Παρασκευή 1 Νοεμβρίου 2013

Ομηρικοί Κρίκοι

ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΚΙΡΚΗ PELLEGRINO TIBALDI  1554 PALAZZI POGGI BOLOGNA

Αἰαίην δ’ ἐς νῆσον ἀφικόμεθ’· ἔνθα δ’ ἔναιε
Κίρκη ἐϋπλόκαμος, δεινὴ θεὸς αὐδήεσσα,
αὐτοκασιγνήτη ὀλοόφρονος Αἰήταο·
κ Οδυσσείας

Κιρκόω,  δένω σε κρίκους. Κιρκαία  σταθώρι, το φυτό που χρησιμοποιούσαν  στην μαγεία. Κίρκη γεράκι  που περιστρέφεται στον αέρα πριν εφορμήσει στο θέμα του. Λεξικόν  Βερέττας
Κερκίς , λεπτόν  μακρύ ίσιο ραβδί που μεταχειριζόταν ο  υφάντης, υφάντρα  ως εργαλείο στον αργαλιό. Χείρα, πήχυς
Σφηνοειδής διαίρεση των καθισμάτων στο αρχαίο θέατρο.
Κέρκος είναι η  ουρά ζώου
Κίρκη η κιρνώσα τα φάρμακα, η παρά την κερκίδα. Κερκίς παρα τω κρέκω.Τας δε παιπαλώσεις γυναίκας Κίρκας φαμεν. Κίρκον ιέρακα ή ουρά ήκωπηλάτη.Λύσις ονείρου. Χειρός  πεταχθείς κίρκος άρχουσι βλάβη. Κίρκους κατασχών ου θέλεις πάντως τύχοις. ΣΟΥΪΔΑ
Ευρύλοχος   ο πρώτος λόχος  στην εξερεύνηση του νησιού με Κλήρο
 Αρχηγός με  22 άνδρες κ  203-209. Ο αριθμός των χρωμοσωμάτων  της μιας καλλιπλόκαμου έλικος  είναι 23.
Η Κίρκη ανοίγει τις θύρες.
Ο κήδιστος  αγαπητός  Πολίτης εισέρχεται.
Απροσανατολισμός .  Δεν ξέρουμε που πέφτει η Δύση και η Ανατολή  κ 189-194
Άκαμπτος νους  ο  Οδυσσέας,  ακήλητος νόος  μερμήριζε  κ 151 χαρτογραφεί την κατάσταση και το νησί .
Κάπνος αίθοψ και  πυκνός δρυμός  και ύλη να κείται  στο κάτω  μέρος του σώματος  χθαμαλή.
Ελάφον υψίκερνων  μέγαν θηρίον  ο Οδυσσέας στους ώμους κρατεί και κερνά τους συντρόφους του . Κάποιος θεός  με λυπήθηκε και μου το έστειλε λέει σε μονολογία αγόρευση μοναδική. Κ 1577
Με τόξο και ξίφος σπαθί  ξεκινά  για την αποστολή κ 262   
Αλλά η   Κίρκη έχει ένα αργαλειό και  είναι: πολυφάρμακος κ 276, πότνια σεβαστή: κ 549, καλλιπλοκάμος κ 220 και εϋπλόκαμος κ 136 και λ 8.
Με ανοικτές τις θύρες τον καλεί και με ωραία αυδή φωνή κυκεώνα ερωτικών χυμών  τον κερνά
Ο Ερμής χρυσόρραπις με το Κηρύκειον  όμως του έχει δώσει το μαγικό Μώλυ με το χέρι του αντίδοτο  και συνταγή.
Μώλυ, μη όλλυμι  του θανάτου
 Έχει 4    αμφιπόλους κ 348 που γεννήθηκαν από  κρήνες και άλση και ιερούς ποταμούς. 4 διαφορετικές εργασίες επιτελούν  με νερό γη αέρα και φωτιά σε 4 αζωτούχες βάσεις ζωής.

