Οι Λωτοφάγοι

Robert Duncanson - Land of the Lotos Eaters

Οι επιλήσμονες... λωτούς φάγουσι  και πίνουσι διαρκώς ξεχασθέντες σε ιχθυόντες πόντους και λωτών νησιά

ι Οδυσσείας

ἔνθεν δ' ἐννῆμαρ φερόμην ὀλοοῖσ' ἀνέμοισι
πόντον ἐπ' ἰχθυόεντα· ἀτὰρ δεκάτῃ ἐπέβημεν
γαίης Λωτοφάγων, οἵ τ' ἄνθινον εἶδαρ ἔδουσιν.
ἔνθα δ' ἐπ' ἠπείρου βῆμεν καὶ ἀφυσσάμεθ' ὕδωρ,
αἶψα δὲ δεῖπνον ἕλοντο θοῇς παρὰ νηυσὶν ἑταῖροι.
αὐτὰρ ἐπεὶ σίτοιό τ' ἐπασσάμεθ' ἠδὲ ποτῆτος,
δὴ τότ' ἐγὼν ἑτάρους προΐην πεύθεσθαι ἰόντας,
οἵ τινες ἀνέρες εἶεν ἐπὶ χθονὶ σῖτον ἔδοντες,
ἄνδρε δύω κρίνας, τρίτατον κήρυχ' ἅμ' ὀπάσσας.        90
οἱ δ' αἶψ' οἰχόμενοι μίγεν ἀνδράσι Λωτοφάγοισιν·
οὐδ' ἄρα Λωτοφάγοι μήδονθ' ἑτάροισιν ὄλεθρον
ἡμετέροισ', ἀλλά σφι δόσαν λωτοῖο πάσασθαι.
τῶν δ' ὅς τις λωτοῖο φάγοι μελιηδέα καρπόν,
οὐκέτ' ἀπαγγεῖλαι πάλιν ἤθελεν οὐδὲ νέεσθαι,
ἀλλ' αὐτοῦ βούλοντο μετ' ἀνδράσι Λωτοφάγοισι
λωτὸν ἐρεπτόμενοι μενέμεν νόστου τε λαθέσθαι.
τοὺς μὲν ἐγὼν ἐπὶ νῆας ἄγον κλαίοντας ἀνάγκῃ,
νηυσὶ δ' ἐνὶ γλαφυρῇσιν ὑπὸ ζυγὰ δῆσα ἐρύσσας·
αὐτὰρ τοὺς ἄλλους κελόμην ἐρίηρας ἑταίρους        100
σπερχομένους νηῶν ἐπιβαινέμεν ὠκειάων,
μή πώς τις λωτοῖο φαγὼν νόστοιο λάθηται.
οἱ δ' αἶψ' εἴσβαινον καὶ ἐπὶ κληῖσι καθῖζον,
ἑξῆς δ' ἑζόμενοι πολιὴν ἅλα τύπτον ἐρετμοῖς.

ΛΩΤΟΦΑΓΟΙ.... αυτοί που ξεχνούν

Πριγκιπικοί γάμοι

Η θυσία της Ιφιγένειας;

Όχι! 

Οι γάμοι της πριγκίπισσας κόρης του Ατρείδη της Πύλης των Λεόντων με τον πρίγκιπα Αχιλλέα απόγονο του Αιακίδη εν τω ανωτέρω Τρωικώ πεδίω στους αιθέρες των υλοτοποιημένων ονείρων!

Ο γιος του Πηλείδη αγκαλιάζει την σύγκοιτη του και με πάθος την φιλά. Δεν έχει κανένα λόγο να είναι οργισμένος πια. Δέχεται τα δώρα και την συγνώμη του κοσμήτορος Αγαμέμνονος και γίνεται άτρωτος αληθινά.

Μαζί με την βασιλοπούλα Ιφιάνασσα την από ισχυρή αρχοντική γενιά κάνουν πολλά γερά και όμορφα παιδιά.

