Η Εκάτη που αποσιωπάται στον Όμηρο

 

και η Ευρύκλεια που μιλά:

«Φάε όσο πρέπει, όχι υπερβολές∙ δεν είσαι ακρίδα. Μετά το Δείπνο της Εκάτης, μη βρεθείς στα ανίερα  φαγοπότια των Μνηστήρων, που καταβροχθίζουν τα πάντα όλη μέρα τεμπέληδες της εύφορης κοιλάδος.»  

Εις βάρος του Νησιού και όλης της κοινωνίας

Ποια είναι η Εκάτη;

Αιώνιος, Αγλαός, φωτεινή ,Αποτροπαία, Βρίμω, μανιασμένη και τρομερή∙ Χθόνια, Ενωδία των δρόμων∙ Κλειδούχος και Κουροτρόφος, Φωσφόρος και Λαμπαδηφόρος, Σωτηρία των περασμάτων. 

Η Εκάτη είναι φύση παντοδύναμη, θεά αρχέγονη χθόνια, η   Γαία που αναδύθηκε από το Χάος, Τρίμορφη, όπως οι τρεις ιδιότητες των τεσσάρων στοιχείων: νερό, γη, αέρας, φωτιά που την συνθέτουν.

Η αρχαία σοφία, θεραπεύτρια με τη δύναμη της φύσης και τόσο  τρομακτική όταν αγριεύει. Είναι η θηλυκή αρχή – και το σύμπαν είναι θηλυκό καμπύλο∙ η θηλυκή αρχή είναι ακατάστρεπτη. Γι’ αυτό και ο Ζευς, άναξ του Ολύμπου, τη σέβεται και την τιμά, ως μετουσίωση της φύσης που υπήρξε πριν ακόμη και από τον άνθρωπο. Στο πέρασμα από την πρωτόγονη εποχή στη  νεότερη του Homo sapiens.

Ο Όμηρος όμως δεν την αναφέρει. Τα Έπη του αφορούν το ηρωικό γένος των ανθρώπων – το γένος που έχει ήδη αστικοποιηθεί, που  έχει μάθει  να χειρίζεται χέρια και  να χρησιμοποιεί το νου του. Κι όμως, σε κάθε στίχο των Επών του υπάρχει σεβασμός στη γυναίκα, στη θηλυκή φύση. Τα Έπη  είναι ένας ύμνος για την γυναίκα : η Ελένη και η Πηνελόπη είναι στο κέντρο του  Ομηρικού Κύκλου.

Τι θα ήταν ο Θησέας χωρίς την Αριάδνη; Θα τον είχε καταφάει ο Μινώταυρος.

Τι θα ήταν ο Μενέλαος χωρίς την Ελένη; Ένας ασήμαντος άνδρας με παντόφλες  στο σπίτι και σανδάλια  

Τι θα ήταν ο Οδυσσέας χωρίς την Κίρκη, την Καλυψώ, τη Ναυσικά που τον βοήθησαν ; Χωρίς το φάρο  της Πηνελόπης και τη φροντίδα της Ευρύκλειας; Θα είχε χαθεί στα βαθιά και στα ρηχά νερά του Ποσειδώνα.

Η αρσενική αρχή είναι σκληρή, ευθεία, ανθεκτική, αλλά σπάζει εύκολα – είναι το βέλος.

Η θηλυκή αρχή είναι καμπύλη, λυγίζει, μα δεν σπάζει – είναι το τόξο.

 Η σύντομη επίσκεψη του στη σπηλιά του Κύκλωπα είναι μια  αξιοσημείωτη αναφορά από τη μετάβαση των πρωτόγονων κανιβαλιστικών   τροφοσυλλεκτικών σπηλαίων  σε πιο ορθολογιστικές κοινωνίες

Η Ιθάκη είναι  δήμος, άστυ δεν έχει σπηλιές, έχει καλύβια, κρήνες, δρόμους, σπίτια, έχει ΟΙΚΟ . Το άντρο των Ναϊάδων δεν κατοικείται από ανθρώπους.  Όμως ο  οίκος του Οδυσσέα καταπατείται, σπαταλιέται, φθείρεται και η γη υποφέρει από την ανέμελη ύβρη των μνηστήρων που έχει καταπατηθεί μαζί με τους νόμους της οικονομίας. 

Και αυτή είναι η ύβρις υπερβολή έλλειψη οικονομίας των ενεργειακών αποθεμάτων και της περιουσίας του Οδυσσέα στο παλάτι της Γης. Δεν υπάρχει οικονομία δεν υπάρχει μέριμνα υπάρχει σεβασμός στη διαχείριση των προϊόντων της φύσης και της γης στις ανανεώσιμες και μη πηγές ενέργειας. Υπάρχει μια διαρκής σπατάλη  καταστροφή οικολογική καταστροφή επίδειξη του  νεοπλουτισμού των Μνηστήρων και αυτό είναι μία ύβρις που δεν μπορεί να παραγραφεί.

Υπάρχει  όμως και μία γριά οικονόμος που όλα αυτά τα παρατηρεί είναι η Ευρύκλεια η τροφός του Οδυσσέα και είναι αυτή που  ο Οδυσσέας απόλυτα  θα εμπιστευτεί 

Μόνον μια μορφή στέκει φύλαξ: η γριά Ευρύκλεια, η τροφός, η αληθινή οικονόμος. Αυτή ξέρει και όλα τα παρατηρεί και δεν τα συγχωρεί.

