Ο Spiculum Εύμαιος

 

Το Spiculum είναι λατινικά για βέλος ή αιχμή βέλους ή παρόμοιο όπλο.

Αντιστοιχεί στο Εύμαιο  και στον αστερισμό του Τοξότη 30η τελευταία μοίρα

 Ο Τοξότης φυσικά  ανήκει στην Αθηνά θεά της Σοφίας που προκύπτει από την μαιευτική  της φιλοσοφίας, πολικότητα με τους Δίδυμους και τον Ερμή, της απλής πληροφορίας  που πρέπει να φιλτραριστεί  σε απόσταγμα σοφίας

 Ο Ζευς του Διός, κυβερνά πλέον από τον Αιγόκερω, 10 οίκος στο Ζενίθ,  γιατί ο Κρόνος έχει καταργηθεί και η αστρολογία πρέπει να αναθεωρηθεί ριζικά,  δεν ισχύουν οι παλιές μετρήσεις της Βαβυλωνίας και της Λεμουρίας, έχουν αλλάξει πολλά από τότε.

Ακολουθούν οι παρατηρήσεις του Πτολεμαίου: «Τα αστέρια στο σημείο του βέλους στον Τοξότη έχουν παρόμοια επιρροή με αυτή του Άρη και της Σελήνης: αυτά που βρίσκονται στο τόξο και στην λαβή του χεριού ενεργούν όπως ο Δίας και ο Άρης… στη μέση και στην πλάτη μοιάζουν με τον Δία, και επίσης τον Ερμή μετρίως: εκείνους στα πόδια, τον Δία και τον Κρόνο».

"Όσο για τον Τοξότη, όταν σηκωθεί το πρώτο μέρος του μανδύα του, θα γεννήσει καρδιές ονομαστές στον πόλεμο και θα οδηγήσει τον κατακτητή, γιορτάζοντας μεγάλους θριάμβους μπροστά σε όλους, στις ακροπόλεις της χώρας του. Ένας τέτοιος θα χτίσει ψηλά τοίχους ( moenia από το λατινικό murus ) τη μια στιγμή και να τους γκρεμίσει την επόμενη. Αλλά αν η Τύχη τους ευνοεί πολύ γενναιόδωρα με επιτυχία, το σημάδι του φθόνου της φαίνεται στα πρόσωπά τους, γιατί καταστρέφει σκληρά τα χαρακτηριστικά τους. είναι ένας τρομερός πολεμιστήςπλήρωσε για τις νίκες του στην Τρέβια, στις Κάννες και στη Λίμνη, ακόμη και πριν από την ώρα της υποχώρησης του, με τέτοια παραμόρφωση. " σελ.103] [Manilius, Astronomica , 1ος αιώνας μ.Χ., βιβλίο 4, σ.267] ΠΗΓΗ

Σύγχρονα Ομηρικά Έπη

Αστραία

Γαία Εύμαιου

Ερμούπολη 

Η πατρίδα του  Εύμαιου σε χαρούμενο βράχο νησί

Ποια είναι η πατρίδα του  αφοσιωμένου χοιροβοσκού και η ευγενής  καταγωγή;

Από την Ερμούπολη έρχομαι ο  ίδιος  εξομολογούμενος στην ραψωδία ο  ομολογεί.

Είναι γιος του Κτησία του Ορμενίδη, βασιλιά της νήσου Συρίης, που βρισκόταν πάνω από την Ορτυγία, στις Κυκλάδες.

Μια γυναίκα από την Φοινίκη,  δούλη τον έκλεψε  όταν κάποιος από τους  άντρες του πλοίου που είχε αράξει στον όρμο του  νησιού απασχολούσε τις γυναίκες του παλατιού με ένα όρμο περιδέραιο χρυσό.  Μαζί της πήρε και 3 δισκοπότηρα θαυμαστά αλλά η τύχη της ήταν να την φάνε τα σκυλόψαρα με μια της Αρτέμιδος σαϊτιά.Η  Αντίκλεια και ο Λαέρτης τον μεγαλώσανε μαζί με την Κτιμένη με αξίες και ανθρωπιά,  τις οποίες απόδειξε στον Οδυσσέα όταν εισήλθε στο καλύβι πιθάρι του και πέσανε οι σκύλοι να τον κομματιάσουνε  γαβγίζοντας  υλακόμωροι υλακτικά.