Η Κίρκη ήταν μάγισσα ή νύμφη. Πατέρας της ήταν ο θεός Ήλιος και μητέρα της η Πέρση, μία από τις Ωκεανίδες. Η Κίρκη ήταν αδελφή του Αιήτη και της Πασιφάης. ‘ Η από την Αστερόπη μια Ωκεανίδα και τον Υπερίωνα.
Κατοικούσε δυτικά, εκεί όπου υψώνεται το “Κιρκαίο όρος”, σε μια χερσόνησο της τυρρηνικής ακτής.  Έχει συγγένεια με την Μήδεια.Η Κίρκη ζούσε στο νησί στο οποίο ήταν βασίλισσα, την Αιαία και μεταμόρφωνε τους εχθρούς της ή όσους την προσέβαλαν σε ζώα με τη χρήση μαγικών ποτών, καθώς γνώριζε πολλά για τα βότανα και τη φαρμακευτική τους επίδραση.
Είναι επίσης αρπακτική πλανεύτρα, και το όνομά της, Κίρκη, συνδέεται με τον κίρκο, το αρπακτικό που κυκλώνει την πτήση του, ή τον λύκο και συνδέεται στον Όμηρο με το γεράκι.
Με τη βοήθεια του θεού Ερμή, που έδωσε στον Οδυσσέα το μαγικό φυτό  μώλυ  με τη μαύρη ρίζα και τα λευκά άνθη. Ο Οδυσσέας  έγινε άτρωτος στα μαγικά τεχνάσματα της Κίρκης, υποχρεώνοντας την σε όρκο  όταν τράβηξε το σπαθί του .Η Κίρκη του εξηγεί όλες τις τελετουργικές διαδικασίες που απαιτούνται για να εισέλθει στον κάτω κόσμο και εδώ φαίνεται πλέον ως φύλακας της πύλης και το νησί της μια πύλη για τον κόσμο των νεκρών.
Να βρει την Περσεφόνη και τον Κωκυτό ποταμό σε ταξίδι  στης σπονδυλικής στήλης  με   τον κόκκυγα  πρώτο σταθμό οστό τον συμβουλεύει ενδεδυμένη  με ζώνη καλύπτρα και ρούχα αστραφτερά.
Ο Τηλέγονος είναι ο  καρπός αυτού του έρωτα   συνεχίζουν κάποια κείμενα μεταομηρικά.
Ποιος τι είναι ο ΤΗΛΕΓΟΝΟΣ;
Η Αθηνά  Μέντωρ τον ΤΗΛΕΜΑΧΟ οδηγεί προσεκτικά στα Έπη τα Ομηρικά

Πέμπτη 31 Οκτωβρίου 2013

Ομηρικά Γράμματα

Ομηρικά ενυπόδητα γράμματα

Ένα γράμμα στον Οδυσσέα:

Αγαπητέ Οδυσσέα,
Σου στέλνω αυτή την επιστολή εκ μέρους όλων όσων δουλεύουμε στο παλάτι, για να σου πω ποια είναι η κατάσταση που επικρατεί σ΄ αυτό. Έχουν έρθει πλούσιοι από τις γύρω περιοχές και τρώνε την περιούσια σου μέχρι να παντρευτεί η Πηνελόπη έναν από αυτούς. Δουλεύουμε πολύ σκληρά περιμένοντας τον ερχομό σου. Σε παρακαλούμε να έρθεις το συντομότερο.