Ζευς, ο Άρχων της Φωτισμένης Κορυφής Κεφαλής του Ολύμπου

Εν αρχή είναι η  Σκέψις ... Στέψις του Όρθιου Νου

και η Σκέψη ξεκίνησε με τους Έλληνες ,   άμα την εμφανίσει των Ελλήνων  στην   Μεσογαία

Σκέπτομαι σημαίνει.... υπάρχω Ελληνικά

Ποιος είναι ο ο Ζευς

 Ο  Ζευς, του Διός, δεν είναι κάποιος " Θεός"  με ανθρωπομορφικά χαρακτηριστικά με αναπαραγωγή και μεταβολισμό. Αυτά λέγονται συμβολικά γιατί αφορούσαν την παιδική ηλικία της ανθρωπότητος. Είναι σύμβολα και αλληγορία για να κατανοηθεί η μεταφορά από τη μία πλευρά του εγκεφάλου στην άλλη λογικά.  Είναι και ενεργειακό κέντρο στο ανθρώπινο σώμα, με έδρα τα γόνατα που αντιστοιχεί στον Αιγόκερω.

Είναι καθαρή και απρόσωπη ενέργεια στην εξέλιξη της νοημοσύνης του σύμπαντος μετά την  Τιτανομαχία  που ξεκίνησε πριν από δύο εκατομμύρια χρόνια με την εμφάνιση του homo sapiens ως  φυσική εξέλιξη των ανθρωπίδων. Με αρχέτυπο και πρότυπο τον Οδυσσέα,   ένα θνητό άνθρωπο, πολυμήτιδα και  πολυμήχανο με ένα  δυνατό μυαλό πριν 4000 χρόνια την Εποχή του Κριού δημιούργησε το Θαύμα των Ελλήνων. Ο αυτοσύστατος νους κατά Αναξαγόρα.

 Οι Έλληνες μέσω της Ελληνικής Μυθολογίας  και των Ομηρικών Επών εξέλιξαν την σκέψη και την λογική σε υψηλές οκτάβες  φυσικής νοημοσύνης και δικαίως διεκδικούν την παγκόσμια ηγεσία μιας πολιτισμένης κοινωνίας. Έβγαλαν τους ανθρώπους από τις  σπηλιές Λεμουρίας και της θρησκοληψίας  στο ορθολογισμό και τον πολιτισμό. Ο Πρώτος Πολιτισμός με την ουσιαστική σημασία του όρου, όχι απλά ήθη  έθιμα και παραδόσεις ( που  μπορεί να έχουν και, .... έχουν  όλοι )  που υπήρξε στη Γαία είναι ο Ελληνικός και εκεί στηρίζονται όλοι  σήμερα οι λαοί. Χωρίς την Ελλάδα, δεν μπορεί να νοηθεί πολιτισμένη κοινωνία στον πλανήτη Γη. Και σήμερα η ανθρωπότητα έχει ενηλικιωθεί, έχει βγάλει τα "γένια " της,  με του Οδυσσέα, την Επιστροφή.

Εν αρχή....

Οι σκέψεις είναι οι "σύζυγοι" μας

που "πλαγιάζουμε" μαζί τους

και οι πράξεις τα "παιδιά μας".

Μόνο ένας καθαρός νους

δύναται να γεννήσει "θεϊκά παιδιά".

Ο τρόπος που σκεφτόμαστε

μπορεί να μας αρρωστήσει ή να μας θεραπεύσει.

Α Ιλιάδος

Τώ γ’ ὣς βουλεύσαντε διέτμαγεν· ἣ μὲν ἔπειτα

εἰς ἅλα ἆλτο βαθεῖαν ἀπ’ αἰγλήεντος Ὀλύμπου,

Ζεὺς δὲ ἑὸν πρὸς δῶμα· θεοὶ δ’ ἅμα πάντες ἀνέσταν

ἐξ ἑδέων σφοῦ πατρὸς ἐναντίον· οὐδέ τις ἔτλη

μεῖναι ἐπερχόμενον, ἀλλ’ ἀντίοι ἔσταν ἅπαντες.        535

ὣς ὃ μὲν ἔνθα καθέζετ’ ἐπὶ θρόνου· 

Ο Ζευς παίρνει τον δρόμο

 για τον αστραφτερό όλο αίγλη  Όλυμπο

.Όλοι οι θεοί μόλις τον είδαν σηκώθηκαν απέναντι του.

Ουδείς ετόλμησε να παραμείνει καθιστός

  καθώς ήταν επερχομένος, αλλά όλοι

στάθηκαν ανέστησαν αντίκρυ του

και ο ίδιος κάθισε στον θρόνο.

Ζευς ο πολυμήτις, οι σκέψεις, η σκέψις των Ομηρικών Επών

Ο νους του ανθρώπου, ο Ζευς πολυμήτις και άρχων του Ολύμπου βασιλεύει στο κόσμο .

Όταν εμφανίζεται όλοι οι θεοί και θεές σηκώνονται όρθιοι γιατί ο ΝΟΥΣ είναι και πρέπει να είναι ο ηγέτης και ο αρχηγός του όρθιου ανθρώπου.

