Σάββατο 2 Ιουνίου 2012

Η φωνή του διηνεκούς




















Ιφθίμη και Πηνελόπη στην κεράτινη πύλη των ονείρων


Στην Ιθάκη οι μνηστήρες πληροφορούνται έκπληκτοι το ταξίδι του Τηλέμαχου και αποφασίζουν να τον σκοτώσουν με δόλο. Η Πηνελόπη μαθαίνει τα νέα και φοβάται πως θα χάσει τώρα και το γιο της. Προσεύχεται στην Αθηνά κι εκείνη φέρνει στον ύπνο της την αδελφή της Ιφθίμη, που την καθησυχάζει με τη διαβεβαίωση πως ο Τηλέμαχος βρίσκεται υπό την προστασία της θεάς.

δ

 ἐσθλόν, τοῦ κλέος εὐρὺ καθ' Ἑλλάδα καὶ μέσον Ἄργος.
νῦν αὖ παῖς ἀγαπητὸς ἔβη κοίλης ἐπὶ νηός,
νήπιος, οὔτε πόνων εὖ εἰδὼς οὔτ' ἀγοράων.
τοῦ δὴ ἐγὼ καὶ μᾶλλον ὀδύρομαι ἤ περ ἐκείνου.
τοῦ δ' ἀμφιτρομέω καὶ δείδια μή τι πάθῃσιν,        820
ἢ ὅ γε τῶν ἐνὶ δήμῳ, ἵν' οἴχεται, ἢ ἐνὶ πόντῳ·
δυσμενέες γὰρ πολλοὶ ἐπ' αὐτῷ μηχανόωνται,
ἱέμενοι κτεῖναι, πρὶν πατρίδα γαῖαν ἱκέσθαι."

τὴν δ' ἀπαμειβόμενον προσέφη εἴδωλον ἀμαυρόν·
"θάρσει, μηδέ τι πάγχυ μετὰ φρεσὶ δείδιθι λίην·
τοίη γάρ οἱ πομπὸς ἅμ' ἔρχεται, ἥν τε καὶ ἄλλοι
ἀνέρες ἠρήσαντο παρεστάμεναι, δύναται γάρ,
Παλλὰς Ἀθηναίη· σὲ δ' ὀδυρομένην ἐλεαίρει·
ἣ νῦν με προέηκε τεῒν τάδε μυθήσασθαι."


τὴν δ' αὖτε προσέειπε περίφρων Πηνελόπεια·        830
"εἰ μὲν δὴ θεός ἐσσι, θεοῖό τε ἔκλυες αὐδήν,
εἰ δ' ἄγε μοι καὶ κεῖνον ὀϊζυρὸν κατάλεξον,
ἤ που ἔτι ζώει καὶ ὁρᾷ φάος ἠελίοιο,
ἦ ἤδη τέθνηκε καὶ εἰν Ἀΐδαο δόμοισι."

τὴν δ' ἀπαμειβόμενον προσέφη εἴδωλον ἀμαυρόν·
"οὐ μέν τοι κεῖνόν γε διηνεκέως ἀγορεύσω,
ζώει ὅ γ' ἦ τέθνηκε· κακὸν δ' ἀνεμώλια βάζειν."

ὣς εἰπὸν σταθμοῖο παρὰ κληῖδα λιάσθη
ἐς πνοιὰς ἀνέμων· ἡ δ' ἐξ ὕπνου ἀνόρουσε
κούρη Ἰκαρίοιο· φίλον δέ οἱ ἦτορ ἰάνθη,        840
ὥς οἱ ἐναργὲς ὄνειρον ἐπέσσυτο νυκτὸς ἀμολγῷ.


 Ταξιδεύοντας στην εναργή πλευρά των ονείρων

Η ΠΑΡΕΑ: Αναζητώντας τον Τηλέμαχο






















  