Με αγάπηΤο υπηρετικό προσωπικό

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,
Τώρα τα βράδια σχολάω πιο αργά απ’ ότι παλιότερα, κι επειδή είμαι και κουρασμένη, δε βρίσκω χρόνο να σου γράφω καθημερινά. Σήμερα όμως, με ξύπνησαν στις 8:00 (δεν είχαμε πολλές δουλειές) έτσι χόρτασα ύπνο (τώρα  είναι 24:00) γι’ αυτό σου γράφω.
Η κατάσταση που επικρατεί  είναι ανυπόφορη! Ο Οδυσσέας δεν έχει γυρίσει ακόμα, πολλοί μάλιστα πιστεύουν ότι πέθανε – εγώ όχι-και οι μνηστήρες της Πηνελόπης ρημάζουν τα αγαθά του. Μάλιστα ο Τηλέμαχος φοβάται και για τη ζωή του.
Αυτά γίνονται σε γενικές γραμμές όσο λείπει ο Οδυσσέας. Σήμερα όμως άλλαξαν τα πράγματα! Είχαμε επισκέψεις! Και τι επισκέψεις!
Ήρθε ο Μέντης, γιος του Αγχίαλου και άρχοντας των Ταφίων, και συζητούσε με τον Τηλέμαχο σε μια γωνιά , μακριά απ’ τους μνηστήρες. Μακάρι να’ ξέρα τι έλεγαν!
Μετά το δείπνο, κι όταν ο Φήμιος άρχισε να παίζει την κιθάρα του τραγουδώντας, μου είπε μια παρακόρη ότι πάλι ο Τηλέμαχος κι ο Μέντης συζητούσαν, για τον Οδυσσέα >Ξέρεις, αν είναι ζωντανός και γυρίσει, θα, θα, θα …….
Ύστερα , όταν , εντελώς τυχαία , πέρναγα από κει ,άκουσα το Μέντη να λέει ότι τον έφερε η φήμη πως ο Οδυσσέας έχει γυρίσει στην πατρίδα, πράγμα που δυστυχώς δεν είναι αλήθεια ακόμα.
Έλεγαν, έλεγαν…και τι δεν είπαν! Κυρίως όμως μιλούσαν για τον Οδυσσέα και τους μνηστήρες .
Τελικά, μετά από πολλή ώρα συζητήσεων, έφυγε ο Μέντης, αφήνοντας τον Τηλέμαχο σε σκέψεις……
Έτσι λοιπόν που λες, αυτά έγιναν σήμερα.
Πω πω! Πήγε μία η ώρα ! Πάλι θ ’αργήσω να σηκωθώ το πρωί ! Καληνύχτα και…τα λέμε!!

Ένα γράμμα στον Οδυσσέα:
Αγαπημένε μου Οδυσσέα,
          Ο πατέρας σου ο Λαέρτης είμαι, σου γράφω για να σου πω τι γίνεται εδώ στο παλάτι στην Ιθάκη όσο εσύ λείπεις.
          Οι μνηστήρες έχουν καταλάβει το παλάτι σπαταλώντας την περιουσία σου όσο περιμένουν τη γυναίκα σου την Πηνελόπη να διαλέξει έναν από αυτούς για άντρα της και βασιλιά της Ιθάκης.
          Ο γιος σου ο Τηλέμαχος πιστεύει πως έχεις πεθάνει, γι’ αυτό είναι πολύ στεναχωρημένος. Κάθεται με τους μνηστήρες μη μπορώντας να κάνει τίποτα, για να τους διώξει μα ο νους του ταξιδεύει μόνο σ’ εσένα. Σκέφτεται πως θα ήταν τα πράγματα αν γύριζες και τιμωρούσες τους μνηστήρες. Παράλληλα προσπαθεί να εξυπηρετήσει τους ξένους που έρχονται στο παλάτι και να τους προσφέρει όλες τις ανέσεις. Έχει έρθει και ο φίλος σου ο Μέντης εδώ και ενθαρρύνει τον Τηλέμαχο λέγοντας του πως δεν έχεις πεθάνει .
          Σε παρακαλώ προσπάθησε να γυρίσεις, για να αποκαταστήσεις την τάξη, εδώ στην Ιθάκη.
Σε φιλώ, με αγάπη
Ο πατέρας σου.

Ένα γράμμα στον Όμηρο
Σεβαστέ μου Όμηρε,
          Ξεκίνησα να διαβάζω το βιβλίο σου, συγκεκριμένα το έπος της Οδύσσειας. Έχω γοητευτεί απ’ την πρώτη κιόλας ραψωδία. Η υπόθεση του έργου είναι τραγική και με κάνει να μελαγχολώ. Ο πονεμένος Οδυσσέας περνάει πολλές συμφορές και μου προκαλεί πόνο και θλίψη. Διαβάζοντας τις περιπέτειές ,που εσύ τις δίνεις με αριστοτεχνικό τρόπο, χρησιμοποιώντας ωραία σχήματα, εκφραστικά μέσα και υπέροχες εικόνες ,απορώ για τη θαρραλέα αντιμετώπιση τους από μέρους του. Στεναχωριέμαι για την οικογένειά του και ιδιαίτερα για το γιο του, που δεν ξέρει αν βρίσκεται στη ζωή. Λυπάμαι τη δύστυχη γυναίκα του, την Πηνελόπη, που υπομένει ξεδιαντροπιά των μνηστήρων και ελπίζει στην επιστροφή του άντρα της. Βλέπω όμως ότι οι θεοί στηρίζουν τον πολύπαθο Οδυσσέα και ιδιαίτερα η Αθηνά, που τον συμπονάει και κάνει κάθε δυνατή προσπάθεια να τερματίσει τα βάσανά του.
          Είμαι αρκετά περίεργος να συνεχίσω το διάβασμα του έργου για να δω ποιες περιπέτειες επιφυλάσσει η μοίρα στον Οδυσσέα και πώς καταφέρνει να ξεπερνάει τα εμπόδια για να βρεθεί τελικά στην πολυπόθητη πατρίδα του την Ιθάκη. Αγωνιώ ιδιαίτερα για την στιγμή που θα βρεθεί απέναντι στο γιο του και τη γυναίκα του .Πιστεύω ότι θα τους αγκαλιάσει σφιχτά και θα ζήσουν όλοι μαζί μια ευτυχισμένη ζωή.
          Μπορεί να σε κούρασα με το γράμμα μου, αλλά να ξέρεις ότι εσύ δεν έχεις κουράσει ούτε εμένα ούτε τους υπόλοιπους αναγνώστες ,γιατί το έργο σου ειναι ένα συναρπαστικό ανάγνωσμα.
          Μακάρι να ζούσες, για να μας χάριζες ακόμα περισσότερα αριστουργήματα.