τόσσον ἐγὼ περί τ' εἰμὶ θεῶν περί τ' εἴμ' ἀνθρώπων 27 , Θ Ιλιάς

Αστραία

Το πλοίο του Οδυσσέα

Σαν βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη να έχει ξερό σκαρί του νου και να ταξιδεύεις με αυτό

Βρέθηκε άθικτο «το πλοίο του Οδυσσέα» στο βυθό της Μαύρης Θάλασσας.
Στην ανακάλυψη αυτού που πιστεύεται ως το αρχαιότερο άθικτο ναυάγιο πλοίου προχώρησαν οι αρχαιολόγοι στο βυθό της Μαύρης Θάλασσας. Σύμφωνα με τις πρώτες αναφορές, το ηλικίας πλέον των 2.400 ετών σκαρί παρέμεινε σε βάθος περίπου 2 χλμ και εξακολουθεί να βρίσκεται σε άριστη κατάσταση. Σύμφωνα με τον Guardian, το πλοίο των 23 μέτρων, που θεωρείται αρχαίο ελληνικό και είναι παρόμοιο με το σκάφος του Οδυσσέα, όπως τουλάχιστον αυτό απεικονίζεται σε αρχαίο αγγείο, ανακαλύφθηκε με τους ιστούς, τα πηδάλια και τα κουπιά του σε βάθος 2 χλμ. Και σύμφωνα με τους αρχαιολόγους, ήταν η έλλειψη οξυγόνου σε αυτό το βάθος που το διατήρησε στην άριστή του κατάσταση. «Ένα πλοίο που επιβιώνει άθικτο από την κλασσική περίοδο έως σήμερα και βρίσκεται κάτω από σχεδόν 2 χλμ θαλασσινού νερού ήταν κάτι που ποτέ δεν πίστευα ότι θα μπορούσε να είναι εφικτό», δήλωσε ο καθηγητής Τζον Άνταμς, αντίληψή μας για τη ναυπηγική και τη ναυτιλία στον αρχαίο κόσμο», επεσήμανε. Σύμφωνα με τα πρώτα στοιχεία, το πλοίο πιστεύεται ότι ήταν εμπορικό και μάλιστα πανομοιότυπο με εκείνο που απεικονίζεται στο περίφημο «Βάζο Σειρήνων» που εκτίθεται στο Βρετανικό Μουσείο.
 Ειδικότερα, αυτό το αριστούργημα κεραμικής, που θεωρείται αντίστοιχης περιόδου με το σκάφος, απεικονίζει το πλοίο του Οδυσσέα όταν ο ήρωας του Τρωικού Πολέμου δέθηκε στο κατάρτι για να ακούσει το σαγηνευτικό τραγούδι των Σειρήνων, κατά τη διάρκεια του ταξιδιού της επιστροφής στην Ιθάκη, μετά την άλωση της Τροίας. ΠΗΓΗ

Σαν βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη να μη ξεχνάς τον στόχο και προορισμό

Αστραία

Ο Οδυσσέας στην Τροία

Οδυσσέας στην Τροία

"'Έχουμε εξορίσει την ομορφιά από τη ζωή μας. Οι Έλληνες είχαν πάρει τα όλα για αυτήν".  Α. Καμύ

Η  ΔΡΑΣΗ του ΟΔΥΣΣΕΑ στην ΙΛΙΑΔΑ

 Πολλοί θεωρούν πως ο Οδυσσέας, ήταν ένας άνθρωπος μόνο πολυμήχανος και για τους ελιγμούς της σκέψης του, διάσημος και ονομαστός.  Η τελευταία πράξη στην χ  Οδυσσείας  αποδεικνύει  πως ήταν εξαιρετικός στον χειρισμό του τόξου, όμως ο Οδυσσέας, ήταν και ένας μεγάλος  και γενναίος πολεμιστής  στο ξίφος, το δόρυ  και στο σπαθί μαχόμενος  σε μάχη σώμα με σώμα, έξω από τα τείχη της  άδικης  Τροίας και της φυλακισμένης ομορφιάς.

Ο Οδυσσεύς   σκοτώνει τον Δημοκόωντα  (διὰ κροτάφοιο πέρησεν αἰχμὴ χαλκείη) (4.499)

Ο Οδυσσεύς  σκοτώνει τον Κοίρανο  (5.677)

Ο Οδυσσεύς   σκοτώνει τον Αλάστορα  (5.677)

Ο Οδυσσεύς   σκοτώνει τον Χρομίο  (5.677)

Ο Οδυσσεύς   σκοτώνει τον Άλκανδρο  (5.678)

Ο Οδυσσεύς   σκοτώνει τον Άλιο  (5.678)

Ο Οδυσσεύς   σκοτώνει τον Νοήμονα  (5.678)

Ο Οδυσσεύς   σκοτώνει τον Πρύτανι  (5.678)

Ο Οδυσσέας   σκοτώνει τον Πιδύτη , ἐξενάριξεν  ἔγχεϊ χαλκείῳ  (6.30)

Οδυσσέας    σκοτώνει τον Μολίονα  (11.322)

Ο Οδυσσέας  σκοτώνει τον  Ιππόδαμο  (11.335)