Το άρμα του Τηλέμαχου
β Οδύσσειας
Ἦμος δ' ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς,
ὤρνυτ' ἄρ' ἐξ εὐνῆφιν Ὀδυσσῆος φίλος υἱός,
εἵματα ἑσσάμενος, περὶ δὲ ξίφος ὀξὺ θέτ' ὤμῳ,
ποσσὶ δ' ὑπὸ λιπαροῖσιν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα,
βῆ δ' ἴμεν ἐκ θαλάμοιο θεῷ ἐναλίγκιος ἄντην.
αἶψα δὲ κηρύκεσσι λιγυφθόγγοισι κέλευσε
κηρύσσειν ἀγορήνδε κάρη κομόωντας Ἀχαιούς.
οἱ μὲν ἐκήρυσσον, τοὶ δ' ἠγείροντο μάλ' ὦκα.
αὐτὰρ ἐπεί ῥ' ἤγερθεν ὁμηγερέες τ' ἐγένοντο,
βῆ ῥ' ἴμεν εἰς ἀγορήν, παλάμῃ δ' ἔχε χάλκεον ἔγχος,        10
οὐκ οἶος, ἅμα τῷ γε δύω κύνες ἀργοὶ ἕποντο.
θεσπεσίην δ' ἄρα τῷ γε χάριν κατέχευεν Ἀθήνη·
τὸν δ' ἄρα πάντες λαοὶ ἐπερχόμενον θηεῦντο.
ἕζετο δ' ἐν πατρὸς θώκῳ, εἶξαν δὲ γέροντες.


Νέος όμορφος λαμπερός σαν θεός με θεσπέσια χάρη
δένοντας σανδάλια στα πόδια του
ξημερώματα ηριγένεια τρωτογενώς με την Ηώς
.
….εμφανίζεται ο Τηλέμαχος στην λαϊκή συνέλευση των Ιθακησίων συνοδευόμενος από τους δύο γοργούς κύνας του
με ξίφος και χάλκικο κοντάρι και κάθεται στον θώκο του πατρός …..εκεί που βασίλευε, όταν ο Πεισήνωρ , επνευσμένος σκέψεων γνώστης.
…. σκήπτρο τοποθετεί στας χείρας του να αγορεύσει θαρρετά για την ασυδοσία των μνηστήρων.
Συναγαγών εκκλησία του δήμου παραγγέλλει στους αγήνορες να αποχωρήσουν από τον βασιλικό οίκο .
Τον είδαμε πέρυσι να κατεβαίνει στις πλατείες όλης της Γης και να ζητάει τον λόγο ….από του βίοτου
… τους καταχραστές ... το βιός του
με την Βουλή Βουληφόρου Διός και την βουλητική προθυμίας της Αθηνάς.
Όλοι οι βροτοί λαοί …..τον θαύμασαν.
Οι παρατράπεζοι απαντούν με βία…. βίαια έργα και αλαζονεία και σηκώνεται μεγάλη λαού βοή.
Πριν είχε αγορεύσει ο Αιγύπτιος …με τους άλλους λαούς της Αιγύπτου ….ο ήρως ….μαζί με άλλες χώρες της Αφρικής.
Με 12 αμφορείς υψήγορος, το τέκνο του Οδυσσέως , λάθρα της μητρός… δύοντος Ηλίου, το ταξίδι εκπλεί με Ζέφυρο άνεμο. Βάντες στην νήα συν τον Μέντορα Αθηνά πάνω Βοειδόσχοινια καλόστριφα και λευκά ιστία.. Συνοδευόμενος από τον Θεοκλύμενο θα επιστρέψει μετά 12 μήνες ξανά….για να ανηφορίσει στου Εύμαιου τα μονοπάτια τα στενά.

Ποιος είναι ο Τηλέμαχος που με το πλοίο του Νοήμονος ταξιδεύει;
Ρώτησε την καρδιά σου , εφ όσον ζωντανή ακόμη είναι
να σου το πει!

Νιψάμενος τας χείρας του σε θάλασσα αλμυρή
Κάνε το ταξίδι του και γύρνα πίσω σε μια έρημη πατρίδα και χώρα που σε καρτερεί.
Γιατί όπως λέει και η Αθηνά
Υπάρχει ελπίδα γόνος Πηνελόπης και Οδυσσέως όπως είσαι……να τελειώσεις αυτά τα έργα
"Τηλέμαχ', οὐδ' ὄπιθεν κακὸς ἔσσεαι οὐδ' ἀνοήμων• 270
εἰ δή τοι σοῦ πατρὸς ἐνέστακται μένος ἠΰ,
οἷος κεῖνος ἔην τελέσαι ἔργον τε ἔπος τε,
οὔ τοι ἔπειθ' ἁλίη ὁδὸς ἔσσεται οὐδ' ἀτέλεστος.
εἰ δ' οὐ κείνου γ' ἐσσὶ γόνος καὶ Πηνελοπείης,
οὔ σε ἔπειτα ἔολπα τελευτήσειν ἃ μενοινᾷς.
παῦροι γάρ τοι παῖδες ὁμοῖοι πατρὶ πέλονται,
οἱ πλέονες κακίους, παῦροι δέ τε πατρὸς ἀρείους.
ἀλλ' ἐπεὶ οὐδ' ὄπιθεν κακὸς ἔσσεαι οὐδ' ἀνοήμων,
οὐδέ σε πάγχυ γε μῆτις Ὀδυσσῆος προλέλοιπεν,
ἐλπωρή τοι ἔπειτα τελευτῆσαι τάδε ἔργα. 280


