Τρίτη 5 Ιουνίου 2012

Ομηρικό Ταξίδι




















Με αβύθιστες τις κοίλες νήες του νου

Ακολουθώντας το πλοίο του Οδυσσέα

Επανακυκλοφορεί μετά από 20 χρόνια το Φωτογραφικό Λεύκωμα, Ακολουθώντας το πλοίο του Οδυσσέα.
Το 1912 ο ομηριστής VICTOR BÉRARD (1864-1931) κάλεσε τον μεγάλο φωτογράφο του ελληνικού τοπίου FRED BOISSONNAS (1858-1946) να ταξιδέψουν στα μέρη απ’ όπου πέρασε ο Οδυσσέας και να αναγνωρίσουν και να αποτυπώσουν φωτογραφικά τα ομηρικά τοπία. 

Οι λεπτομέρειες του ταξιδιού αυτού αναφέρονται στους προλόγους του βιβλίου. Αποτέλεσμα είναι αυτός ο τόμος με τις 165 θαυμάσιες φωτογραφίες του Boissonnas (επιλογή από χιλιάδες αρνητικά σε πλάκες γυαλιού), που αποκαλύπτει ένα μεσογειακό τοπίο των αρχών του αιώνα, τώρα πια τόσο αλλαγμένο όσο δεν είχε αλλάξει από τα 3.000 χρόνια από την εποχή του Ομήρου. Οι φωτογραφίες συνοδεύονται από στίχους της Οδύσσειας. 
  Οι λεπτομέρειες του ταξιδιού αυτού αναφέρονται στους προλόγους του βιβλίου. Αποτέλεσμα είναι αυτός ο τόμος με τις 165 θαυμάσιες φωτογραφίες του Boissonnas (επιλογή από χιλιάδες αρνητικά σε πλάκες γυαλιού), που αποκαλύπτει ένα μεσογειακό τοπίο των αρχών του αιώνα, τώρα πια τόσο αλλαγμένο όσο δεν είχε αλλάξει από τα 3.000 χρόνια από την εποχή του Ομήρου. Οι φωτογραφίες συνοδεύονται από στίχους της Οδύσσειας. Το λεύκωμα αυτό, εκτός από την αρχαιολογική αξία του, αποτελεί το ίδιο ένα ποίημα και οδηγεί τον αναγνώστη σ’ ένα άλλο νοσταλγικό ομηρικό ταξίδι. Ακολουθώντας το Στράβωνα, που έλεγε ότι «δεν είναι ομηρικό να οικοδομείς μάταιες τερατολογίες χωρίς καθόλου να τις θεμελιώνεις στην αλήθεια», ο Bérard έγραφε : «Η Οδύσσεια δεν είναι μια απλή συναρμολόγηση θρύλων : είναι ένα γεωγραφικό ντοκουμέντο, απεικόνιση ποιητική αλλά όχι παραμορφωτική μιας συγκεκριμένης Μεσογείου, που είχε τις ναυσιπλοϊκές της συνήθειες, τις θεωρίες της για τον κόσμο και για τη ζωή των ναυτικών, τη γλώσσα της, τις Οδηγίες προς ναυτιλλομένους και το εμπόριό της. Αντίστοιχα, η ίδια αυτή Μεσόγειος, αν την εξερευνήσουμε, μας δίνει την εξήγηση των οδυσσειακών περιπετειών στο σύνολό τους και στις λεπτομέρειες : ο Οδυσσέας δεν ταξιδεύει μέσα στην καταχνιά του θρύλου, σε τόπους φανταστικούς˙ από κάβο σε κάβο, από νησί σε νησί, παραπλέει τις ακτές όπου ήδη ταξίδευαν οι έμποροι της Σιδώνος». Μπορεί οι θεωρίες και οι ταυτίσεις του Victor Bérard, που κυριάρχησαν για πολλά χρόνια και επηρέασαν γενιές ομηριστών, να αμφισβητούνται σήμερα και να επικαλύπτονται από άλλες θεωρίες, και ο ίδιος ο Bérard να αποτελεί κι αυτός πλέον μέρος του ομηρικού ζητήματος, μπορεί οι Λωτοφάγοι να μην είναι στην Τζέρμπα ή η σπηλιά του Κύκλωπα στο Παουζίλιπο, όμως η γοητεία και η ποίηση των εικόνων παραμένει και μας ταξιδεύει.