Ο Οδυσσέας  σκοτώνει τον  Υπείροχο  (11.335)

Ο Οδυσσέας  σκοτώνει τον  Δηιοπίτη   (11.420)

Ο Οδυσσέας  σκοτώνει τον  Θόωνα   (11.422)

Ο Οδυσσέας  σκοτώνει τον  Έννομο  (11.422)

Ο Οδυσσέας  σκοτώνει τον  Χερσιδάμαντα (T), δουρὶ κατὰ πρότμησιν ὑπ᾽ ἀσπίδος ὀμφαλοέσσης νύξεν (11.423)

Ο Οδυσσέας  σκοτώνει τον  Χάροπα  (11.426)

Ο Σώκος τραυματίζει τον Οδυσσέα , ὄβριμον ἔγχος διὰ  θώρηκος πολυδαιδάλου  ἠρήρειστο (11.435)

Ο Σώκος  τραυματίζει τον Οδυσσέα , ὄβριμον ἔγχος διὰ  θώρηκος πολυδαιδάλου  ἠρήρειστο (11.435)

Ο Οδυσσέας  σκοτώνει τον  Σώκο, τῷ δὲ μεταστρεφθέντι μεταφρένῳ  ἐν δόρυ πῆξεν (11.450)

Πηγή:Μικρός Απόπλους

Το έθνος που θα επιμείνει στη χάραξη μίας ευρείας διαχωριστικής γραμμής
μεταξύ του μαχόμενου ανθρώπου και του σκεπτόμενου ανθρώπου, στις κυβερνήσεις του

οι πόλεμοι  θα γίνονται  από τους ανόητους και οι αποφάσεις θα λαμβάνονται  από τους δειλούς.

Sir William Francis Butler

Το κράνος του Οδυσσέα

Τεχνολογικά επιτεύγματα στον Όμηρο (2010)

Κράνη

Ας ρίξουμε μια ματιά στα κράνη που αναφέρει ο Όμηρος. Τα μυκηναϊκά κράνη ή περικεφαλαίες στην πρώιμη περίοδο κατασκευαζόταν από χαυλιόδοντες κάπρου. Στην Ιλιάδα περιγράφεται το κράνος του Οδυσσέα (Ιλ. Κ260) [12]. Εξωτερικά το κράνος περιβάλλεται από δόντια κάπρου, υλικό με εξαιρετικές κρουστικές ιδιότητες, και εσωτερικά με πεπιεσμένο μαλλί για να απορροφά τις κρούσεις και να μην τις αφήνει να μεταφερθούν στο κρανίο.

Πανοπλία με το κράτος του Οδυσσέα 

Τα δόντια του κάπρου αποτελούνται κατά μεγάλο μέρος από οδοντίνη, μια ασβεστούχα ουσία κατά πολύ σκληρότερη και πυκνότερη από τα οστά. [13] Και πάνω στην οδοντίνη βρίσκεται η αδαμαντίνη που είναι το πιο σκληρό οργανικό υλικό που συναντάμε στα ζώα. Αποτελείται από κρυστάλλους απατίτη που περιέχουν ασβέστιο και φωσφορικά άλατα. 

Όμως στα Ομηρικά Έπη συναντάμε και άλλου τύπου κράνους. Στην Ιλιάδα υπάρχουν αναφορές για την εμφάνιση και την αποτελεσματικότητα των χάλκινων κρανών. (Ιλ. Ζ 469-73) [14], Βέβαια η περιγραφή αυτή αφορά τα σύγχρονα κράνη της εποχής που γράφονται τα έπη και όχι της εποχής του Τρωικού πολέμου. Εξάλλου την υπόθεση αυτή την επιβεβαιώνουν τα ανασκαφικά ευρήματα αφού ο σημαντικότερος όγκος των ορειχάλκινων κρανών προέρχεται  από την Ύστερη Γεωμετρική εποχή.

Θεολόγης Ανδρονίδης

Το βασίλειο του Οδυσσέα

 

  ΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΤΟΥ ΦΟΡΚΥΝΑ
Edward Lear 1863

Το  βασίλειο  του  Οδυσσέα : Ομηρικές  αναφορές  και  τα  ευρήματα

                                                                                                          της  αρχαιολογίας

Γράφει ο Αδάμης  Ευθύμιος

Εάν  δεχθούμε  λοιπόν  ότι  ο Οδυσσέας  ήταν  ένας  από  τους  μυκηναίους  βασιλείς  της  νοτίου  Βαλκανικής  που  πράγματι  έζησαν  κατά την Υστεροελλαδική  Περίοδο, τότε  θα  πρέπει  ν’  απαντήσουμε  σε  δύο βασικά  ερωτήματα : 

Α) Ποια  ήταν  τα  όρια  του  βασιλείου  του  Οδυσσέα  κατά  τον  Όμηρο ; (δηλαδή ποιες  περιοχές  περιελάμβανε ).

Β) Ποια  είναι  τα  αρχαιολογικά  ευρήματα(τεκμήρια), με  βάση  τις  επίσημες  έρευνες,  που  αποδεικνύουν  την  ύπαρξη  ενός  μυκηναϊκού  βασιλείου  σ’ αυτή  την  περιοχή ;

Α) Τα  γεωγραφικά  όρια  του  βασιλείου .