Με εκτίμηση 
ο μικρός θαυμαστής σου Κων/νος

 Ένα μέλος του υπηρετικού προσωπικού του παλατιού γράφει στο ημερολόγιο του:
«Σήμερα η μέρα αποδείχθηκε πολύ κουραστική. Βέβαια, αυτό συμβαίνει από την πρώτη μέρα που εγκαταστάθηκαν εδώ οι μνηστήρες εδώ. Όλο το υπηρετικό προσωπικό είναι στο πόδι. Από τους μάγειρες μέχρι τον Φήμιο, τον αοιδό. Είμαι επικεφαλής στο μαγειρείο, (όλο παραγγελίες παραδίδω στο μεγαλύτερο  ξύλινο τραπέζι) στην τραπεζαρία: Από τα πιο καλοταïσμένα ζώα έως τα καλύτερα κρασιά. Είναι ανελέητοι, το μόνο που τους νοιάζει  είναι τα υλικά αγαθά. Ήρθε τώρα κι ένας επισκέπτης στο παλάτι.
    Ο Τηλέμαχος, ο κακόμοιρος το μόνο που ελπίζει είναι να μάθει νέα από τον πατέρα του. Όμως είναι συνεσταλμένος άνθρωπος και ντρέπεται να ρωτήσει αμέσως. Έχει και την ανησυχία μήπως χάσει το κέφι του με τους ξεδιάντροπους. Αχ!, πέρασαν οι εποχές που εκείνος κρατούσε τα πάντα συγκροτημένα. Πέρασαν οι εποχές που απολαμβάναμε να τον ευχαριστούμε. Σ΄ αυτό το παλάτι ο Τηλέμαχος δεν είναι ο μόνος που προσεύχεται να γυρίσει και να βάλει ξανά μια τάξη. Όλοι παρακαλούμε μα γυρίσει πριν καταρρεύσουν όλα…

Αγαπητό ημερολόγιο,
         Η σημερινή μέρα ήταν πολύ κουραστική. Όλη μέρα δεν πρόλαβα να ξεκουραστώ καθόλου. Έτρεχα να σερβίρω στους μνηστήρες φαΐ και ποτό. Ήμασταν όλοι στο πόδι και όλοι αγχωμένοι μήπως γίνει καμιά ζημιά. ( Πρώτη φορά είχαμε τόση * δουλειά).
         Μου λείπει ο κύριος Οδυσσέας. Πάντα μας σκεφτόταν και ενδιαφερόταν για τα προβλήματά μας, ενώ όλοι οι μνηστήρες νοιάζονταν μόνο με το πώς θα διασκεδάσουν. Μακάρι να γύριζε ο κύριος Οδυσσέας και να τους έδιωχνε όλους. Σε κλείνω τώρα τα λέμε αύριο. Ελπίζω πιο ήσυχη! 
* Δεν ισχύει γιατί κάθε μέρα  γινόταν τα ίδια. Λόγω κούρασης δικαιολογείται η συντομία.