Το λεύκωμα αυτό, εκτός από την αρχαιολογική αξία του, αποτελεί το ίδιο ένα ποίημα και οδηγεί τον αναγνώστη σ’ ένα άλλο νοσταλγικό ομηρικό ταξίδι.

Δευτέρα 4 Ιουνίου 2012

Η Ώρα της Αφροδίτης

















Ηλιοβασίλεμα 
....μέσα από Κύμα  Οίνοπος Πόντου
η Δύση   του Ηλίου


ρ Οδύσσειας
Πήγαινε να πεις στην Πηνελόπη που κατεβαίνει τις σκάλες  του  άνω μεγάρου
ομοία με την Αρτέμιδα και την Αφροδίτη 36
....πως θα συναντηθούμε το ηλιοβασίλεμα
με τον Ήλιο καταδύοντας
την ώρα της Αφροδίτης
...τότε να με ερωτήσει για τη ημέρα του νόστου
και να με καθίσει κοντά στην φωτιά
καπνίζοντας με...

τῶ νῦν Πηνελόπειαν ἐνὶ μεγάροισιν ἄνωχθι
μεῖναι, ἐπειγομένην περ, ἐς ἠέλιον καταδύντα· 570
καὶ τότε μ' εἰρέσθω πόσιος πέρι νόστιμον ἦμαρ
ἀσσοτέρω καθίσασα παραὶ πυρί· εἵματα γάρ τοι
λύγρ' ἔχω· οἶσθα καὶ αὐτός, ἐπεί σε πρῶθ' ἱκέτευσα."

Ηλιακές  αναδύσεις καταδύσεις
... στα Ρω του Έρωτα 
που ερωτάται και ερωτά

Οδυσσέας Ελύτης

ΤΑ ΡΩ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ  (1972)
Οι άγγελοι τραγουδάνε. Και οι ερωτευμένοι επίσης. Πίσω από κάθε
ανάταση, από κάθε μεράκι, μια κιθάρα περιμένει έτοιμη να πάρει τα
λόγια και να τα ταξιδέψει από χείλη σε χείλη. Δεν είναι λίγο αυτό.
Είναι η χαρά να δίνεις χαρά στους άλλους, είναι αυτό που μας βα-
στάει στη ζωή. Γι΄ αυτό, κοντά στα ποιήματά μου, δοκίμασα να γρά-
ψω και μερικά τραγούδια, χωρίς να τα υποτιμώ καθόλου. Έτσι ή αλ-
λιώς, μιλά κανείς για τα ίδια πράγματα που αγαπά, και από κει και πέ-
ρα το λόγο έχουν αυτοί που θα τ' ακούσουν. Λένε πως το είδος έχει
ορισμένους κανόνες. Δεν τους ξέρω και, πάντως, δεν ενδιαφέρθηκα
ή δεν μπόρεσα να τους ακολουθήσω. Δουλεύει ο καθένας όπως
νοιώθει. Και η θάλασσα είναι απέραντη, τα πουλιά μυριάδες, οι ψυχές
όσες και οι συνδυασμοί που μπορούν να γεννήσουν οι ήχοι και τα λόγια, 
όταν ο έρωτας και το όνειρο συμβασιλεύουν.

Εις τον Αφρόν της Αφροδίτης















Στα Κύματα του Κοσμικού Ωκεανού η Αναδυομένη Ομορφιά εμφανίζεται πανέμορφη και λαμπερή από του Ουρανού τα Μονοπάτια.... του ΕΜΕΙΣ... τα Συνειδησιακά.Οι Δρόμοι της Αγάπης και οι Διάδρομοι της είναι  ενωτικά Αφροδιτικοί