Ο Αλέξανδρος συνεχίζοντας την κυκλική εκστρατεία του την πολιτιστική

επιστρέφει από την Δυτική δεξιά πλευρά του λόγου την αποφασιστική.

Ο επιδέξιος παιδαγωγός Φοίνιξ Χείρων της απεσταλμένης πρεσβείας επιλέγει να παραμείνει μαζί του, και το Ταυ αλλάζει στο Ιώτα, ο ημίθεος γιός της Θέτιδος εν τω Ιλίω, αποφασισμένος αλλά όχι στην οργή του εμμένων .

Ιθύς αποστολή προς τον Αχιλλέα

Ι ΙΛιάδος

Τὸν δ' αὖτε προσέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·
ὦ γέρον οὔ τι ψεῦδος ἐμὰς ἄτας κατέλεξας·
ἀασάμην, οὐδ' αὐτὸς ἀναίνομαι. ἀντί νυ πολλῶν
λαῶν ἐστὶν ἀνὴρ ὅν τε Ζεὺς κῆρι φιλήσῃ,
ὡς νῦν τοῦτον ἔτισε, δάμασσε δὲ λαὸν Ἀχαιῶν.
ἀλλ' ἐπεὶ ἀασάμην φρεσὶ λευγαλέῃσι πιθήσας,
ἂψ ἐθέλω ἀρέσαι δόμεναί τ' ἀπερείσι' ἄποινα. 120
ὑμῖν δ' ἐν πάντεσσι περικλυτὰ δῶρ' ὀνομήνω
ἕπτ' ἀπύρους τρίποδας, δέκα δὲ χρυσοῖο τάλαντα,
αἴθωνας δὲ λέβητας ἐείκοσι, δώδεκα δ' ἵππους
πηγοὺς ἀθλοφόρους, οἳ ἀέθλια ποσσὶν ἄροντο.
οὔ κεν ἀλήϊος εἴη ἀνὴρ ᾧ τόσσα γένοιτο,
οὐδέ κεν ἀκτήμων ἐριτίμοιο χρυσοῖο,
ὅσσά μοι ἠνείκαντο ἀέθλια μώνυχες ἵπποι.
δώσω δ' ἑπτὰ γυναῖκας ἀμύμονα ἔργα ἰδυίας
Λεσβίδας, ἃς ὅτε Λέσβον ἐϋκτιμένην ἕλεν αὐτὸς
ἐξελόμην, αἳ κάλλει ἐνίκων φῦλα γυναικῶν. 130
τὰς μέν οἱ δώσω, μετὰ δ' ἔσσεται ἣν τότ' ἀπηύρων
κούρη Βρισῆος· ἐπὶ δὲ μέγαν ὅρκον ὀμοῦμαι