          Επιστολή από το Φήμιο στον Οδυσσέα
 Αγαπημένε μου Οδυσσέα,
                    Ελπίζω να είσαι καλά. Και να μην είσαι είμαι σίγουρος ότι θα γυρίσεις κάποτε. Από τότε που έφυγες για την Τροία, έχουν αλλάξει πάρα πολλά εδώ. Το παλάτι σου δεν είναι πια σαν εκείνο που  ήξερες. Τώρα πια έχει γίνει το σπίτι των ξιπασμένων μνηστήρων, που έχουν έρθει για την αγαπημένη σου γυναίκα Πηνελόπη.
                  Οι μνηστήρες σπαταλούν την περιουσία σου, σφάζουν τα πρόβατα και τα βόδια σου, και δεν έχουν ίχνος ντροπής και ευγένειας πάνω τους. Όλοι οι υπηρέτες τους υπηρετούν πρόθυμα. Εγώ τους τραγουδάω και τους παίζω μουσική από ανάγκη. Δε μου αρέσει καθόλου να τους ευχαριστώ. Όμως, πάντα σε σκέφτομαι και ντρέπομαι που τραγουδάω για αυτούς.
                    Όσο για την καημένη την Πηνελόπη, δεν ξέρω τι να πω. Έχει πια απογοητευτεί, όμως έχει και ένα είδος ελπίδας. Όποτε τη βλέπω είναι δακρυσμένη. Ευτυχώς έχει τις παρακόρες να την παρηγορούν.
                    Αυτά γίνονται στο παλάτι. Ξέρω ότι δεν ευχαριστήθηκες καθόλου με αυτά που σου έγραψα, αλλά ελπίζω να χαρείς με το γράμμα μου. Ελπίζω να γυρίσεις γρήγορα για να μην γίνουν χειρότερα τα πράματα. 
                    Με εκτίμηση, 
          
          Φήμιος.

Αγαπητέ Οδυσσέα,
          Σου γράφω αυτό το γράμμα για να μάθω αν είσαι καλά κα για να σου περιγράψω την κατάσταση που επικρατεί στον Όλυμπο και φυσικά στο παλάτι σου στην Ιθάκη.
           Για να αρχίσουμε, ο Ποσειδώνας έχει νευριάσει πάρα πολύ μαζί σου, γιατί τύφλωσες τον υιό του τον Πολύφημο. Έχει βαλθεί να σου κάνει τη ζωή μαρτύριο. Ο Δίας κάλεσε σε συνέλευση τους υπόλοιπους  θεούς, για να συζητήσουν τον νόστο σου. Η Αθηνά με νύχια και με δόντια σε υπερασπίστηκε και οι άλλοι θεοί εκτός του Ποσειδώνα που έλειπε, γιατί τον είχαν καλέσει οι Αιθίοπες, συμφώνησαν να επιστρέψεις στην πατρίδα σου. Για αυτό αποφάσισαν να στείλουν τον Ερμή να πει στην Καλυψώ να σε αφήσει να γυρίσεις, ενώ η Αθηνά θα πάει στον Τηλέμαχο για να τον πείσει να αρχίσει να σε ψάχνει. Ελπίζω να ευχαριστήθηκες μέχρι εδώ, γιατί δεν τέλειωσα ακόμα.
             Τώρα θα σου πω για την κατάσταση στην Ιθάκη που είναι απελπιστική. Η Αθηνά μεταμορφώνεται σε Μέντη και πηγαίνει στο παλάτι σου να δει τον Τηλέμαχο. Οι μνηστήρες νομίζουν ότι είναι σαν στο σπίτι τους, τρώνε, πίνουν και σπαταλούν την περιουσία σου. Όλοι οι υπηρέτες εκτελούν τις εντολές των μνηστήρων. Ο υιός σου μόλις είδε την Αθηνά-Μέντη τη φιλοξένησε, της πρόσφερε φαγητό και όμορφο θρόνο να καθίσει. Ύστερα ο Τηλέμαχος πήρε την Αθηνά-Μέντη μακριά από τους ξιπασμένους μνηστήρες, γιατί ήθελε να ρωτήσει για την  ταυτότητά της και για εσένα. Η Αθηνά-Μέντης είπε στον Τηλέμαχο ότι δεν έχεις πεθάνει και ότι παρ’ όλες τις δυσκολίες θα γυρίσεις.
                Αυτά είναι όλα που ξέρω μέχρι τώρα. Καλό κουράγιο!  Μην το βάλεις ποτέ κάτω.
                             Ο φίλος σου,                              Νίκος   Παναγιωτακόπουλος