Οι  Ομηρικές  Αναφορές

Πως  οριοθετεί  λοιπόν  ο  Όμηρος  το  βασίλειο  του  Οδυσσέα;

Η  πιο  σημαντική αναφορά  στο  βασίλειο  του Οδυσσέα  βρίσκεται  στην Β΄ ραψωδία της Ιλιάδας,  (στον  «κατάλογο  νεών»), εκεί  όπου  απογράφονται  οι  επιμέρους  συμμετοχές  στην  τρωική  εκστρατεία  και  συνεπώς  οι  βασιλείς,  ο  αριθμός των  πλοίων  τους, οι  δυνάμεις  τους  και οι  περιοχές  που  απέστειλαν  στρατιώτες:

«Ο  Οδυσσέας   οδηγούσε  τους  γενναιόψυχους  Κεφαλλήνες,

οι  οποίοι  κατείχαν  την  Ιθάκη  και  τον  πυκνόφυτο  Νήριτο

και  νέμονταν  τα  Κροκύλεια  και  την  κακοτράχαλη Αιγίλιπα,

αυτοί  κατείχαν  και  νέμονταν  την  Ζάκυνθο  και  την  Σάμο    

είχαν  επίσης  την  στεριά  την  απέναντι  και  την  νέμονταν.

Αυτών  ήταν  αρχηγός  ο  Οδυσσέας, όμοιος  στην  σκέψη με το  Δία,

και  μαζί του  ακολουθούσαν  δώδεκα κοκκινόπλωρα  καράβια»

                                                                           Β  631- 637

Τι  δηλώνει  όμως   η  συγκεκριμένη  ομηρική  περιγραφή  του  βασιλείου;

Κατά  αρχάς, ο  ποιητής  ορίζει το  μέγεθός  του  και  τις  περιοχές  που  το αποτελούν  απογράφοντάς  τες   με  τα  τοπωνύμιά  τους, όπως  διατηρήθηκαν  και  αργότερα (για  αιώνες), κατά  δεύτερον  κατονομάζει  ποιος  ήταν  ο  λαός   που  το  κατοικεί, καθώς και  τη  στατιωτική  ισχύ  του:  συγκριτικά  με  τα  υπόλοιπα βασίλεια  της  περιοχής  στρατολογήθηκε  μια   μικρή  δύναμη, 12 πλοίων. 

Στο   συγκεκριμένο  εδάφιο  απογράφονται,  ως  μέρη  του  βασιλείου  των  Κεφαλλήνων,  οι  ακόλουθες  περιοχές :

1.Ιθάκη  με  τον  Νήριτο

2.Κροκύλεια

3.Αιγίλιπα

4.Ζάκυνθος

5.Σάμος

6.Ήπειρος  Αντιπεραία

Ο  Οδυσσέας  λοιπόν  ηγείται  των « Κεφαλλήνων»  και  το  βασίλειό  του  απλώνεται  στις  περιοχές  που  εκείνοι  κατοικούν  και  ελέγχουν,  αφού, όπως  μαθαίνουμε  στην Οδύσσεια,  ο  πατέρας  του, ο Λαέρτης  διοικώντας  τον  ίδιο  λαό, τους  Κεφαλλήνες,  επαύξησε  τα  όρια   του  βασιλείου (Ω  376-8), κυριεύοντας  την  πόλη «Νήρικο». 

Άθλα επί Πατρόκλω

Η πάλη ανάμεσα στον Οδυσσέα και τον Αίαντα προς τιμήν του νεκρού Πατρόκλου

Η πάλη ήταν πολύ δημοφιλής στην αρχαία Ελλάδα γι' αυτό και ήταν ανάμεσα στα αγωνίσματα που δόθηκαν προς τιμήν του αποθανόντος ήρωα του Τρωικού πολέμου και παιδικού φίλου του Αχιλλέα, του Πατρόκλου τα γνωστά ως «άθλα επί Πατρόκλω».

Κατά την πολιορκία της Τροίας ο Αχιλλέας, λόγω της φιλονικίας του με τον αρχηγό της εκστρατείας των Αχαιών τον Αγαμέμνονα αποσύρθηκε στο στρατόπεδό του. Όταν όμως οι Αχαιοί πιέζονταν από τους Τρώες, ο Πάτροκλος ζήτησε από τον φίλο του Αχιλλέα να του δώσει τα όπλα του για να νομίσουν οι Τρώες ότι ξαναμπήκε στον πόλεμο. Ο Αχιλλέας δέχτηκε και έδωσε τα όπλα με τη ρητή εντολή στον Πάτροκλο, να μην περάσει τον περίβολο του στρατοπέδου των Αχαιών. Ο Πάτροκλος μπήκε στη μάχη ανδραγαθεί, αλλά ξεχνά την εντολή του Αχιλλέα και βγαίνει στην πεδιάδα. Ο Απόλλωνας φανερώνει στον Έκτορα ότι κάτω από την πανοπλία του Αχιλλέα είναι ο Πάτροκλος και τον βοηθά να τον σκοτώσει. Γύρω από το σώμα του νεκρού Πατρόκλου γίνεται μάχη ανάμεσα σε Αχαιούς και Τρώες και τελικά ο Αίαντας καταφέρνει να αποσπάσει το νεκρό από τους Τρώες.