Ο Εύμαιος είναι βασιλόπουλο στην ψυχή στο μυαλό στους τρόπους και στην συμπεριφορά και στην  ιθαγένεια καταγωγή από  ένα με δύο πόλεις  πολιτείες νησί. Ο Όμηρος τον αγαπά πολύ, του μιλά σε β΄ Ενικό με οικειότητα περισσή. Στην χώρα του οι άνθρωποι δεν πεινούν δεν  αρρωσταίνουν και πεθαίνουν από τα βέλη των Ομηρικών ραψωδιών του Απόλλωνα και της αδελφής του γερασμένοι ψυχικά. Ο Εύμαιος είναι χοιροβοσκός. Δεν μεταμορφώνει τους ανθρώπους σε γουρούνια όπως η Κίρκη, αλλά τους προσέχει γιατί  είναι  "χοίροι"  βρωμίζουν και ποδοπατούν κάθε τι όμορφο και καλό από την φύση τους και μένουν πάντα  εξ αιτίας αυτής της ενεργειακής δομής  έξω από το παλάτι της ομηρικής σκηνής.

Όταν πλησιάζει ο Οδυσσέας  προσπαθεί να φτιάξει τα σανδάλια του με τον τρόπο του Ερμή. Ο Οδυσσέας κάνει επίκληση στο φτερωτό θεό και  στην θυσία που ακολουθεί παίρνει το  μερίδιο του μαζί με τις τρίχες του ασπροδόντη χοίρου που στην φωτιά πετιούνται την ραψωδική. Από τον λόφο επίσης του Ερμή βλέπει να γυρίζει άπραγο το πλοίο των υπερφίαλων  που καραδοκούσαν τον Τηλέμαχο να σκοτώσουν στης Ιθάκης και Σάμης τον πορθμό.

Όπως  σε αγάπησα εγώ να σε αγαπήσει ο Ζευς, Εύμαιε που με γλύτωσες από τα βάσανα μου ..λέει ο Οδυσσεύς  σε στίχο 340 της οδυσσειακής όμικρον οκτάβας ερμηνευτικής

Το πορτραίτο του Εύμαιου σε αναπαράσταση συνδετικά ΟΜΗΡΙΚΗ

Ο Δρόμος του Εύμαιου

Οι  Ομηρίζοντες  Άγγελοι του Εύμαιου 

π Οδυσσείας 

"ἦλθες, δῖ' Εὔμαιε· τί δὴ κλέος ἔστ' ἀνὰ ἄστυ;

ἤ ῥ' ἤδη μνηστῆρες ἀγήνορες ἔνδον ἔασιν

ἐκ λόχου, ἦ ἔτι μ' αὖθ' εἰρύαται οἴκαδ' ἰόντα;"

τὸν δ' ἀπαμειβόμενος προσέφης, Εὔμαιε συβῶτα·

"οὐκ ἔμελέν μοι ταῦτα μεταλλῆσαι καὶ ἐρέσθαι

ἄστυ καταβλώσκοντα· τάχιστά με θυμὸς ἀνώγει

ἀγγελίην εἰπόντα πάλιν δεῦρ' ἀπονέεσθαι.

ὡμήρησε δέ μοι παρ' ἑταίρων ἄγγελος ὠκύς,

κῆρυξ, ὃς δὴ πρῶτος ἔπος σῇ μητρὶ ἔειπεν.

ἄλλο δέ τοι τόδε οἶδα· τὸ γὰρ ἴδον ὀφθαλμοῖσιν·        470

ἤδη ὑπὲρ πόλιος, ὅθι Ἕρμαιος λόφος ἐστίν,

ἦα κιών, ὅτε νῆα θοὴν ἰδόμην κατιοῦσαν

ἐς λιμέν' ἡμέτερον· πολλοὶ δ' ἔσαν ἄνδρες ἐν αὐτῇ,

βεβρίθει δὲ σάκεσσι καὶ ἔγχεσιν ἀμφιγύοισι·

καί σφεας ὠΐσθην τοὺς ἔμμεναι, οὐδέ τι οἶδα."

ὣς φάτο, μείδησεν δ' ἱερὴ ἲς Τηλεμάχοιο

ἐς πατέρ' ὀφθαλμοῖσιν ἰδών, ἀλέεινε δ' ὑφορβόν.