Αγαπητέ μου Οδυσσέα

    Ελπίζω να είσαι καλά εκεί που βρίσκεσαι. Όλοι είναι πολύ στεναχωρημένοι από την απουσία σου και πολλοί πιστεύουν ότι έχεις πεθάνει. Η κατάσταση που επικρατεί στο παλάτι είναι φριχτή, αφού οι μνηστήρες ρημάζουν την περιούσια σου .Το μόνο που κάνουν κάθε μέρα είναι να βρίσκουν ευχαρίστηση παίζοντας τους πεσσούς και ύστερα τρώνε και πίνουν και μόνο όταν ευχαριστηθούν τότε θέλουν τραγούδι, μουσική, χορό.
     Ο Τηλέμαχος   είναι πολύ στεναχωρημένος και νομίζει ότι έχεις πεθάνει, αλλά είναι δειλός και δεν τολμάει να διώξει τους μνηστήρες. Όμως, αν ήσουν εσύ εδώ, όλα θα ήταν διαφορετικά. Όλοι μέσα στο παλάτι περιμένουν τη στιγμή που θα γυρίσεις  και θα επαναφέρεις την τάξη . Ελπίζω να είσαι καλά και θα σε περιμένω με αγωνιά.
 Σε φιλώ
Ο πατέρας σου Λαέρτης

Δούρειος Ίππος εξπρές

Τρίτη 29 Οκτωβρίου 2013

Η Τύχη του Φιλοίτιου

Ο όρχαμος του δήμου  των Κεφαλλήνων

Ο Φιλοίτιος, ο άνθρωπος της καλής τύχης, οίτος.
 Τρίτος φθάνει φέρων μια αγελάδα στείρα για τους μνηστήρες.Τον περάσανε βαρκάρηδες  στο πορθμείο από την στεριά , και άλλους περνούν  όσοι φθάνουν, αν το ζητήσουν .Τον Εύμαιο ρωτάει για τον ξένο που τον Οδυσσέα του θυμίζει στην θωριά. Θλίβεται με ό,τι βλέπει γύρω του και σκέπτεται απογοητευμένος να πάρει τα βόδια που   φύλαγε και έχουν αυξηθεί κατά πολύ , αμέτρητα έχουν γίνει  και να τα πάει σε άλλο βασιλιά υπερμανή αλλά, ο Οδυσσέας τον διαβεβαιώνει με όρκο πως είναι πια οίκαδε και με τους οφθαλμούς του θα τον δει.

τοῖσι δ' ἐπὶ τρίτος ἦλθε Φιλοίτιος, ὄρχαμος ἀνδρῶν,
βοῦν στεῖραν μνηστῆρσιν ἄγων καὶ πίονας αἶγας.
πορθμῆες δ' ἄρα τούς γε διήγαγον, οἵ τε καὶ ἄλλους
ἀνθρώπους πέμπουσιν, ὅτίς σφεας εἰσαφίκηται.
καὶ τὰ μὲν εὖ κατέδησεν ὑπ' αἰθούσῃ ἐριδούπῳ,
αὐτὸς δ' αὖτ' ἐρέεινε συβώτην ἄγχι παραστάς·        190
"τίς δὴ ὅδε ξεῖνος νέον εἰλήλουθε, συβῶτα,

ἡμέτερον πρὸς δῶμα; τέων δ' ἒξ εὔχεται εἶναι
ἀνδρῶν; ποῦ δέ νύ οἱ γενεὴ καὶ πατρὶς ἄρουρα;
δύσμορος· ἦ τε ἔοικε δέμας βασιλῆϊ ἄνακτι·
ἀλλὰ θεοὶ δυόωσι πολυπλάγκτους ἀνθρώπους,
ὁππότε καὶ βασιλεῦσιν ἐπικλώσωνται ὀϊζύν."
ἦ, καὶ δεξιτερῇ δειδίσκετο χειρὶ παραστὰς

καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
"χαῖρε, πάτερ ὦ ξεῖνε· γένοιτό τοι ἔς περ ὀπίσσω