Ο Αχιλλέας θρηνεί για το θάνατο του φίλου του και δηλώνει αποφασισμένος να πάρει εκδίκηση. Μπαίνει στη μάχη και καταδιώκει τους Τρώες που κλείνονται στα τείχη εκτός από τον Έκτορα που μένει έξω περιμένοντας τον Αχιλλέα που με τη βοήθεια της θέας Αθηνάςύστερα από σύντομο αγώνα το σκοτώνει και σύρει το πτώμα του γύρω από τα τείχη. Ο Αχιλλέας επιστρέφει στο στρατόπεδο και η σωρός του Πατρόκλου αποτεφρώνεται.

Προς τιμήν του νεκρού οργανώθηκαν λαμπροί επιτάφιοι αγώνες τα λεγόμενα "άθλα επί Πατρόκλου" με πλούσια βραβεία που αθλοθέτησε ο Αχιλλέας. Οι αγώνες ήταν:Αρματοδρομία, πυγμαχία, πάλη, αγώνας δρόμου, κονταρομαχία, σφαιροβολία, τοξοβολία και ακοντισμός.

Για τον αγώνα της πάλης αντίπαλοι ήταν ο Οδυσσέας και ο Αίας ο Τελαμώνιος.

Ο γιός του Λαέρτη Οδυσσέας ο μυθικός βασιλιάς της Ιθάκης ήταν από τους βασικούς Αχαιούς ήρωες στον Τρωικό Πόλεμο, γνωστός για την πονηριά και εφευρετικότητά του. Χάρης στον Δούρειο Ίππο του οι Έλληνες πήραν την Τροία.

Ο Αίαντας ήταν γιος του βασιλιά της Σαλαμίνας. Επειδή ήταν πελώριος στο ανάστημα, ονομάστηκε Αίαντας ο μεγάλος. Έλαβε μέρος στον Τρωικό πόλεμο με 12 πλοία και άσκησε τη διοίκηση του ελληνικού στόλου μαζί με τον Αχιλλέα. Στην Ιλιάδα παρουσιάζεται ως ο δεύτερος πιο ανδρείος Αχαιός μετά τον Αχιλλέα.

Οι αγώνες άρχισαν με την αρματοδρομία και την πυγμαχία για τους οποίους δόθηκαν από τον Αχιλλέα διάφορα βραβεία. Τρίτη ακολούθησε η πάλη ανάμεσα στους δύο ήρωες που περιγράφεται στην Ψ' ραψωδία της Ιλιάδας (στίχους 700-739 εδώ σε μετάφραση Ιάκωβου Πολυλά):

Τα τρίτα ευθύς ο Αχιλλεύς κατέθεσε βραβεία
του τρομερού παλαίσματος και τα 'δειχνεν εις όλους.
Σ' όποιον νικήσει τρίποδα μεγάλον πυροστάτην
που να 'χει βόδια δώδεκα οι Αχαιοί λογιάζαν.
Και μίαν κόρην έθεσε σ' έργα πολλά τεχνίτραν,
που είχε βόδια τέσσερα, να λάβει ο νικημένος.
Και ορθός στην μέσην έλεγεν (ο Αχιλλέας):
«Ας σηκωθούν εκείνοι
που θέλουν να δοκιμασθούν και εις τούτον τον αγώνα».

Και ο μέγας εσηκώθη ευθύς, ο Τελαμώνιος Αίας
και ο πολύνους Οδυσσεύς τεχνάσματα γεμάτος.
Ζωσμένοι αφού προχώρησαν του κύκλου αυτού στην μέσην
επιάσθηκαν αγκαλιαστά με τα βαριά τους χέρια,
ως όταν άξιος ξυλουργός ψαλίδες σφικτοδένει
σ' υψηλό δώμα, ακλόνητος απ' τες ανεμοζάλες.

Και ως τες τραβούσαν δυνατά τα λυσσερά τους χέρια
τρίζαν οι πλάτες φοβερά και ίδρωτες ερρέαν,
βαμμένες αίμα στα πλευρά, στους ώμους φουσκαλίδες
πυκνές ανασηκώνονταν, κι εκείνοι μανιωμένοι
για τον ωραίον τρίποδα με πείσμα αγωνιζόνταν.
Μήτ' ο Οδυσσέας δύνονταν¹ τον Αίαντα να ρίξει
και μήτ' ο Αίας δύνονταν, τόσ' ήταν του Οδυσσέως
η δύναμη αδάμαστη, κι εβάρυναν τα πλήθη
και τότε ο μέγας του 'λεγεν ο Τελαμώνιος Αίας:

«Λαερτιάδη² ευρετικέ, διογέννητ' Οδυσσέα,
ή σήκωνέ με ή σένα εγώ. Κι έπειτ' ας κάμει ο Δίας».
Είπε και τον εσήκωσε. Δεν αστοχά τους δόλους
ο Οδυσσεύς και τον κτυπά στο κούφιο του γονάτου.
Έπεσε αυτός τ' ανάσκελα, μαζί του και ο Οδυσσέας
κατάστηθα κι εθαύμαζαν ολόγυρα τα πλήθη.
Δεύτερος ο πολύπαθος τον σήκωνε Οδυσσέας,
τον ακροκίνησε απ' την γη, χωρίς να τον σηκώσει,
αλλά τον επεδίκλωσε κι έπεσαν εις το χώμα
κι ελέρωσαν τα μέλη τους, πλάγι με πλάγι οι δυο
και σηκωμένοι θ' άρχιζαν τρίτην φοράν την πάλην.
Αλλ' εσηκώθη κι έκαμε να μείνουν ο Πηλείδης³:

«Αρκεί, μη αντιστυλώνεσθε και μη ταλαιπωρείσθε.
Και οι δυο νικάτε. Και όμοια θα πάρετε βραβεία.
Αμέτε και άλλοι Αχαιοί ν' αγωνισθούν είν' ώρα».
Είπε κι εκείν' υπάκουσαν και αφού καθαρισθήκαν
από την σκόνην πέρασαν στο σώμα τους χιτώνες.

Ο αγώνας λοιπόν έληξε και με τους δύο νικητές. Η πάλη ήταν ο κατεξοχήν αγώνας που οι αρχαίοι Έλληνες θεωρούσαν πως ταίριαζε στους ήρωες.

Πηγή

Οδυσσέας

Η ΔΙΑΥΓΕΙΑ 

 η καθαρότητα της Πολύπλευρης Οδυσσειακής Σκέψης. 


Σύνδεση εξωτερικής   λογικής και γνώσης εσωτερικής.

Χωρίς μέτρο, αυτογνωσία, προσπάθεια και προσμονή ,δεν υπάρχει Γνώση,
 γιατί δεν υπάρχει… Νηφαλιότητα, ΚΑΘΑΡΟΤΗΤΑ.

Ο Οδυσσέας είναι η Πολύχρωμη Σκέψη ενός καθαρού ΝΟΥ!

Οδυσσεύς

Ποιος είναι ο ΟΔΥΣΣΕΑΣ;

Οδυσσέας είναι ένας Άνθρωπος της ΓΝΩΣΗΣ

Η πολύχρωμη πολυμήχανη σκέψη, η στρατηγική

Ο ΝΟΥΣ του ανθρώπου


ODYSSEUS


HOMERLAND


Ομηρική Πολιτεία


Οι διαχρονικοί χαρακτήρες των Ομηρικών Επών και 

τα ΟΝΟΜΑΤΑ τους

Σε συλλογικό και προσωπικό επίπεδο στο διηνεκές της γνώσης και της ιστορίας.

Λευκοί Κύνες

και αργείοι κυνηγοί

Μεταξύ τους μιλούσαν αγόρευαν όταν ο Άργος ο σκύλος του Οδυσσέα, την κεφαλή και τα ώτα σήκωσε αλλά δεν μπόρεσε να πάει κοντά του. Ο Οδυσσέας τον είδε και σκουπίζοντας ένα δάκρυ από τα μάτια του ρώτησε τον Εύμαιο τον χοιροβοσκό για αυτό....

ρ Οδυσσείας

ὣς οἱ μὲν τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους ἀγόρευον·        290
ἂν δὲ κύων κεφαλήν τε καὶ οὔατα κείμενος ἔσχεν,Ἄργος, Ὀδυσσῆος ταλασίφρονος, ὅν ῥά ποτ' αὐτὸς
θρέψε μέν, οὐδ' ἀπόνητο, πάρος δ' εἰς Ἴλιον ἱρὴν
ᾤχετο. τὸν δὲ πάροιθεν ἀγίνεσκον νέοι ἄνδρες
αἶγας ἐπ' ἀγροτέρας ἠδὲ πρόκας ἠδὲ λαγωούς·
δὴ τότε κεῖτ' ἀπόθεστος ἀποιχομένοιο ἄνακτος
ἐν πολλῇ κόπρῳ, ἥ οἱ προπάροιθε θυράων
ἡμιόνων τε βοῶν τε ἅλις κέχυτ', ὄφρ' ἂν ἄγοιεν
δμῶες Ὀδυσσῆος τέμενος μέγα κοπρίσσοντες·
ἔνθα κύων κεῖτ' Ἄργος ἐνίπλειος κυνοραιστέων.        300
δὴ τότε γ', ὡς ἐνόησεν Ὀδυσσέα ἐγγὺς ἐόντα,
οὐρῇ μέν ῥ' ὅ γ' ἔσηνε καὶ οὔατα κάββαλεν ἄμφω,
ἄσσον δ' οὐκέτ' ἔπειτα δυνήσατο οἷο ἄνακτος
ἐλθέμεν· αὐτὰρ ὁ νόσφιν ἰδὼν ἀπομόρξατο δάκρυ,
ῥεῖα λαθὼν Εὔμαιον, ἄφαρ δ' ἐρεείνετο μύθῳ·

"Εὔμαι', ἦ μάλα θαῦμα κύων ὅδε κεῖτ' ἐνὶ κόπρῳ.
καλὸς μὲν δέμας ἐστίν, ἀτὰρ τόδε γ' οὐ σάφα οἶδα,
ἢ δὴ καὶ ταχὺς ἔσκε θέειν ἐπὶ εἴδεϊ τῷδε,
ἦ αὔτως οἷοί τε τραπεζῆες κύνες ἀνδρῶν
γίνοντ', ἀγλαΐης δ' ἕνεκεν κομέουσιν ἄνακτες."        310