μή ποτε τῆς εὐνῆς ἐπιβήμεναι ἠδὲ μιγῆναι,
ἣ θέμις ἀνθρώπων πέλει ἀνδρῶν ἠδὲ γυναικῶν.
ταῦτα μὲν αὐτίκα πάντα παρέσσεται· εἰ δέ κεν αὖτε
ἄστυ μέγα Πριάμοιο θεοὶ δώωσ' ἀλαπάξαι,
νῆα ἅλις χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ νηησάσθω
εἰσελθών, ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδ' Ἀχαιοί,
Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτὸς ἑλέσθω,
αἴ κε μετ' Ἀργείην Ἑλένην κάλλισται ἔωσιν. 140
εἰ δέ κεν Ἄργος ἱκοίμεθ' Ἀχαιϊκὸν οὖθαρ ἀρούρης
γαμβρός κέν μοι ἔοι· τίσω δέ μιν ἶσον Ὀρέστῃ,
ὅς μοι τηλύγετος τρέφεται θαλίῃ ἔνι πολλῇ.
τρεῖς δέ μοί εἰσι θύγατρες ἐνὶ μεγάρῳ εὐπήκτῳ
Χρυσόθεμις καὶ Λαοδίκη καὶ Ἰφιάνασσα,
τάων ἥν κ' ἐθέλῃσι φίλην ἀνάεδνον ἀγέσθω
πρὸς οἶκον Πηλῆος· ἐγὼ δ' ἐπὶ μείλια δώσω
πολλὰ μάλ', ὅσσ' οὔ πώ τις ἑῇ ἐπέδωκε θυγατρί·
ἑπτὰ δέ οἱ δώσω εὖ ναιόμενα πτολίεθρα
Καρδαμύλην Ἐνόπην τε καὶ Ἱρὴν ποιήεσσαν 150
Φηράς τε ζαθέας ἠδ' Ἄνθειαν βαθύλειμον
καλήν τ' Αἴπειαν καὶ Πήδασον ἀμπελόεσσαν.
πᾶσαι δ' ἐγγὺς ἁλός, νέαται Πύλου ἠμαθόεντος·
ἐν δ' ἄνδρες ναίουσι πολύῤῥηνες πολυβοῦται,
οἵ κέ ἑ δωτίνῃσι θεὸν ὣς τιμήσουσι
καί οἱ ὑπὸ σκήπτρῳ λιπαρὰς τελέουσι θέμιστας.
ταῦτά κέ οἱ τελέσαιμι μεταλήξαντι χόλοιο.
δμηθήτω· Ἀΐδης τοι ἀμείλιχος ἠδ' ἀδάμαστος,
τοὔνεκα καί τε βροτοῖσι θεῶν ἔχθιστος ἁπάντων·
καί μοι ὑποστήτω ὅσσον βασιλεύτερός εἰμι 160
ἠδ' ὅσσον γενεῇ προγενέστερος εὔχομαι εἶναι.

Τὸν δ' ἠμείβετ' ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·
Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον
δῶρα μὲν οὐκέτ' ὀνοστὰ διδοῖς Ἀχιλῆϊ ἄνακτι·
ἀλλ' ἄγετε κλητοὺς ὀτρύνομεν, οἵ κε τάχιστα
ἔλθωσ' ἐς κλισίην Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος.
εἰ δ' ἄγε τοὺς ἂν ἐγὼ ἐπιόψομαι οἳ δὲ πιθέσθων.
Φοῖνιξ μὲν πρώτιστα Διῒ φίλος ἡγησάσθω,
αὐτὰρ ἔπειτ' Αἴας τε μέγας καὶ δῖος Ὀδυσσεύς·
κηρύκων δ' Ὀδίος τε καὶ Εὐρυβάτης ἅμ' ἑπέσθων. 170
φέρτε δὲ χερσὶν ὕδωρ, εὐφημῆσαί τε κέλεσθε,
ὄφρα Διὶ Κρονίδῃ ἀρησόμεθ', αἴ κ' ἐλεήσῃ.

Ὣς φάτο, τοῖσι δὲ πᾶσιν ἑαδότα μῦθον ἔειπεν.
αὐτίκα κήρυκες μὲν ὕδωρ ἐπὶ χεῖρας ἔχευαν,
κοῦροι δὲ κρητῆρας ἐπεστέψαντο ποτοῖο,
νώμησαν δ' ἄρα πᾶσιν ἐπαρξάμενοι δεπάεσσιν.
αὐτὰρ ἐπεὶ σπεῖσάν τ' ἔπιόν θ' ὅσον ἤθελε θυμός,
ὁρμῶντ' ἐκ κλισίης Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο.
τοῖσι δὲ πόλλ' ἐπέτελλε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ
δενδίλλων ἐς ἕκαστον, Ὀδυσσῆϊ δὲ μάλιστα, 180
πειρᾶν ὡς πεπίθοιεν ἀμύμονα Πηλεΐωνα.

Ιλιάς!

Ο Λόγος, το Βιβλίο, τα Έπη

και το αμετακίνητον βέλος Ι ώτα της Ιλιάδος!

Το αστέρι του Βορρά!

2800 χρόνια από τον Όμηρο και μετά...