 Η θεά της Αγάπης

Η Αφροδίτη,  Ο Έρως,  το  Παν!
ΑΦΡΟΔΙΤΗ!  Η αγάπη είναι γένους θηλυκού, ειρηνική!
Ο Έρως ανήκει στην άρρεν αρχή,  την πολεμική
Η Αφροδίτη μητέρα της Αρμονίας…  μας μυεί  στο δικό της  κόσμο , της ομορφιάς  και του έρωτα για να μας  μεταδώσει την δική της σοφία και τις δικές της αξίες  . Η αισθητική, η αρμονία, το κάλλος, η αγάπη, η γλυκύτητα, η καλοσύνη, η ευγένεια, η τρυφερότητα, η συνεργασία, η Ειρήνη!
Αιωνίως νέα, αιωνίως ερωτική,  εποπτεύει την ερωτική συνουσία του Κόσμου, έτσι ώστε να διασφαλίζεται το φυσικό γίγνεσθαι. Κοντά της μέχρι και ο Άρης γλυκαίνει, χαλαρώνει, αναζητά λύσεις συνύπαρξης, χτίζει γέφυρες επικοινωνίας και συνεργασίας, αφήνοντας τον μοναχικό δρόμο  και αναζητά την συντροφικότητα της τέλειας πανέμορφης Θεάς. Η ισχύς, η δύναμη από τη μία και η ομορφιά  η καλαισθησία από την άλλη  εν τη ενώσει!
Ιερά της σύμβολα ήταν τα λευκά περιστέρια, ένα ζευγάρι περιστεριών έσερνε το άρμα της. Σύμβολά της ήταν επίσης το μήλο, η παπαρούνα, το άνθος της ροδιάς, το τριαντάφυλλο, η μυρτιά, σύμβολο γονιμότητας, και η ανεμώνη. 
 Ο ΕΡΩΤΑΣ  που η δύναμη του σμίγει τα πάντα και γίνεται ΖΩΗ είναι γιος της Αφροδίτης.
Πως θα μπορούσε ο κόσμος να ήταν χωρίς την ΟΜΟΡΦΙΑ!
Και χωρίς τον ΕΡΩΤΑ που τον κινεί .
Άραγε   μπορεί η  ομορφιά   να σώσει τον κόσμo;;;
Μόνο όταν δεν είναι κλεμμένη!
Α σκήσεις:
Ομορφιάς και θηλυκότητας !
Αφροδίτη!
Η θεά του έρωτα!
Η αισθητική, η αρμονία, το κάλλος, η αγάπη, η γλυκύτητα, η καλοσύνη,
η ευγένεια, η τρυφερότητα, η συνεργασία, η Ειρήνη!
Η Αφροδίτη η πανέμορφη κόρη του Δία και την Διώνης,
έχει ένα πατέρα στον 10 οίκο, πανίσχυρη εξουσία στον Αιγόκερω
και φυσικά σχετίζεται με όλα τα θέματα εξουσίας έμμεσα.
Το ενεργειακό της κέντρο βρίσκεται στην περιοχή των δύο νεφρών,
που δείχνουν και την άλλη πλευρά  του ρόλου της και των διπλών της ιδιοτήτων
και Ζυγίσιων δράσεων.
Η μαγική της Ζώνη στην περιοχή αυτή ‘δένει’ και συγκρατεί την αγάπη στο σώμα.
Αυτόν τον ‘κηστόν ιμάντα’, που ζήτησε και η πρώτη Κυρία του Ολύμπου, η Ήρα
για να γίνει πιο θελτική!
Καταληκτικά, λοιπόν μπορούμε να πούμε ότι ένα μικρό ασήμαντο Έγώ΄,
διεκδικεί θαρραλέα και τολμηρά την ύπαρξη και μια θέση κάτω
από ένα λαμπερό ήλιο σε μια σκληρή μονομαχία,
στην γαλαζοπράσινη μικρούλα Γη
και… την κατακτά περήφανα!
Μετά όπως και σταδιακά θα αρχίσει αυτό το Εγώ,
να ανακαλύπτει και να νιώθει πολύ καλύτερα στο Εμείς
και θα αναζητήσει λύσεις συνύπαρξης, ευφυούς συνεργασίας
και γέφυρας μεταξύ τους.
Γιατί πάντα στην τελική φάση της πορείας
το Εμείς είναι καλύτερο από το Εγώ
και λιγότερο μοναχικό σε ένα τόσο δύσκολο ταξίδι,
όπως είναι το ταξίδι του Ανθρώπου.
Και η λαμπερή και τόσο τέλεια όμορφη θεά του Ολύμπου,
βρίσκεται πάντα σε ένα ΕΜΕΙΣ…

Μαγικές ασκήσεις …για ένα Ζυγό!