τὸν δ' ἀπαμειβόμενος προσέφης, Εὔμαιε συβῶτα·
"καὶ λίην ἀνδρός γε κύων ὅδε τῆλε θανόντος
εἰ τοιόσδ' εἴη ἠμὲν δέμας ἠδὲ καὶ ἔργα,
οἷόν μιν Τροίηνδε κιὼν κατέλειπεν Ὀδυσσεύς,αἶψά κε θηήσαιο ἰδὼν ταχυτῆτα καὶ ἀλκήν.
οὐ μὲν γάρ τι φύγεσκε βαθείης βένθεσιν ὕλης
κνώδαλον, ὅττι δίοιτο· καὶ ἴχνεσι γὰρ περιῄδη.
νῦν δ' ἔχεται κακότητι, ἄναξ δέ οἱ ἄλλοθι πάτρης
ὤλετο, τὸν δὲ γυναῖκες ἀκηδέες οὐ κομέουσι.
δμῶες δ', εὖτ' ἂν μηκέτ' ἐπικρατέωσιν ἄνακτες,        320

οὐκέτ' ἔπειτ' ἐθέλουσιν ἐναίσιμα ἐργάζεσθαι·
ἥμισυ γάρ τ' ἀρετῆς ἀποαίνυται εὐρύοπα Ζεὺς
ἀνέρος, εὖτ' ἄν μιν κατὰ δούλιον ἦμαρ ἕλῃσιν."

ὣς εἰπὼν εἰσῆλθε δόμους ἐῢ ναιετάοντας,
βῆ δ' ἰθὺς μεγάροιο μετὰ μνηστῆρας ἀγαυούς.
Ἄργον δ' αὖ κατὰ μοῖρ' ἔλαβεν μέλανος θανάτοιο,
αὐτίκ' ἰδόντ' Ὀδυσῆα ἐεικοστῷ ἐνιαυτῷ.

Αποχαιρετισμός στους Φαίακες

   

Στο νησί των Φαιάκων

"Ἀλκίνοε κρεῖον, πάντων ἀριδείκετε λαῶν,

πέμπετέ με σπείσαντες ἀπήμονα, χαίρετε δ' αὐτοί.

ἤδη γὰρ τετέλεσται ἅ μοι φίλος ἤθελε θυμός,        40

πομπὴ καὶ φίλα δῶρα, τά μοι θεοὶ Οὐρανίωνες

ὄλβια ποιήσειαν· ἀμύμονα δ' οἴκοι ἄκοιτιν

νοστήσας εὕροιμι σὺν ἀρτεμέεσσι φίλοισιν.

ὑμεῖς δ' αὖθι μένοντες ἐϋφραίνοιτε γυναῖκας

κουριδίας καὶ τέκνα· θεοὶ δ' ἀρετὴν ὀπάσειαν

παντοίην, καὶ μή τι κακὸν μεταδήμιον εἴη."

Αλκίνοε κρατεέ 

αξιοσημείωτος σταθμός όλων των ανθρώπων και των λαών το νησί σας

πέμπετε με σαν να κάνετε σπονδή  αβλαβή, γεια και χαρά σας.

Ήδη  ετελέστησαν  όσα το φυλοκάρδι μου ήθελε

πομπή και φίλων δώρα τα οποία οι Ουρανίωνες θεοί  ευτυχή μου έκαναν.

Την  άψογη σύγκοιτη σαν νοστήσω ας εύρισκα και τους φίλους μου γερούς.

και εσείς εδώ που μένετε να ευφραίνεστε με τις γυναίκες τις κόρες και τα τέκνα σας

και οι θεοί αρετή να σας δίνουν παντού και κανένα κακό να μην βρει τον δήμο σας

. ἀνὰ δ' ἵστατο δῖος Ὀδυσσεύς,

Ἀρήτῃ δ' ἐν χερσὶ τίθει δέπας ἀμφικύπελλον

καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

"χαῖρέ μοι, ὦ βασίλεια, διαμπερές, εἰς ὅ κε γῆρας

ἔλθῃ καὶ θάνατος, τά τ' ἐπ' ἀνθρώποισι πέλονται.        60

αὐτὰρ ἐγὼ νέομαι· σὺ δὲ τέρπεο τῷδ' ἐνὶ οἴκῳ

παισί τε καὶ λαοῖσι καὶ Ἀλκινόῳ βασιλῆϊ."

Σηκώθηκε ο δίος Οδυσσέας και στης Αρήτης τα χέρια θέτει δέπας αμφικύπελλον

και της φωνάζει με έπεα πτερόεντα λέγοντας:

Χαίρε βασίλισσα πέρα ως πέρα

ώσπου το γήρας να έλθει και ο θάνατος

αυτά που έρχονται στους ανθρώπους

Εγώ πάλι γυρίζω να τέρπεσαι  τα παιδιά σου τον λαό  και τον Αλκίνοο τον βασιλιά

ὣς εἰπὼν ὑπὲρ οὐδὸν ἐβήσετο δῖος Ὀδυσσεύς.63

Αυτά ως είπε, υπερέβη το Κατώφλι  του Χρόνου και του Ομηρικού Χώρου ο δίος Οδυσσέας

θ Οδυσσείας