οἱ δ' ἐπεὶ οὖν παύσαντο πόνου τετύκοντό τε δαῖτα,

δαίνυντ', οὐδέ τι θυμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης.

αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο,        480

κοίτου τε μνήσαντο καὶ ὕπνου δῶρον ἕλοντο.

Και ήλθες θεϊκε Εύμαιε  και ο Τηλέμαχος σου είπε:

Τι νέα από το άστυ;Οι αυθάδεις μνηστήρες   φύγανε οίκαδε;

Σε αυτόν απαντώντας προσέφης χοιροβοσκέ.Δεν είχα χρόνο μέλημα  να εξετάσω  αυτά και να ρωτήσω επειδή επιθυμούσα να πως την ευαγγελία  στην μητέρα σου  είδηση και να γυρίσω. Συμβάδισε όμως ωμήρησε άγγελος ταχύς και της το είπε πρώτος.Μα πολύ καλά γνωρίζω αυτό που είδα με τους οφθαλμούς μου από τον λόφο του Ερμή πάνω  αγναντεύοντας  το πλοίο των  υπερφίαλων με τα έγχη τα αμφίκοπα τα  αντιφατικά. Αυτοί μου φαίνεται πως   ήταν επιστρέφοντας από το καρτέρι  που σου είχαν στήσει ενέδρα  σε λόγο  αντιγραφής   πλαστό.

Να ακούς την Αθηνά και να ερμηνεύεις ορθά  να κατανοείς βαθιά  ΤΗΛΕΜΑΧΕ  τον  λόγο  της συναρμολόγησης και της σύνδεσης των γεγονότων τον ομηρικό  χωρίς να χάνεσαι στην μετάφραση απόδοση ενός προγραμματισμένου μυαλού

Η Αναγνώριση

Πύλη  Ευμαίου 
 Ο δρόμος  ο περισσότερο ονειρεμένος
 για την γνώση και την κατανόηση
στην  καλή γέννηση της  αυτοσυνείδησης

Τηλέμαχος Οδυσσέας
 στο καλύβι του  συβώτη μαζί! 

π Οδυσσείας


Δεν είσαι εσύ ο πατέρας μου ο Οδυσσέας.....

195 "οὐ σύ γ' Ὀδυσσεύς ἐσσι πατὴρ ἐμός, ἀλλά με δαίμων
θέλγει, ὄφρ' ἔτι μᾶλλον ὀδυρόμενος στεναχίζω.

 Τηλέμαχε,
δεν σου ταιριάζει τον προσφιλή πατέρα
...ούτε να θαυμάζεις ...ούτε να εκπλήσσεσαι

202 "Τηλέμαχ', οὔ σε ἔοικε φίλον πατέρ' ἔνδον ἐόντα
οὔτε τι θαυμάζειν περιώσιον οὔτ' ἀγάασθαι·
οὐ μὲν γάρ τοι ἔτ' ἄλλος ἐλεύσεται ἐνθάδ' Ὀδυσσεύς,
ἀλλ' ὅδ' ἐγὼ τοιόσδε, παθὼν κακά, πολλὰ δ' ἀληθείς,
ἤλυθον εἰκοστῷ ἔτεϊ ἐς πατρίδα γαῖαν.

 Έκλαιαν δυνατά αγκαλιασμένοι και οι δυο τους
και δάκρυα στάζαν από τα μάτια τους
πιο πικρά και από τους οιωνούς των θαλασσαετών....

κλαῖον δὲ λιγέως, ἁδινώτερον ἤ τ' οἰωνοί,
φῆναι ἢ αἰγυπιοὶ γαμψώνυχες, οἷσί τε τέκνα
ἀγρόται ἐξείλοντο πάρος πετεηνὰ γενέσθαι·
ὣς ἄρα τοί γ' ἐλεεινὸν ὑπ' ὀφρύσι δάκρυον εἶβον.

καί νύ κ' ὀδυρομένοισιν ἔδυ φάος ἠελίοιο, 220


Οδυσσέας και Τηλέμαχος μαζί στο παλάτι της Ιθάκης 
με ένα νου και μια καρδιά αυτογνωστική και ένα τριγωνικό καπέλο
  και μαγικό …σκουφί  γυρίζουν τον τροχό της Ιστορίας
 σε βάση αρμονική