Η διευθέτηση και η μορφή της ενέργειας
Η πολικότητα Ζυγού-Κριού
Το ζευγάρι των αιώνιων εραστών
Αφροδίτη- Άρης

Η όσφρηση
Β. Αφροδίτη -Ζυγός
Ότι μισούμε ή αγαπούμε δεν αποτελεί παρά αντανάκλαση του εαυτού μας.
Η πανέμορφη θεά του Ολύμπου η Αφροδίτη, αφού προκαλέσει ένα πόλεμο φοβερό δίνοντας την ωραία Ελένη στον Πάρι, θα επιδιώξει την ειρήνη.
Μια ειρήνη όμως επιτυγχάνεται πάντα με πολύ κόπο και αγώνα
και όσο πιο σωστά δυνατός είναι ο ¨Άρης ΄τόσο μεγαλύτερες εγγυήσεις
έχει αυτή να διαρκέσει και να είναι ισχυρή.
Μια ειρήνη που ξεκινά πάντα από ένα μεγάλο δίλημμα και μια δύσκολη Επιλογή,
όπως αυτή που έκανε ο Οδυσσέας, όταν βρέθηκε ανάμεσα στην Σκύλλα και την Χάρυβδη, επιλέγοντας την ελεύθερη πτώση της απροσδιοριστίας και
… το περίφημο άλμα στο ‘Κενό’-Καινό’.

Η Ζώνη …των Πολεμιστών!

Έμεινε για λίγο σιωπηλός και συνέχισε ..
-Θαρθεί η στιγμή, που θα πρέπει να μπορείς να συνυπάρξεις με τους άλλους, σε μια λεπτή ισορροπία και να εγκαταλείψεις την μοναχικότητα, ενός πολεμιστή ήρωα.
Κάποια στιγμή…καθαρίζοντας τους στάβλους ενός μεγάλου βασιλιά Αυγεία ,που το όνομα του, μας φέρνει στο νου, το λαμπρό αστέρι της Αφροδίτης-Αυγερινού, που ξεπροβάλει το πρωί, με τις ακτίνες του Ήλιου.
Θα χρειαστείς γιάυτό, την βοήθεια δυο ποταμών, του Αλφειού και του Πηνειού.
Αυτό με προβλημάτισε και τον ρώτησα
-Το δύσκολο ερώτημα είναι ,που τελειώνει η δική μου ελευθερία και που αρχίζει η ελευθερία των άλλων.
Όλα κρέμονται σε μια λεπτή κλωστή,που φοβάμαι κάθε φορά πως αποδεικνύεται τόσο εύθραυστη.
-Όταν μπορείς να κάνεις καλή παρά με τον εαυτό σου, όταν μένεις μόνος και δεν φοβάσαι την μοναξιά, μπορείς να κανείς καλή συντροφιά και με τους άλλους.
Αρκεί να έχεις δυο πολύ γερά νεφρά και να λειτουργούν πολύ καλά. Το διυλιστήριο του σώματος, να είναι σε άριστη κατάσταση, για να φιλτράρονται οι αντιθέσεις..
Φυσικά θα πρέπει να προσέξεις πολύ την συμφωνία με τον βασιλιά…γιατί καταλαβαίνεις που καταλήγουν όλες οι συμφωνίες, οι συνεργασίες και οι …«γάμοι»!
Κούνησα καταφατικά το κεφάλι.
-Σε αντιπαραθέσεις ,απάντησα.
-Σε πόλεμο! Ακριβολόγησε.
Σε πόλεμο, για κάποιες συμφωνίες ,που δεν τηρήθηκαν.
Να είσαι έτοιμος …να το αντιμετωπίσεις αυτό…
9. Ο Ηρακλής και… οι συμφωνίες!

 Από τα μονοπάτια της Ουράνιας Αφροδίτης.
Όταν η Αφροδίτη συναντά τον Απόλλωνα
 στα αστρικά ρυάκια του κοσμικού ωκεανού!
 Στην Ελλάδα των Άστρων ...του σήμερα και του πάντοτε
 16 μοίρες των Διδύμων στο Ρίγκελ του Ωρίωνος