ὄλβος· ἀτὰρ μὲν νῦν γε κακοῖσ' ἔχεαι πολέεσσι.        200
Ζεῦ πάτερ, οὔ τις σεῖο θεῶν ὀλοώτερος ἄλλος·
οὐκ ἐλεαίρεις ἄνδρας, ἐπὴν δὴ γείνεαι αὐτός,
μισγέμεναι κακότητι καὶ ἄλγεσι λευγαλέοισιν.
ἴδιον, ὡς ἐνόησα, δεδάκρυνται δέ μοι ὄσσε
μνησαμένῳ Ὀδυσῆος, ἐπεὶ καὶ κεῖνον ὀΐω
τοιάδε λαίφε' ἔχοντα κατ' ἀνθρώπους ἀλάλησθαι,
εἴ που ἔτι ζώει καὶ ὁρᾷ φάος ἠελίοιο.
εἰ δ' ἤδη τέθνηκε καὶ εἰν Ἀΐδαο δόμοισιν,
ὤ μοι ἔπειτ' Ὀδυσῆος ἀμύμονος, ὅς μ' ἐπὶ βουσὶν
εἷσ' ἔτι τυτθὸν ἐόντα Κεφαλλήνων ἐνὶ δήμῳ.        210
νῦν δ' αἱ μὲν γίνονται ἀθέσφατοι, οὐδέ κεν ἄλλως
ἀνδρί γ' ὑποσταχύοιτο βοῶν γένος εὐρυμετώπων·
τὰς δ' ἄλλοι με κέλονται ἀγινέμεναι σφίσιν αὐτοῖς
ἔδμεναι· οὐδέ τι παιδὸς ἐνὶ μεγάροισ' ἀλέγουσιν,
οὐδ' ὄπιδα τρομέουσι θεῶν· μεμάασι γὰρ ἤδη
κτήματα δάσσασθαι δὴν οἰχομένοιο ἄνακτος.
αὐτὰρ ἐμοὶ τόδε θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι φίλοισι
πόλλ' ἐπιδινεῖται· μάλα μὲν κακὸν υἷος ἐόντος
ἄλλων δῆμον ἱκέσθαι ἰόντ' αὐτῇσι βόεσσιν
ἄνδρας ἐς ἀλλοδαπούς· τὸ δὲ ῥίγιον αὖθι μένοντα        220
βουσὶν ἐπ' ἀλλοτρίῃσι καθήμενον ἄλγεα πάσχειν.
καί κεν δὴ πάλαι ἄλλον ὑπερμενέων βασιλήων
ἐξικόμην φεύγων, ἐπεὶ οὐκέτ' ἀνεκτὰ πέλονται·
ἀλλ' ἔτι τὸν δύστηνον ὀΐομαι, εἴ ποθεν ἐλθὼν
ἀνδρῶν μνηστήρων σκέδασιν κατὰ δώματα θείη."
τὸν δ' ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·

"βουκόλ', ἐπεὶ οὔτε κακῷ οὔτ' ἄφρονι φωτὶ ἔοικας,
γινώσκω δὲ καὶ αὐτός, ὅ τοι πινυτὴ φρένας ἵκει,
τοὔνεκά τοι ἐρέω καὶ ἐπὶ μέγαν ὅρκον ὀμοῦμαι·
ἴστω νῦν Ζεὺς πρῶτα, θεῶν ὕπατος καὶ ἄριστος,        230
ἱστίη τ' Ὀδυσῆος ἀμύμονος, ἣν ἀφικάνω·
ἦ σέθεν ἐνθάδ' ἐόντος ἐλεύσεται οἴκαδ' Ὀδυσσεύς·
σοῖσιν δ' ὀφθαλμοῖσιν ἐπόψεαι, αἴ κ' ἐθέλῃσθα,
κτεινομένους μνηστῆρας, οἳ ἐνθάδε κοιρανέουσι."
τὸν δ' αὖτε προσέειπε βοῶν ἐπιβουκόλος ἀνήρ·

"αἲ γὰρ τοῦτο, ξεῖνε, ἔπος τελέσειε Κρονίων·
γνοίης χ', οἵη ἐμὴ δύναμις καὶ χεῖρες ἕπονται."
ὣς δ' αὔτως Εὔμαιος ἐπεύξατο πᾶσι θεοῖσι

νοστῆσαι Ὀδυσῆα πολύφρονα ὅνδε δόμονδε.

Ο Οίτος του Φιλοίτιου