Η ΠΑΡΕΑ: Αναζητώντας τον Τηλέμαχο: The Sorrow of Telemachus Angelica Kauffmann               ...

Το πορτραίτο του Μενελάου




















Ο Μενέλαος παρά τω πλευρώ του Αγαμέμνονος  στην σκιά του

Δάκρυα στην Πύλη της Ανατολής ...γνωρίζοντας τους πολεμιστές της Ανατολής
και τους κυνηγούς του χρόνου
ξεκινώντας από το πρωί που είναι η ώρα τους,
με την κυρίαρχη ιδιότητα τους και λειτουργία
την ευχάριστη νηφαλιότητα της μόρφωσης.
Ο «τύπος» του Μενέλαου είναι ο μορφωμένος άνθρωπος, καλλιεργημένος, μελετητής αναλυτής διαλεκτικός ,διαλλακτικός ευχάριστος συζητητής. Έχει διαβάσει πολλά βιβλία κυρίως ανατολικής κατεύθυνσης, βουδιστικού διαλογισμού, Σατυανάντα, Όσσο και άλλων γκουρού της μη βίας.
Φλερτάροντας με την θεοσοφία, Μπέιλη, Μπλαβάτσκυ και άλλα συναφή, πλαγιάζει με την γνώση και την ομορφιά και ξυπνά μόνος, γιατί την έχουν κλέψει άλλοι επιτήδειοι ” υιοί χριστιανοί ” της μέσης Ανατολής
που τους έχει φιλοξενήσει και την έχουν πάρει στην Τροία και σε πατριαρχεία μακριά.
Είναι υποχρεωμένος να πολεμήσει για να την ξαναφέρει κοντά μου και μετά από χρόνια πολλά.
Ακόμη και αν δεν έχει διαβάσει πολύ με τον τρόπο της σκέψης του αρκετά πράγματα κατανοεί.
Είναι μετριοπαθής στις δηλώσεις του και εκδηλώσεις του και κινδυνεύει σαν άχρωμος, άοσμος και άγευστος να χαρακτηριστεί σε μια υπερβολή.
Ο Γκάντι, ανατολικός άνδρας σε αρκετά σημεία τον πιστοποιεί και την ωραία Ελένη, ο άλλος «Πάρις» την έχει πάρει η δε Ινδία παραμένει υπό κατοχή.
Είναι φίλος, σύντροφος και συμπολεμιστής του Οδυσσέα. Μαζί θα κλειστούν στον Δούρειο Ίππο και όταν η Ελένη θα κάνει τον γύρο τρεις φορές μιμούμενη τις φωνές των γυναικών τους, κανείς δεν θα ξεμυτίσει με αυστηρή την οδηγία του Οδυσσέα.
Στο παλάτι του, στην ατείχιστη πόλη της Σπάρτης, υποδέχεται τον γιο του με τιμές, τον αναγνωρίζει από το καθαρό και μεγάλο μέτωπο και το βλέμμα που του μοιάζει. Και όταν ο Τηλέμαχος ακούει τις ιστορίες της Τροίας και θλίβεται αγωνιά για την τύχη του πατέρα του η Ελένη με το νηπενθές που τους κερνάει θεραπεύει την καρδιά του και τις τραυματικές της παιδικής του ηλικίας, πληγές.

Ο Μενέλαος είναι μεγάλος πολεμιστής, που μένει κοντά στο λαό, μόνο που του κλέβουν πάντα την γυναίκα και το κάλος της γνώσης και οφείλει να
εκστρατεύσει ανατολικά για να φέρει πίσω την κλεμμένη ομορφιά.