ΕΛΖΙΝ

...Στην ανατροπή της δέσμευσης της ιστορίαςκαι της σκέψης

στο ασύλληπτο πεδίο της Ελληνικής Μυθιστορίας

Ι. Ιφιάνασσας γάμοι

Το άροτρο

Demeter rejoiced, for her daughter was by her side,
illustration from The Story of Greece
by Mary Macgregor, 1st edition (1913)

Ο Άθλος του Ηρακλή, που αντιστοιχεί, στον Ταύρο δείχνει πως ο Ηρακλής δαμάζοντας τον, μαθαίνει να μη παραδίδεται στην καλοπέραση, την άκρατη ευδαιμονία, την απληστία,
που μαλακώνουν το σώμα και το πνεύμα.
Μαθαίνει, να μη σκοτώνει δύο ορτύκια για να φάει ενώ χρειάζεται μόνο ένα. Και να μη συμπεριφέρεται σαν φτωχός και πεινασμένος κακομοίρης που φοβάται πως δεν θα ξαναβρεί φαγητό στην ζωή του.
Ο πολεμιστής αποφεύγει την παγίδα του Ταύρου και εκμηδενίζει τις ανάγκες του.
Βρίσκει ότι του χρειάζεται γιατί στην πραγματικότητα δεν χρειάζεται ποτέ τίποτα.
Και στις πιο δύσκολες συνθήκες μπορεί να σιγομουρμουρίσει ένα τραγουδάκι με άψογο πνεύμα αγγίζοντας την αγαπημένη του Γη.
Το νησί των Λωτοφάγων περιγράφει ακριβώς την κατάσταση των συντρόφων του Οδυσσέα  και τον σταθμό της καλοπέρασης που ξεμένουν πολλοί και ξεχνούν τον προορισμό τους.

2. Δήμητρα 

Γαίης Λωτοφάγων

 

Οdysseus removing his men from the company of the lotus-eaters

Στην χώρα των Λωτοφάγων
....λωτοῖο φαγὼν νόστοιο λάθηται.

  Οι Λωτοφάγοι στην Οδύσσεια,
είναι ο Ταύρος και στον Ηρακλή
…ο ταύρος της Κρήτης!

Είναι ο 2ος οίκος ενός ωροσκοπίου
και αν ο 1ος δείχνει την εμφάνιση ενός δέντρου,
ο 2ος είναι το…χώμα που στεριώνεται αυτό το δέντρο.

Είναι λοιπόν τα περιουσιακά στοιχεία του ατόμου, η διαχείριση τους, τα υλικά αγαθά,
οι οικονομικοί πόροι, οι αξίες που βάζει ο άνθρωπος στην ζωή του, η ασφάλεια που νιώθει, η γεύση φυσικά,η φωνή, ο λαιμός, η Γαία, η Ρέα, η εξέλιξη της η Δήμητρα και η κόρη της Περσεφόνη, τα Ελευσίνια Μυστήρια και ο μόσχος ο σιτευτός!
Ο 2ος οίκος του ωροσκόπιου είναι το χώμα που θα στερεωθεί το δέντρο.
Ένα πλούσιο χώμα σε συστατικά θα αναθρέψει και το δέντρο θα το βοηθήσει να αναπτυχθεί.
Πως όμως να στερεωθεί όταν αυτό το χώμα κλέβεται, σπαταλιέται κακοδιαχειρίζεται και αρπάζεται αφήνοντας το δέντρο φτωχό και αδύνατο.
Οδηγώντας το στην ουσία στον θάνατο;
Γι΄αυτό ο Ταύρος συνδέεται με το Σκορπιό πολικά.

