδης/Πλούτων, Ποσειδώνας, οι Εκατόγχειρες και οι Κύκλωπες.

Νικώντας μετά από δεκάχρονο πόλεμο, οι Ολύμπιοι μοίρασαν μεταξύ τους τα λάφυρα, δίνοντας στον Δία την εξουσία στον αέρα και τον ουρανό, στη θάλασσα και όλα τα υδάτινα σώματα στον Ποσειδώνα, και στον Κάτω Κόσμο στον Άδη. Η γη αφέθηκε ως κυριαρχία κοινή όλων των θεών. Έπειτα έκλεισαν τους Τιτάνες στα Τάρταρα. Κατά τη διάρκεια του πολέμου ο Ωκεανός και οι Τιτανίδες (Θεία, Ρέα, Θέμις, Μνημοσύνη, Φοίβη και Τηθύς) παρέμειναν ουδέτεροι, και γι' αυτό δεν τιμωρήθηκαν από τον Δία. Οι Εκατόγχειρες παρέμειναν φύλακές τους, μέχρι τη στιγμή που ο Δίας τους απελευθέρωσε όλους, εκτός από τον Άτλαντα.

Πάμε για Νέες  Τιτανομαχίες 

σε γεννήσεις  νέων ορεσίβιων συνειδήσεων

Σύγχρονα  Ομηρικά Έπη

Ο Αυτοσύστατος Νους του Διός το Πλειστόκαινο

 

2 εκατομύρια χρόνια πριν μετά την  Τιτανομαχία και την Νίκη κατά των Τιτάνων της  Λεμουρίας με την ανάδυση του ανθρωπίνου γένους

Η σκέψις και τα εργαλεία των πρώτων ανθρωπίδων στην Μεσογαία   Γη Αιγαία Αιαία

Μυτιλήνη: Βρέθηκαν εργαλεία της παλαιολιθικής περιόδου ηλικίας έως και 500.000 χρόνων

Πρόκειται για κοπτικά εργαλεία ανθρωπιδών, δηλαδή προγόνων του ανθρώπινου είδους

Στην Εφορεία Αρχαιοτήτων Λέσβου παραδόθηκε μεγάλος αριθμός κοπτικών εργαλείων, πυρήνων και προϊόντων κατάτμησής τους, της παλαιολιθικής περιόδου.

Αναλυτικότερα, αντικείμενα της παλαιολιθικής περιόδου βρήκε στην περιοχή της Κρατήγου, περίπου οκτώ χιλιόμετρα νότια της πόλης της Μυτιλήνης, και παρέδωσε στην Εφορεία Αρχαιοτήτων Λέσβου πριν από λίγες ημέρες, ο αρχαιοδίφης και ερευνητής, ο Βασίλης Κουμαρέλας.

Πρόκειται για κοπτικά εργαλεία ανθρωπιδών, εργαλεία δηλαδή προγόνων του ανθρώπινου είδους με τη σημερινή του μορφή, ηλικίας έως και 500.000 χρόνων. ΠΗΓΗ

Το Πλειστόκαινο είναι η γεωλογική περίοδος που περιλαμβάνει τη χρονική περίοδο 2.588.000 με 11.700 χρόνια περίπου πριν. Ονομάζεται και Διλούβιο ή Εποχή των Παγετώνων. Μαζί με το Ολόκαινο αποτελούν το Τεταρτογενές. Το όνομα Πλειστόκαινο έχει ελληνική προέλευση, από τις λέξεις Πλείστος (= πιο) και καινός (=καινούργιος). Προηγείται του Ολόκαινου και είναι μετά το Πλειόκαινο. Διακρίνεται σε Γελάσιο, Καλάβριο, Ιόνιο και Ταράντιο. Όλες αυτές οι υποπερίοδοι αναγνωρίστηκαν στη νότια Ευρώπη.

Ως Παλαιολιθική περίοδος ορίζεται το πρωιμότερο τμήμα της Λίθινης Εποχής ή Εποχής του Λίθου, κατά τη διάρκεια της οποίας ο άνθρωπος χρησιμοποίησε λίθινα τέχνεργα και εκτείνεται σε μια μεγάλη περίοδο που ξεκίνησε πριν από 2,5 εκατομμύρια χρόνια περίπου έως το 10.000 π.Χ., το τέλος δηλαδή της τελευταίας Εποχής των Παγετώνων ή Παγετώδους. 

Διαιρείται στην Κατώτερη Παλαιολιθική, με τις πρώιμες μορφές ανθρωπιδών και την παρουσία λίθινων χειροπελέκεων, η οποία τελειώνει περίπου το 80.000 π.Χ. στην Μέση Παλαιολιθική ή Μουστέρια, την εποχή του ανθρώπου του Νεάντερταλ που τελειώνει περίπου το 33.000 π.Χ. και την Ανώτερη Παλαιολιθική, περίοδο κατά την οποία έγινε και η ανάπτυξη του homo Sapiens, έως το 10.000 π.Χ., οπότε και ξεκινά η μεταβατική Μεσολιθική περίοδος.ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

Μαθήματα από τον   Ησίοδο και τον   Όμηρο,   σύγχρονης  Γεωλογία και Βιολογίας με όλες τις γεωπολιτικές εξελίξεις  της Ανθρώπινης Ιστορίας

Αστραία