Πως μπορεί να κερδηθεί κάτι που έχει αρπαχθεί τόσο ληστρικά.
Ο Ταύρος συνδέεται και με την Πρόθεση.
Τι είναι η πρόθεση;
Είναι δύσκολο να εξηγηθεί με λόγια γιατί είναι πίσω από τα λόγια
 και διακρίνεται κυρίως στο βλέμμα που …την γνέφει.
Αν θα μπορούσαμε να πλησιάσουμε την έννοια της ίσως θα πρέπει να μελετήσουμε ξανά την σκηνή και το βλέμμα στο ‘Όσα παίρνει ο άνεμος» με την Σκάρλετ ο Χάρα να γονατίζει στην γη να παίρνει μια χούφτα χώμα και να ορκίζεται πως δεν θα ξαναπεινάσει αυτή και η οικογένειας της ποτέ, ενεργοποιώντας ην εντολή του Αετού μέσω της ισχυρής δικής της Πρόθεσης.

Για να ξανακερδίσει αυτά που έχασε κάποιος εκτός από μια ισχυρή ενεργοποιημένη πρόθεση χρειάζεσαι και γνώση…

 ἀλλ' αὐτοῦ βούλοντο μετ' ἀνδράσι Λωτοφάγοισι
λωτὸν ἐρεπτόμενοι μενέμεν νόστου τε λαθέσθαι.
 τοὺς μὲν ἐγὼν ἐπὶ νῆας ἄγον κλαίοντας ἀνάγκῃ,

2. Στο νησί των Λωτοφάγων

Κικόνεσσι πέλασσεν, Ἰσμάρῳ

Στην χώρα των Κικόνων

Πως την κλέβουν την Κικόνια ενέργεια οι
χειροδύναμοι κάτοικοι… στην Ίσμαρο;

Κίκυς σημαίνει ισχύς, ρώμη, δύναμη ενεργητικότητα!
Είναι ο πρώτος σταθμός και ένας άγριος λαός
 και ο 1ος οίκος ενός ωροσκοπίου,η γέννηση του ανθρώπου, το πρώτο κλάμα, το όνομα του, η βάπτιση, η ονοματοθεσία του. ο σωματέτυπος του, οι παππούδες του και τα κληρονομικά τους χαρακτηριστικά, η πρώτη εντύπωση.

Κίκονες,
ο Άρης στον Κριό και
η σφυρηλάτηση… της ασπίδας.

Οι Κίκονες είναι ο σταθμός,
που φτιάχνεις μια γερή ασπίδα να σε προστατεύει από τις επιθέσεις και τις πέτρες που σου πετούν κάποιοι “άγριοι” λαοί και άνθρωποι και πάντα θα βρίσκονται τέτοιοι, έτοιμοι να σε τσακίσουν
 μόλις κάνεις το πρώτο βήμα… της επιστροφής.

Οι Κίκονες είναι μια μικρή Τροία μετά…την μεγάλη .

Η μορφή, η εμφάνιση του δένδρου

1. Στο νησί των Κικόνων

 

Οδυσσεύς Λαερτιάδης

Είμαι ο Οδυσσέας ο Λαερτιάδης από την ευδιάκριτη Ιθάκη!
 

ι Οδύσσειας.

εἴμ' Ὀδυσεὺς Λαερτιάδης, ὃς πᾶσι δόλοισιν
ἀνθρώποισι μέλω, καί μευ κλέος οὐρανὸν ἵκει. 20
ναιετάω δ' Ἰθάκην εὐδείελον· ἐν δ' ὄρος αὐτῇ,
Νήριτον εἰνοσίφυλλον, ἀριπρεπές· ἀμφὶ δὲ νῆσοι
πολλαὶ ναιετάουσι μάλα σχεδὸν ἀλλήλῃσι,
Δουλίχιόν τε Σάμη τε καὶ ὑλήεσσα Ζάκυνθος.
αὐτὴ δὲ χθαμαλὴ πανυπερτάτη εἰν ἁλὶ κεῖται
πρὸς ζόφον, αἱ δέ τ' ἄνευθε πρὸς ἠῶ τ' ἠέλιόν τε,
τρηχεῖ', ἀλλ' ἀγαθὴ κουροτρόφος· οὔ τι ἐγώ γε
ἧς γαίης δύναμαι γλυκερώτερον ἄλλο ἰδέσθαι.

Από την  Ἰθάκην εὐδείελον